Για να θυσιασθεί μια Ιφιγένεια
προϋποτίθεται
να υπάρχει Τροία
προς κατάκτηση.

Στην Εποχή που η Φυσική, εδώ και δεκαετίες, έχει “θεοποιήσει” την καμπύλη, κάποιοι, “παλαιάς κοπής” εραστές της κάθε είδους και φύσεως εξουσίας, χρησιμοποιούν ιδεολογήματα για να ευοδώσουν τον σκοπό τους
με κύριο άξονα την “ευθεία γραμμική” ιδεολογία. Κάθε φύσεως και είδους.

Στην Πολιτική π.χ. :
Ακρα Δεξιά, Δεξιά, Κεντροδεξιά,
Κέντρο,
Κεντροαριστερά, Αριστερά, Άκρα Αριστερά.

Όλα συμβαίνουν, διαδραματίζονται και αναφέρονται
σε αυτήν την ευθεία γραμμή.
Ένα σύμπαν Σκέψης και Ιδεών “περικλεισμένο”
σε μηδενικού εμβαδού και όγκου ευθεία γραμμή.
Σε μια ευθεία γραμμική διάταξη.

Η Φυσική όμως επαναδιατυπώνει, μετά από χάσμα αιώνων,
ότι ευθεία γραμμή στο Σύμπαν δεν υφίσταται.
Ο Χρόνος καμπυλούται,
η Ύλη είναι αποτέλεσμα καμπυλώσεων του Χωροχρόνου.

Το σύμπαν, οι γαλαξίες, οι πλανήτες διαγράφουν καμπυλόγραμμες τροχιές κατά την σπειροειδή κίνησή τους.
Μικρογραφία τους το DNA.

Η ευθεία γραμμή υπήρξε ανθρώπινο επινόημα, όπως πολλά άλλα,
για να εξηγήσει το Άπειρο
ο πεπερασμένης αντιληπτικής ικανότητας ανθρώπινους εγκέφαλος.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι μέσα στο Συμπαντικόν Ενιαίον Όλον
που κοινωνούμε, εκόντες-άκοντες, όλοι μας,
δεν είναι δυνατόν να υπάρχει διαχωρισμός σε :
εδώ-εκεί,
πριν-τώρα-μετά,
κοντά-μακρυά,
πάνω-κάτω,
ψηλά-χαμηλά,
πολύ-λίγο.

Γιατί λοιπόν να υπάρχει “Δεξιά-Αριστερά”
σε ένα μη ευθείας γραμμικής διάταξης κόσμο;
Γιατί το ανθρώπινο επινόημα/εργαλείο της ευθείας γραμμής
κατέστη όργανο διαιρέσεως σε ένα κόσμο, ορατό και αόρατο,
που δεσπόζει μόνο η Πρόσθεση και ο Πολλαπλασιασμός;
Τι εξυπηρετεί ο “ευθύς γραμμικός” ιδεολογικός διαχωρισμός
εκτός από την επικράτηση του:
“διαίρει και βασίλευε” ;

Ποιός είναι σήμερα ο βασιληάς;

Ο Albert Camus εκμυστηρεύθηκε:

“Ο κόσμος όπου αισθάνομαι πιο άνετα, είναι ο Ελληνικός μύθος.”,

και έτσι οδηγούμεθα,νομοτελειακά,
στη ρήση  του διανοητή φιλόσοφου Βολταίρου:

“Η Μυθολογία είναι πρωτότοκη αδελφή της Ιστορίας.”.

Έτσι συναντάμε τη ρήση του Jean Cocteau :

“Η Ιστορία με το πέρασμα του χρόνου διαστρεβλώνεται,
ενώ ο Μύθος εξελίσσεται στο σημείο που γίνεται πραγματικότητα.”.

Αυτό επικυρώνεται από τον φιλόσοφο Ludwig Wittgenstein :

“Στη γλώσσα μας υπάρχει ενσωματωμένη μια ολόκληρη Μυθολογία.”.

Και επειδή δεν υφίσταται ευθεία γραμμή, αλλά καμπύλη,
ο κύκλος επανέρχεται στην αρχή του,
με τον Αμερικανό καθηγητή Joseph Campbell  :

“Οι μύθοι είναι δημόσια όνειρα, τα όνειρα είναι ιδιωτικοί μύθοι.”.

Αυτό, λοιπόν, που είναι κρίσιμο και σφόδρα “πιθανόν ενδεχόμενον”
με όρους Φυσικής, Φιλοσοφίας, Πολιτικής,
με όρους Μυθολογίας και Ιστορίας είναι μιά μετάλλαξη:

“Προσοχή-Προσοχή !
Η Ιφιγένεια,
ανα πάσα στιγμή,
είναι δυνατόν να μεταβληθεί.

Αυτάρ εις Αντιγόνην.”.

Και ό,τι σημαίνει.

 

image

© Χρήστος Ν.  Λαζαρόπουλος,
18.12.2014, εν μέσω αποχής των Δικηγόρων,
στο art bar “POEMS ‘N CRIMES” των εκδόσεων Γαβριηλίδης.
(Με συνοδεία ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και λίγες ελιές με παξιμάδι.)