Άντε, με το καλό να μπει και στην Βουλή (δεν θέλω γέλια!), ν’ αποτρελαθούμε για τα καλά, μπας και δούμε Θεών πρόσωπο..

Μυαλωμένος άνθρωπος ο Αρτέμης, κατάλαβε έγκαιρα ότι με τέτοιο κράτος-ρετάλι, και με τέτοια ζουρλή κοινωνία (των εξυπνότερων ανθρώπων στην Γη, τρομάρα μας) ένας μόνο θεός, δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Γι’ αυτό το γύρισε στο Δωδεκάθεο. Όσο περισσότεροι, τόσες μεγαλύτερες οι πιθανότητες… Κι’ όσο γελοιωδέστερες χίμαιρες και μπαρούφες ποτίσεις το πόπολο, τόσο αυτό θ’ αφιονίζεται, θα σε θεοποιεί, θα γίνεται άβουλη μάζα να την σέρνεις από την μύτη…

Αλήθεια, προς τι η “έκπληξη” με το υποτιθέμενο φαινόμενο Σώρρας; Σάματις μας έπεσε…ουρανοκατέβατο στο κεφάλι όπως φοβούνταν οι Γαλάτες του Αστερίξ ότι θα τους έπεφτε κατακέφαλα ο ουρανός; Από το 2012 δεν βγήκε παγανιά με τις ηλίθιες ασυναρτησίες που διακινούσε για το…κομπόδεμα των 600 δισ που είχε και προσέφερε για την διαγραφή του χρέους και την σωτηρία της χώρας; Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (που τώρα καταγγέλλουν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά τότε κυβερνούσαν…) δεν τον ανέχθηκαν να τους κογιονάρει; Και όχι μόνο: δεν αδιαφόρησαν (ούτε καν αναρωτήθηκαν “ρε, τι γίνεται εδώ”;) όταν επί ημερών τους η Δικαιοσύνη “δικαίωνε” τις ηλιθιότητες του Σώρρα!

Γιατί, σάμπως πήραν στα σοβαρά τα πρώτα μηνύματα μίσους και υπονόμευσης της δημοκρατίας που διακινούσε εμπράκτως και παρανόμως η φασιστική οργάνωση που σήμερα καμαρώνει στην τρίτη θέση της Βουλής; Ο Μπαλτάκος (σιγά μην έδρασε αυτοβούλως!) δεν την φλέρταρε για τα “κουκιά” της. Και στα απανωτά εγκλήματα που διέπραττε, δεν κώφευε η “ανεξάρτητη Δικαιοσύνη”;

Βρήκε, λοιπόν, και τα’ κανε ο Σώρρας. Ανενόχλητος. Σε μια παραζαλισμένη και μονίμως άνωθεν παραμυθιασμένη κοινωνία, ποδηγετούμενη με μπαρούφες και ασυναρτησίες, με ψέμματα και καλοσχεδιασμένες “αυταπάτες” (καλώς κάποιον σας θυμίζει η λέξη…), με μοναδικό στόχο την παραπλάνηση και την καπηλεία ψήφων. Όλα στο βωμό της εξουσίας…

Ο Σώρρας μοιράζει “ομόλογα” (που τα πουλάει έναντι…50 ευρώ εγγραφής στο κόμμα του-αυτός ο ζάμπλουτος!) με τα οποία οι “πιστοί” μπορούν να εξοφλούν τα χρέη τους, κάτι όπως ο Σαμαράς… έσκιζε σελίδα σελίδα τα μνημόνια που υπέγραφε ασταμάτητα, ο Τσίπρας που διέγραφε μονομερώς το χρέος, καλούσε τους πολίτες στο λαϊκό κίνημα “δεν πληρώνω” (και μετά, ως κυβέρνηση “της αριστεράς” τους τα πήρε με τόκο!), η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τα… 400 δισ των γερμανικών αποζημιώσεων που είχε εξασφαλίσει(!), Ο Σκουρλέτης με τα |δισ “από τους υδρογονάνθρακες”, Ο Λαφαζάνης με τον πακτωλό δισ από την Μόσχα!

Τέτοιοι είμαστε, μωρέ, σε ατελεύτητο κυνήγι της ουτοπίας, του “θαύματος”, της εξ αποκαλύψεως σωτηρίας, που θα μας ξαναγυρίσει ακόπως και αδαπάνως στις μέρες κρασιού και λουλουδιών και επίπλαστης καλοπέρασης με ξεγνοιασιά, χωρίς εμείς οι ίδιοι να κάνουμε, ν’ αλλάξουμε, να μοχθήσουμε για το παραμικρό. Είμαστε το αδιανόητο τίποτε, που γαλουχήθηκε με την ψευδαίσθηση του περιούσιου λαού, στον οποίον οι πάντες οφείλουν τα πάντα…

Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι, σ’ ένα αποτυχημένο και ανήμπορο κράτος, προσμένουμε ηλιθίως το “θάμα”, όταν το σύμπαν μας διαβεβαιώνει ότι επέρχεται το χάος το οποίο ποτίζουμε και λιπαίνουμε μέσα στην χαζοχαρά μας. Δεν χτυπάει καμπανάκι στο όποιο κύτταρο μυαλού μας έχει απομείνει, το γεγονός ότι βρέθηκαν (πάνω από δυο φορές…) δικαστές που δεν αναρωτήθηκαν πως στο διάολο ένας τύπος από το πουθενά, που για να ζήσει αρπάζει “συνδρομές” πενηντάευρων από απεγνωσμένους και ανόητους φουκαράδες, βρέθηκε κάτοχος περιουσίας 6οο δισ, την ώρα που ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη μόλις  έχει καβατζάρει τα 90; Είναι σοβαρό κράτος, σοβαρής κοινωνίας αυτό που ανέχεται να διαθέτει τέτοιας… ευφυίας και αποτελεσματικής λειτουργικότητας Δικαιοσύνη;

Αρνούμαστε να παραδεχθούμε  και ν’ αναγνωρίσουμε (ως απαραίτητη προϋπόθεση για ν’ αντιδράσουμε και να πράξουμε ανάλογα), ότι αυτό που υφιστάμεθα, επιβαρυμένο από τις χρόνιες  παθογένειες μας, δεν είναι απλώς μια κρίση. Είναι η επιτομή της παρακμής, της σαπίλας, της διάλυσης…

Μακάρι να ξεφυτρώσουν κι’ άλλοι Σώρρες, να επισπεύσουν το αργό και επώδυνο τέλος μας…