«Η ζυγαριά αυτή τη στιγμή ισορροπεί ως προς την ευθύνη ανάμεσα στην κυβερνητική πλειοψηφία και την αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή και από τις δύο πλευρές δεν προετοιμάστηκε το έδαφος ώστε να οδηγηθούμε σε μια ουσιαστική συνταγματική αναθεώρηση» υποστηρίζει, σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η βουλευτής της ΝΔ Κατερίνα Παπακώστα.

         Τονίζει ότι είναι θετικό το γεγονός ότι αποδεσμεύεται η εκλογή του ΠτΔ από τη ζωή της κυβέρνησης, υπογραμμίζει ότι «η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να πηγαίνει απευθείας στον λαό και να πάψει να εμπλέκεται ο πολιτικός κόσμος σε διαδικασίες συναλλαγής κάτω από το τραπέζι» και προσθέτει «ότι ο πρωθυπουργός έχασε μια λαμπρή ευκαιρία να το αλλάξει αυτό».

         Επίσης, η βουλευτής της ΝΔ σχολιάζοντας τα αντισταθμιστικά μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες δήλωσε: «Ανήκω στη σχολή του κοινωνικού φιλελευθερισμού και σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δω την πολιτική μέσα από το πρίσμα της επιδότησης ή μέσα από το πρίσμα μιας ad hoc φιλανθρωπίας σε κοινωνικές ομάδες». Και συμπλήρωσε ότι «το κράτος πρέπει να έχει μια εθνική κοινωνική πολιτική που να προστατεύει τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, οι οποίες δεν θα πρέπει να θίγονται κατά το δοκούν και κατά περίπτωση, ανάλογα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση ή ανάλογα με την επικοινωνιακή ευκαιρία ή πρόκληση της στιγμής».

         Ακολουθεί η συνέντευξη της βουλευτή της ΝΔ Κατερίνας Παπακώστα:

          H ΝΔ δεν θα συμμετάσχει στον κύκλο διαβούλευσης που ξεκινάει η κυβέρνηση. Γιατί κάνετε μια τέτοια επιλογή στην κορυφαία μεταρρύθμιση την οποία έχει ανάγκη η χώρα;

         Ο τρόπος που εκφέρεται μια πρόταση, πόσο μάλλον μια μεταρρύθμιση τόσο ουσιαστική, όπως είναι η Αναθεώρηση του Συντάγματος, την οποία εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, θα πρέπει να γίνεται μέσα σε ένα περιβάλλον ομαλότητας, σε ένα περιβάλλον ομόνοιας και ομοψυχίας. Αυτό δεν ετοιμάστηκε. Δηλαδή, δεν προετοιμάστηκε μια πολιτική ατμόσφαιρα, μια πολιτική ψυχολογία η οποία να εμπνέει όλες τις πλευρές και ιδιαίτερα την κυβερνητική πλειοψηφία και την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ώστε να οδηγηθούμε σε μια ουσιαστική κατάθεση απόψεων απ’ όλες τις πλευρές, μέσα σε ένα πνεύμα ενωτικό και όχι φοβικό και διχαστικό.

         Άρα λοιπόν, νομίζω ότι η ζυγαριά αυτή τη στιγμή ισορροπεί ως προς την ευθύνη ανάμεσα στην κυβερνητική πλειοψηφία και την αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή και από τις δύο πλευρές δεν προετοιμάστηκε το έδαφος ώστε να οδηγηθούμε σε μια ουσιαστική συνταγματική αναθεώρηση, η οποία να θίγει ζητήματα τα οποία αφορούν στην ποιότητα της δημοκρατίας μας, στην ποιότητα της πολιτικής ζωής του τόπου, να βάζουν στον πυρήνα της αναθεώρησης τα πολιτικά ζητήματα, όπως για παράδειγμα τον προσανατολισμό της χώρας και τη λειτουργία των κομμάτων σε ένα νέο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον. Όλα αυτά αφέθηκαν στο επίπεδο των εντυπώσεων. Θεωρώ ότι ήταν πολύ επιδερμικό όλο αυτό, με τα αποτελέσματα που εισπράττει η ελληνική κοινωνία, η οποία μας κοιτάζει όλους απορημένη.

          Συμφωνείτε με τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας που πρότεινε ο κ. Τσίπρας;

         Έχω την άποψη ότι από το Σύνταγμα εκπορεύονται παρά πολλά ζητήματα ως προς τον σχεδιασμό μιας καλά οργανωμένης δημοκρατικής πολιτείας και στο Σύνταγμα καταλήγουν οι λύσεις οι οποίες θα έχουν το κλειδί για να απαντηθούν τα προβλήματα. Πιστεύω ότι οι ενδιάμεσες λύσεις, όπως προκύπτει και από την πολιτική ιστορία του τόπου μας, συνήθως δεν οδηγούν σε καθαρές λύσεις. Και εννοώ ενδιάμεσες λύσεις, την πρόταση που κατέθεσε ο πρωθυπουργός. Δηλαδή αν η Βουλή δεν συμφωνήσει στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, στη συνέχεια και αντί για την τρίτη ψηφοφορία στη Βουλή και εθνικές εκλογές -όπως συνέβη στις δύο προηγούμενες κυβερνήσεις, που ήταν τραυματική εμπειρία με κόστος οικονομικό και πολιτικό για τους πολίτες και τη χώρα- να πηγαίνουν οι δύο πλειονοψηφήσαντες στον λαό για να αποφασίσει. Θεωρώ ότι αυτό είναι μια «λύση» η οποία προτάθηκε από τον κ. Τσίπρα διότι είχε να σχοινοβατήσει ουσιαστικά ανάμεσα στις αντικρουόμενες απόψεις στους κόλπους του κόμματός του και έτσι βρήκε αυτή τη μεσοβέζικη λύση. Το να λες ότι αν δεν τα βρουν οι βουλευτές στο πρόσωπο του Προέδρου μετά πάμε στον λαό, αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε μια θολή ατμόσφαιρα, μια γκρίζα ατμόσφαιρα την οποία βιώσαμε ιδιαίτερα στην τελευταία προσπάθεια εκλογής Προέδρου το 2014. Τότε που γινόταν λόγος για αργυρώνητους βουλευτές, τότε που ουσιαστικά ήταν υπό ομηρία το Κοινοβούλιο και υπό εκβιασμό οι βουλευτές που δεν ανήκαν στην κυβερνητική πλειοψηφία και οι οποίοι επιθυμούσαν να ψηφίσουν για Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα. Η εντύπωση της συναλλαγής που δίνεται, με την εμπλοκή του πολιτικού κόσμου, του παζαριού δώρων και αντίδωρων, πρέπει να σταματήσει. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να πηγαίνει απευθείας στον λαό και να πάψει να εμπλέκεται ο πολιτικός κόσμος σε διαδικασίες συναλλαγής κάτω από το τραπέζι, ώστε να αυξηθεί το κύρος του. Άρα θεωρώ ότι ο πρωθυπουργός έχασε μια λαμπρή ευκαιρία να το αλλάξει αυτό.

          Όμως ο αρχηγός της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης δεν συμφωνεί με την εκλογή του ΠτΔ από τον λαό…

         Δεν τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας στη συνταγματική αναθεώρηση, δικαιούται κάθε παράταξη να έχει μια κεντρική κατεύθυνση και τα στελέχη τους βεβαίως να έχουν τις απόψεις τους. Να υπενθυμίσω ότι καταλήξαμε σε εκλογές εξαιτίας της μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, και τώρα βέβαια είναι θετικό το γεγονός ότι αποδεσμεύεται η εκλογή από τη ζωή της κυβέρνησης, πράγμα το οποίο όμως τότε δεν φαινόταν να αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας ο οποίος κάλπαζε προς την εξουσία. Αν θέλουμε να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας οφείλουμε τα ζητήματα να τα δούμε σε μια πρακτική βάση, και η πρακτική βάση λέει ότι πρέπει να δοθούν και αρμοδιότητες στον Πρόεδρο, ο οποίος θα εκλέγεται από τον λαό. Θεωρώ ότι πρέπει να εκπροσωπεί τη χώρα στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στην Ευρώπη γενικά, θεωρώ ότι πρέπει να έχει στην αρμοδιότητά του τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, διότι αυτό παρέχει ασφάλεια και είναι μια εγγύηση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελεί πυλώνα ηρεμίας και γαλήνης για τη χώρα, διότι έχει φύγει πλέον από την πολιτική και κομματική διελκυστίνδα και λειτουργεί εθνικά. Υπό την έννοια, λοιπόν,αυτή με την απευθείας εκλογή του από το λαό, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, νομίζω ότι θα λύσουμε μια σειρά από ζητήματα.

          Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό σε συνδυασμό με αυξημένες αρμοδιότητες δεν δημιουργεί συνθήκες διαρχίας;

         Υπάρχουν μοντέλα τα οποία έχουν δοκιμαστεί και είναι επιτυχημένα στην Ευρώπη, και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Εκείνο το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε είναι να πάψει ο πολιτικός κόσμος να εμπλέκεται σε διαδικασίες αδιαφανείς και σε διαδικασίες που μας φέρνουν ότι είμαστε ύποπτα συναλλασσόμενοι πολιτικά, προκειμένου να αποκομίσουμε κομματικά οφίκια, με τη σκιά της καχυποψίας να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όλων των βουλευτών του Κοινοβουλίου. Αυτό πρέπει να σταματήσει.

          Ποια η γνώμη σας για τα αντισταθμιστικά μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός για τις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες;

         Ανήκω στη σχολή του κοινωνικού φιλελευθερισμού και σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δω την πολιτική μέσα από το πρίσμα της επιδότησης ή μέσα από το πρίσμα μιας ad hoc φιλανθρωπίας σε κοινωνικές ομάδες. Το κράτος πρέπει να έχει μια εθνική κοινωνική πολιτική η οποία να προστατεύει τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, οι οποίες δεν θα πρέπει να θίγονται κατά το δοκούν και κατά περίπτωση, ανάλογα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση ή ανάλογα με την επικοινωνιακή ευκαιρία ή πρόκληση της στιγμής. Κατέθεσα αυτές τις ημέρες δύο ερωτήσεις, μια για τις αλλεπάλληλες αλλαγές του ΕΝΦΙΑ, όπου αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς σχέδιο, καθώς ενώ το νομοσχέδιο ήταν στη Βουλή έβγαινε ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός και έλεγε «εντάξει μη δίνετε και πολύ σημασία, αυτά δεν θα ισχύσουν». Η δεύτερη ερώτηση αφορά σε ένα λογαριασμό αλληλεγγύης στον ΟΑΕΔ προς τους ανέργους. Ρωτώ τους αρμόδιους υπουργούς γιατί τα χρήματα του ΛΑΕΚ, που έχει ως δικαιούχους τούς εργαζόμενους, παρακρατούνται από τη διοίκηση του ΟΑΕΔ και μεταφέρονται στην Τράπεζα της Ελλάδος για την κάλυψη αναγκών του Δημοσίου. Και ρωτώ για ποιους λόγους δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πληρωμή των εργαζομένων που συμμετείχαν στα προγράμματα του ΛΑΕΚ το 2015 και μεταφέρονται οι πόροι του στην Τράπεζα της Ελλάδος για να καλυφθούν κυβερνητικές ανάγκες.

         Καλό λοιπόν είναι να δίνεται βοήθημα, αλλά αφού πριν έχεις φύγει από τον κανόνα για τις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες, τις οποίες ή τις στηρίζεις εθνικά ή δεν τις στηρίζεις. Εάν λοιπόν αποσύρεις τη στήριξή σου και στη συνέχεια τους δίνεις λίγο από τη στήριξή σου, αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνη.

         Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να χτιστεί μια εθνική κοινωνική πολιτική η οποία να έχει μια στρατηγική με αρχή μέση και τέλος, η οποία θα αφορά στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, τις οποίες ή θα αποφασίσει ότι θα προστατεύει στέρεα ή θα αποφασίσει ότι δεν θα τις προστατεύει. Μεσοβέζικες λύσεις και εδώ δεν υπάρχουν. Στην πολιτική τα πράγματα είναι απλά, αρκεί να έχει κανείς καθαρές πολιτικές θέσεις. Ανήκω στη σχολή των καθαρών πολιτικών θέσεων, του κοινωνικού φιλελευθερισμού, που στον πυρήνας της πολιτικής είναι ο άνθρωπος. Σ’ αυτό το επίπεδο ο καθένας θα δώσει εξετάσεις, στο κατά πόσο εννοεί αυτά τα οποία λέει.

ΠΗΓΗ