Πέτρο και Ηλέκτρα Δουμά – πατέρα και κόρη – γνωρίζω πολύ καλά τη δουλειά σας στη γκαλερί Τεχνοχώρος και γι αυτήν έχω μόνο τα καλύτερα να πω. Πληροφορούμαι όμως ότι αποφασίσατε να «κτίσετε» έναν ακόμη χώρο πολιτισμού στον ίδιο δρόμο με τον Τεχνοχώρο, στην οδό Λεμπέση. Από μόνο του, αυτό το γεγονός δεν θα με εντυπωσίαζε, αν δεν συνδεόταν, όπως μαθαίνω, με τo καλλιτεχνικό κίνημα Pop -Art. Πώς σας δημιουργήθηκε αυτή η ιδέα και πώς θα γίνει εύκολα αποδεκτή από ένα κοινό, συνήθως απαιτητικό ;

Θέλαμε ο καινούργιος χώρος να ξεκινήσει με μία «ιδιαίτερη» έκθεση και έτσι ανταποκριθήκαμε στην ιδέα-πρόταση του Μάνου Στεφανίδη για την έκθεση “Της Πόπης”. Μας ενδιαφέρει η τέχνη του σήμερα, χωρίς ποτέ όμως να ξεχνάμε πώς αυτή εξελίχθηκε και τι την οδήγησε μέχρι εδώ. Μεταπολεμικά, η pop art ήταν το ρεύμα που έπιασε πλήρως τον παλμό της εποχής και αντανάκλασε τον κόσμο και την πορεία του ύστερα από μία μεγάλη καταστροφή και την προσπάθεια του σύγχρονου ανθρώπου να αναπληρώσει τα κενά του.

Σήμερα, που η εποχή είναι επίσης δύσκολη και ο κόσμος θεοποιεί και συγχρόνως «δαιμονοποιεί» την ύλη, η pop art φαίνεται να είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Επιπλέον, ο Μάνος Στεφανίδης με τις γνώσεις του και την εντρύφησή του στην τέχνη και την ιστορία, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες κοινωνικο – οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, είναι ο ιδανικός άνθρωπος να μας μυήσει στα μυστικά αυτού του παρεξηγημένου από πολλούς και λατρεμένο από ακόμη περισσότερους ρεύμα της τέχνης.

Πώς βλέπετε εσείς αυτό το είδος της τέχνης και αν μου επιτρέπετε να ρωτήσω τί επιδιώκετε με τη νέα, “επεισοδιακή” φαντάζομαι, έκθεση  σας;

Η Pop art είναι ένα κίνημα – σταθμός στην ιστορία της τέχνης που σπάνια αγγίζουμε στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι δεν την έχουμε εξετάσει σε βάθος, δε σημαίνει ότι δε μας ενδιαφέρει, αλλά ότι ίσως δεν ήμασταν σε θέση να αντιληφθούμε τι ήταν αυτό που γέννησε την pop art και τι αυτό που την καθιέρωσε στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή.

Με τη συγκεκριμένη έκθεση εμείς βέβαια δεν επιθυμούμε να κάνουμε μία ιστορική καταγραφή, αλλά να συνθέσουμε μία «ιστορία» που μεθοδικά και «ψύχραιμα» περνάει από την pop art της Αμερικής του ’60 μέχρι τους νέους καλλιτέχνες του σήμερα που υιοθετούν και αφομοιώνουν pop στοιχεία στην τέχνη τους.

Επεισοδιακή έκθεση δεν θα μπορούσα να πω ότι είναι, γιατί η έκφραση επεισοδιακή δείχνει κάτι που θέλει να τραβήξει την προσοχή χωρίς όμως να έχει σοβαρό υπόβαθρο και εμείς σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκουμε τη «φασαρία» άνευ ουσίας. Σίγουρα υπάρχουν έργα που «ταράζουν τα νερά» και θα προκαλέσουν συζητήσεις. Σκοπός όμως δικός μας είναι το αποτέλεσμα να είναι ολοκληρωμένο και με μία συνέχεια, ενώ ταυτόχρονα να σέβεται τους παλιούς και νέους εκπροσώπους του κινήματος.

Οπως ήδη μου είπατε, επιμελητής της έκθεσης είναι ο Μάνος Στεφανίδης. Έχει μια άποψη για το τραγικό που συμπλέει με το γελοίο. Ο συνδυασμός μου αρέσει ακόμη και ως απλή σκέψη. Ομως πιστεύετε ότι αυτό το “ακαταμάχητο” ταίριασμα ή αν θέλετε, αυτή η σύμπλευση ανιχνεύεται εύκολα στον καθημερινό άνθρωπο ή γιατί όχι, στους πολιτικούς μας ;

Νομίζω ότι καθημερινά είμαστε μάρτυρες καταστάσεων που είναι τραγικές και όμως μπορούν να χαρακτηριστούν και γελοίες. Αν και δεν μου αρέσει να κάνω πολιτικές αναφορές γιατί θεωρώ ότι η τέχνη είναι κατά πολύ ανώτερη από την πολιτική, δεν μπορώ παρά να καταγράφω συνεχώς γελοίες στάσεις και αποφάσεις πολιτικών με τραγικά όμως αποτελέσματα για τους περισσότερους αν όχι όλους από εμάς.

Αυτό που λέτε, εμπεριέχει μεγάλη αλήθεια. Επί του πρακτέου τώρα: Πόσοι καλλιτέχνες συμμετέχουν στην έκθεση και πόσο εικαστικά πειστικοί θα είναι προς τους επισκέπτες σας;

Στην έκθεση συμμετέχουν 35 καλλιτέχνες, ο Andy Warhol, σαν σημείο αναφοράς και 34 Έλληνες παλαιοί και νέοι, που είτε είναι καθιερωμένοι σαν pop art καλλιτέχνες, είτε δημιούργησαν τα συγκεκριμένα έργα με σημείο αναφοράς την pop art.


Όλοι τους, έχουν να διηγηθούν μέσα από τα έργα τους κάτι πολύ συγκεκριμένο κάνοντας σαφή αναφορά στον κόσμο που μας περιβάλλει. Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με εικόνες και θέματα οικεία, τα οποία και ερμηνεύει με βάση την ιδιοσυγκρασία του.

Είναι μία έκθεση που θα αρέσει σε ένα ευρύ κοινό και θα μας βάλει σε μία διαδικασία περισυλλογής και προβληματισμού σχετικά με τη σύγχρονη ζωή και τη θέση μας σε αυτήν.

Κύριε Δουμά, μιλήστε μου λίγο για το νέο σας project στον καινούργιο σας χώρο. Και το όνομα αυτού ; 

Η Ηλέκτρα ως ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του Τεχνοχώρου σίγουρα παίρνει τα ρίσκα της και ξεκινά αυτόν τον καινούργιο χώρο. Άλλωστε έχει κληρονομήσει ανήσυχα γονίδια.

Ο καινούργιος χώρος “My art box” δεν είναι απλά μία προέκταση του Τεχνοχώρου, επειδή χρειάζονται περισσότερα τετραγωνικά μέτρα, αλλά η υλοποίηση λύσης σε μία ανάγκη που πιστεύουμε ότι έχει δημιουργηθεί και πρέπει να την καλύψουμε με τον καλύτερο τρόπο.
Είναι ένας χώρος, διαμορφωμένος για να στεγάζει και προβάλλει με τον καλύτερο τρόπο εικαστικά έργα και αντικείμενα, πλήρως προσβάσιμος και στα τρία επίπεδα του σε ΑΜΕΑ.

Επωμίζεστε ένα μάλλον φιλόδοξο σχέδιο σε εποχές “ισχνών αγελάδων”, αλλά και μιας γενικότερης έκπτωσης στον πολιτισμό μας. Τα έργα που εκτίθενται, θα αντέχουν το βαλάντιο μας ;

Κοιτάξτε, δεν είναι απλά ένας νέος φυσικός χώρος. Είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία αισθητικής. Είναι το προσωπικό κουτί τέχνης του καθενός που «θα γεμίσει» με εικαστικά έργα και αντικείμενα που συμπυκνώνουν τη φρεσκάδα των σκέψεων καταξιωμένων και νέων ανερχόμενων καλλιτεχνών με την πολύχρονη εμπειρία της αίθουσας τέχνης Τεχνοχώρος.

Είναι ένα ολοκληρωμένο project, που τώρα αρχίζει να υλοποιείται και δίνει λύσεις σύμφωνα με τις ανάγκες, το γούστο και τις οικονομικές δυνατότητες του πελάτη.

Σας ευχαριστώ θερμά και τους δύο 

Κι εμείς κυρία Μασούρα

———————————

ΥΓ. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου στο νέο κτίριο του Τεχνοχώρου, επί της οδού Λεμπέση. Ωρα έναρξης των εγκαινίων η 12η μεσημβρινή και …όσο πάει. Οικοδεσπότες, επιμελητής και καλλιτέχνες σας περιμένουν…Παράλληλα στον Τεχνοχώρο τρέχει κανονικά η τελευταία έκθεση RemBrandName project.