Καποτε ακούγαμε για τις μαζικές σφαγες, αποκεφαλισμους και διάφορες τέτοιες φρικαλεοτητεσ στη μέση ανατολή και αντιμετωπιζαμε τετοιες εικονες με οργισμενη κριτική. Ήταν όμως μακρυά μας σε Ιράκ, Συρία, Λιβύη κλπ. Εδώ και ένα περίπου χρόνο ανάλογες σκηνές διαδραματιζονται, μπροστα μας, από ανθρώπους της διπλανής πόρτας, συμπολίτες μας υπεράνω πάσης υποψίας. Τι είναι αυτό που έκανε αυτούς τους νέους μουσουλμανου αντιδρασουν έτσι; Κάποιοι μιλούν για περιθωριοποιηση τους στην κοινωνία κι όμως είναι παντού σε θέσεις κλειδιά και αρκετοί από αυτούς οικονομικά ευκαταστατοι. Κάποιοι άλλοι μιλούν για απογοήτευση αυτών των νέων από την αραβικη άνοιξη. Πώς να εξηγηθεί όμως ότι τσετσενοι, ουιγουροι, ινδονησιοι που δεν είναι Άραβες ανταποκρινονται άμεσα στις σειρηνες του ισλαμικου κράτους; Τότε ποια είναι η αιτία;
Ως γνωστόν όλοι οι εγκληματίες από τους γκανγκστερ ως τους ναζι προσπάθησαν να κρύψουν πάντα τα εγκλήματα τους. Αντιθέτως το ισλαμικο κράτος τα φανερώνει δοξαζοντας τα ως το δρόμο της ευτυχίας, καλώντας τους νέους μουσουλμανους να έρθουν «στη Χώρα εκείνη όπου οι νόμοι του πλανήτη δεν εφαρμόζονται», όπου μπορούν «να σκοτώσουν, να ακροτηριασουν, να σφαξουν, να βράσουν ατιμωρητοι τους σεξουαλικους του σκλαβους, τρομοκρατωντας όλη τη γη στο όνομα του Θεού», που θα τους αναλάβει «στην απόλυτη υπευθυνοτητα του». Υμνωντας τη βία και το θάνατο αρνούνται τον τρόπο ζωής μας, ο οποίος στηριχτηκε στη φιλοσοφία των Ελλήνων. Ως βάση του δυτικού πολιτισμού, οι Έλληνες μηδενησαν το θάνατο μέσω της φιλοσοφίας, της ποίησης, της τέχνης και των γραμμάτων. Αντιθέτως οι τζιχαντιστες τον δοξαζουν. Αρνούνται το παρόν της ζωής ως υψιστο αγαθό και υμνουν το θάνατο δικαιολογωντας τον, ως απάντηση εναντίων «των απιστων» εβραίων, χριστιανών, κουρδων, σιιτων, σούφι κτλ. Τι μπορούμε να κάνουμε εναντίων τους; Κατά αρχήν να πάρουμε πρακτικά μέτρα: έλεγχο χρηματοδότησης πολιτιστικών ισλαμικων κέντρων και των παιδαγωγικων τους προγραμμάτων, ελεγχόμενη μετανάστευση και ακόμ, έλεγχο χρηματοδότησης πολιτικων ισλαμιστικων φορέων. Και στη συνέχεια μέσω της εκπαίδευσης μας να παψουμε να αυτομαστιγονομαστε ως δυτικός πολιτισμός. Είναι καιρός να ξαναβρουμε τις ανθρωπιστικες μας αξίες και να ξαναβαλουμε δίπλα μας ως πνευματικό οδηγό το Ελληνικό φως εναντίων του τζιχαντιστικου σκοταδισμου.

Δημοσθένης Δαββέτας