Eνιωσα τόσο πόνο, σαν τσίμπημα δυνατό, σαν να μπήκε μέσα μου και μου ξερίζωσε την καρδιά.

Δεν υποχωρούσα, ούτε και εκείνη. Ήξερα πως κάποια στιγμή θα άκουγα κάτι παρόμοιο, αλλά υπέθετα πως θα γινόταν όταν είχε ήδη φτάσει στην εφηβεία. Όχι στα πέντε της!

«ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΜΠΑΘΩ!» μου φώναξε.

«ΑΛΉΘΕΙΑ, ΔΕΝ ΣΕ ΣΥΜΠΑΘΩ!» ούρλιαξε ξανά…

Πόνεσα. Περισσότερο από όσο φανταζόμουν πως θα μπορούσε να πονέσει… Δεν είπε ότι με μισεί, αν και περιμένω οτι κάποια στιγμή θα το ακούσω κι αυτό. Αλλά με πλήγωσαν το ίδιο. Είναι μόλις πέντε χρονών. Δεν υποτίθεται πως τα πεντάχρονα λατρεύουν τη μαμά τους; Δεν υποτίθεται πως μας θαυμάζουν και έρχονται στην αγκαλιά μας για να τα ηρεμήσουμε και να τα παρηγορήσουμε μετά από έναν εφιάλτη ή όταν κάποιος τα πληγώνει; Σίγουρα, δεν είναι λογικό να σου λένε πως δεν σε συμπαθούν, σωστά;

Ξέρω πως δεν το εννοούσε – τουλάχιστον αυτό λέω στον εαυτό μου. Ήρθε στο δωμάτιό μου αργότερα και μου ζήτησε συγγνώμη, εντελώς από μόνη της. Πιστεύω πως κατάλαβε ότι πληγώθηκα πολύ. Μπορεί να είναι μόλις πέντε χρονών και να μην είχε ιδέα τι ακριβώς σημαίνει αυτό που είπε, αλλά σίγουρα δεν θέλω ποτέ να ξανακούσω αυτές τις λέξεις από το στόμα της.

Συγκράτησα τον θυμό μου, τη θλίψη μου, την αγανάκτησή μου και όλα τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν εκείνη τη στιγμή και της είπα να πάει στο δωμάτιό της να καθίσει και να ηρεμήσει. Έφυγε χτυπώντας τα πόδια της, για να μου δείξει πόσο δεν με συμπαθούσε εκείνη τη στιγμή, σαν να ήμουν ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου.

Και για εκείνη, εκείνη τη στιγμή, ίσως και να ήμουν.

Άφησα να ηρεμήσουμε και οι δύο μας προτού πάω στο δωμάτιό της να της μιλήσω. Δεν ήθελα καμιά μας να πει κάτι άλλο που δεν θα το εννοούσε. Κάναμε μια ανοιχτή συζήτηση για τα λόγια που λέμε και το πώς αυτά μπορούν να πληγώσουν κάποιον. Εκείνη ήθελε μόνο να αντιδράσω, αλλά είμαι αρκετά μεγάλη και σοφή για να μην επιτρέψω κάτι τέτοιο να συμβεί…

Της είπα πως τα λόγια της με πλήγωσαν και πως όσο και αν θύμωσε ή εκνευρίστηκε μαζί μου, δεν έπρεπε να πει αυτά τα λόγια – ούτε σε μένα ούτε και σε κανέναν άλλον.

Η αλήθεια είναι πως πραγματικά, εκείνη τη στιγμή μάλλον δεν με συμπαθούσε – κι αυτό είναι εντάξει. Θα υπάρξουν πολλές στιγμές στη ζωή της που δεν θα γίνει το δικό της. Θα πω «όχι» σε κάτι που θέλει περισσότερες φορές απο όσες της αρέσει, ακόμα κι αν μου θυμώσει. Δεν είναι αυτό το θέμα όμως. Το θέμα είναι πως είπε αυτά τα λόγια από το θυμό της, με σκοπό να με πληγώσει. Και όντως με πλήγωσε. Αποστολή εξετελέσθη. Δεν θέλω να μου συμπεριφερθεί ξανά με αυτόν τον τρόπο. Δεν θέλω να μεγαλώσω την κόρη μου για να γίνει ένας άνθρωπος που σκόπιμα πληγώνει τους άλλους.

Τα παιδιά μου δεν χρειάζεται να με συμπαθούν όλη την ώρα, αλλά σίγουρα θα πρέπει να σέβονται τόσο εμένα, όσο και τους άλλους. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές, πάντοτε θα τους λέω (και θα τους δείχνω) πως τα αγαπώ ό,τι κι αν έχει συμβεί.

Και να φανταστείτε, όλο αυτό έγινε επειδή για ένα σνακ πρίν απο την ώρα του βραδινού….

Babyradio.gr – Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Μετάφραση από babble.com