Το Chester του Cheshire :Οδοιπορικό στην πόλη

Το Chester του  Cheshire –  μια πόλη στα βορειοδυτικά της Αγγλίας.
Μέχρι πριν από δυό χρόνια αγνοούσα παντελώς την ύπαρξη του Τσέστερ κι αν κάτι είχα ακούσει, νομίζω ότι το είχα τακτοποιήσει σε μια γωνιά με τα χωριά της Αγγλίας. Αλλά, η ζωή αλλιώς τα φέρνει. Ενα βροχερό πρωϊνό του περασμένου Σεπτέμβρη βρέθηκα στο Τσέστερ, επιθυμώντας διακαώς να συνεχίσω τις σπουδές μου. Το τρένο της  Virgin με πήγε μέσα σε δύο ώρες από το Euston του Λονδίνου στο «εξωτικό» Τσέστερ.

Βγαίνοντας από το τρένο αντίκρυσα μπροστά μου ένα καλοφτιαγμένο σταθμό παλιάς κοπής και γρήγορα κατάλαβα ότι δεν ήμουν σε χωριό της βόρειας Αγγλίας, αλλά σε έναν τόπο προικισμένο με πολλά. Μια πόλη  trendy με ιστορία, με αρχαια (ρωμαικής περιόδου), με πολύ …προχωρημένο ιππόδρομο, με ένα δυνατό πανεπιστήμιο και φυσικά υπέροχα ποτάμια, ακριβώς στο ύψωμα της Ουαλίας θα έλεγα..Μια από τις πρώτες εντυπωσιακές εικόνες της πρώτης μέρας μου στο Τσέστερ ήταν ακριβώς η κάθε άλλο παρά επίπεδη γη της Ουαλίας, με έναν εκπληκτικό ορίζοντα που αργότερα με προετοίμαζε για τον καιρό.
Το Τσέστερ θεωρείται sexy πόλη, με έντονη φοιτητική και νεανική ζωή, αν και τα βράδια οι μπυραρίες σφίζουν από ζωή και κέφι μιας κατηγορίας ανθρώπων που φαίνεται να τα βγάζουν πέρα μια χαρά. Οσοι δεν έχετε εικόνα της περιοχής, να πω ότι δεν υπάρχει αυτό που θυμόντουσαν οι παλιότεροι, τη φτώχεια του Βορρά και την εικόνα των ανθρακωρύχων. Τα πάντα είναι υπερσύγχρονα και άνετα και το ευχάριστο είναι ότι μπορείς να κάνεις, αν το θες, τα πάντα με τα πόδια, χωρίς ιδιαίτερο φόβο, αλλά πάντα με το ανάλογο πάθος.


Στο Τσέστερ υπάρχει ένα μεγάλο δημόσιο πάρκο, ανάμεσα σε δεκάδες άλλα υπέροχα μικρά πάρκα. Είναι το λεγόμενο Grosvenor πάρκο. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του ποταμού του Dee και κάπου εκεί κοντά βρίσκεται ενα ρωμαϊκό ιερό της θεάς Αθηνάς! Επίσης εκεί υπάρχει το κλασσικό μνημείο πολέμου για τους πεσόντες στατιώτες του Τσέστερ στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οταν ο καιρός είναι καλός, κυρίως πλησιάζοντας το καλοκαίρι, είναι της μόδας οι κρουαζιέρες στα ποτάμια. Υπέροχες δίπλα στις καλοφτιαγμένες εξέδρες. Εκεί ακριβώς, ας πούμε στις όχθες των ποταμών κάθε καλοκαίρι πραγματοποιούνται πολλά φεστιβάλ κι αν ψάχνεις για ξενοδοχείο απλώς δεν βρίσκεις. Τελικά δεν μπήκα στα μικρά κρουαζιερόπλοια για πολλούς λόγους, όμως ήπια καφέ – εγγλέζικο – σε ένα εστιατόριο με θέα τα πλοία που πηγαινόερχονταν και τις υπέροχες εξέδρες. Επιφυλλάσσομαι του χρόνου, μαζι με μια αναφορά στο Πρέστον (Preston) : μια καλή μου φίλη η Σισσυ θα έρθει να σπουδάσει στην Αγγλία.


Εντυπωσιακά είναι τα τείχη της πόλης, οι γραμμές και το μαυρόασπρο στην αρχιτεκτινική των κτιρίων, κυρίως στο κέντρο. Τα τείχη περικλείουν τα όρια της μεσαιωνικής πόλης και αποτελούν την πιο ολοκληρωμένη σειρά τειχών σε βρετανική πόλη, συνολικού μήκους 3 χλμ. Η μόνη διακοπή στη σειρά είναι ένα κομμάτι που βρίσκεται μπροστά από το County Hall. Γύρω υπάρχουν γέφυρες που διασχίζουν το κυρίως ποτάμι, αλλά και τα μικρότερα, όπου γύρω σου μπορείς να περπατήσεις και σχεδόν να μιλήσεις με απίστευτα σκιουράκια κι άλλα περίεργα ζώα τα οποία έχουν γίνει φιλικά προς τους κατοίκους. Εκεί σχετικά κοντά υπάρχει κι ένα μεγάλο ωραίο ρολόι που λένε πως είναι το πιο φωτογραφημένο ρολόι μετά το Μπιγκ Μπεν!


Θέλω να σταθώ για λίγο στον Καθεδρικό Ναό της πόλης, ο οποίος είναι μνημείο σπάνιας ομορφιάς και κληρονομιάς. Σήμερα είναι ένας ζωντανός χώρος προσευχής και προσκυνήματος, κέντρο για υπέροχα εκκλησιαστικά ακούσματα και όπως μου είπαν παίζει σημαντικό ρόλο στην χριστιανική κοινότητα του Τσέστερ, του Γουίραλ και του Τσέσάιρ. Κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες και προσκυνητές επισκέπτονται το Ναό κι αυτό δημιουργεί πολλές ελπίδες για τους κατοίκους της πόλης, φυσικά και έσοδα!


Ο ιππόδρομος! Δεν κατάφερα να πάω και γιατί φοβήθηκα μόνος μου, αλλά και γιατί εκεί σε πιέζουν να παίξεις και ομολογώ ότι ούτε λεφτά είχα ούτε ήμουν έτοιμος για το παραμικρό.


Για το Πανεπιστήμιο δεν θα πω πολλά. Απλώς ότι τηρεί πολύ αυστηρό πρόγραμμα, δεν χαρίζεται, δεν περνάς τις τάξεις αν δεν έχεις διαβάσει και γενικά είναι για γερούς φοιτητές.  Ομολογώ ότι δεν έμεινα ευχαριστημένος από το σπίτι που έμεινα όλο το χειμώνα, αλλά από την άλλη χαίρομαι γιατί βρέθηκα σε μια τόσο όμορφη πόλη με πρόσβαση στο υπέροχο ανακαινισμένο Λίβερπουλ και στη χερσόνησο του Γουίραλ, όπου υπάρχει μια οικιστική νομοτέλεια μοναδική.

 *φωτογραφίες και κείμενο : Κωσταντινος Μασουρας