Ο έγκυρος αρθρογράφος Μύνχαου στο τελευταίο του άρθρο της χρονιάς στο Spiegel εκτιμά ότι το Ευρώ θα διαλυθεί. Έτσι πολύ απλά, χωρίς τα συνηθισμένα του ‘’εκτός εάν..’’

 

Εκτός εάν υπάρξει οικονομική και πολιτική ολοκλήρωση, ήταν μέχρι τώρα η συνηθισμένη του πρόβλεψη. Η αλλαγή τού τόνου δεν είναι τυχαία. Εδώ και λίγο καιρό εξελίσσεται μια Γερμανική υποχώρηση, στην μέχρι τώρα σταθερή θέση της υπέρ της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ποια είναι τα σημάδια;

Πρώτα η κοινή διακήρυξη και πρωτοβουλία Γαλλίας – Γερμανίας για την ταχύτερη δυνατή ολοκλήρωση της ΟΝΕ, εδώ και λίγο καιρό μοιάζει παγωμένη με πρωτοβουλία της Γερμανίας. Πότε με πρόσχημα την μεταναστευτική κρίση, ύστερα με την αναμονή του αποτελέσματος του Βρετανικού δημοψηφίσματος Γερμανοί πολιτικοί διακριτικά μετατρέπουν την βιασύνη για θωράκιση της ΟΝΕ από κρίσεις παρόμοιες με την  Ελληνική σε ‘’ας μην βιαστούμε΄΄ δηλώσεις.

Ύστερα, η με φανούς και λαμπάδες προώθηση της Τραπεζικής Ένωσης, στο παρα πέντε βρίσκει την Γερμανία αντίθετη. Ο τρίτος πυλώνας της Τ.Ε., η Ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων πάνω από 100000 ε, τώρα βρίσκει τον δόκτορα Σόυμπλε αντίθετο. Θεωρεί, ότι δεν είναι ώριμα τα πράγματα για την πλέον σημαντική από άποψη αποδοχής στην κοινή γνώμη του Νότου δράση.

Τέλος οι συνεχείς αναφορές ισχυρών παραγόντων της χριστιανοδημοκρατικής παράταξης στο Κοινοβούλιο και στην Ευρωβουλή για αποκλεισμό της Ελλάδας από την συνθήκη Σένγκεν, υποσκάπτουν την πιο δημοφιλή συνθήκη της Ένωσης. Και βεβαίως και την προσπάθεια της Ένωσης και της Ελλάδα για παραμονή στο Ευρώ. Που και αυτή απλά έχει μπει στον πάγο. Αλλά όλο και ζεσταίνεται..

Αναρωτιέται κανείς αν είμαστε μάρτυρες μιας αντίδρασης στα αποτελέσματα που προκαλούν η αριστερή στροφή στον Νότο και η δεξιά αντιευρωπαϊκή στον Βορρά,  που διαπιστώνεται από τις τελευταίες εκλογές στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Και η ισχυροποίηση της Λεπέν στην Γαλλία. Αλλά και η στάση ορισμένων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης σε σχέση με την προσφυγική κρίση. Ή αν πρόκειται για μια επανάκαμψη της παλαιάς οραματικής αντίληψης που εκφράστηκε εκ νέου προ διετίας με κείμενο των Σόμπλε-Λάμπερτς για Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Στην μία χώρες που δεν συμμετέχουν στον πυρήνα της ΟΝΕ θα συνεχίσουν να παραμένουν στην Ένωση με χαλαρότερους πολιτικούς δεσμούς και μειωμένη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Και στον πυρήνα της ΟΝΕ θα συνεχίσουν όσοι μπορούν σε μια πορεία για ολοκλήρωση οικονομική και συνεπώς και πολιτική.

Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε η Ελληνική πολιτική τάξη θα πρέπει να λάβει δύσκολες αποφάσεις. Μια τέτοια πορεία αφορά όλους τους πολιτικούς μας σχηματισμούς. Και κυρίως το μέλλον των επόμενων γενεών.

 

*Ο Αντώνης Τριφύλλης είναι πρώην διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Πηγή