Ο βουλευτής του Ποταμιού και αντιπρόεδρος της Βουλής Σπύρος Λυκούδης απαντά στις ερωτήσεις του Globalview.gr για την Αριστερά, τον Σύριζα, το Ποτάμι, την αξιολόγηση και την Ευρώπη.

 

“Η Ε.Ε. αποτελεί το ασφαλέστερο λιμάνι της περιοχής μας και κανείς δεν αξίζει τις αυτοκαταστροφικές επιλογές που μας ταλανίζουν”

———————-

Κύριε Λυκούδη, στη σημερινή εποχή, πώς φαντάζει μέσα σας η Αριστερά που αγαπήσατε ; Και ποια θα μπορούσε να είναι η πορεία της στο εξής σ’ έναν τόσο άτακτα μεταβαλλόμενο κόσμο ;

Στον άτακτα μεταβαλλόμενο κόσμο, όπως εύστοχα παρατηρείτε, δεν μπορούμε να μιλάμε για την Αριστερά όπως την γνωρίσαμε πολλοί από εμάς στο παρελθόν. Σήμερα η Αριστερά συναντάται σε πολλές εκδοχές.

Ποια είναι η δική μας Αριστερα;

Στο αξιακό σύστημα της δικής μας Αριστεράς, της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς είναι εγγεγραμμένη η πολιτική ελευθερία και η κατοχύρωση και διεύρυνση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών αλλά και η επιδίωξη της μείωσης των ανισοτήτων στον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αλλά και στον πολιτισμικό χώρο.

Ελευθερία, Ισότητα, Αλληλεγγύη αποτελούν για εμάς σταθερές, διαχρονικές αξίες από τις οποίες εμπνέονται οι πολιτικές μας.

Οι αρχές και οι αξίες μας τονίζουν και υπογραμμίζουν:

Α) Τον πολιτικά φιλελεύθερο δημοκρατικό και κοινοβουλευτικό πολίτευμα με τη θεσμική και λειτουργική του συγκρότηση και το κράτος δικαίου. Αποτελεί μια μεγάλη ιστορική κατάκτηση. Είναι αδιαπραγμάτευτο.

Η πολιτική ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο σεβασμός της μειοψηφίας, των μειονοτήτων και η καταδίκη κάθε πολιτικής βίας κατά τρόπο απόλυτο, αποτελεί ακρογωνιαίο αξιακό λίθο της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς.

Β) Το Νόμο, την Ευνομία, την Ευταξία. Είναι δημόσια αγαθά που πρέπει με κανόνες και εγγυήσεις να διαφυλάσσονται και να τηρούνται για τη λειτουργία της Πολιτείας, της Κοινωνίας και την προστασία των πολιτών.

Γ) Την οικονομία της αγοράς. Είναι η μόνη που παράγει πλούτο, αλλά τον διανέμει άνισα, δημιουργεί τεράστιες αδικίες και ανισότητες καθόσον εισακούει στη δική της λογική του κέρδους, της συσσώρευσης, της οικονομικής ισχύος.

Είμαστε υπέρ της οικονομίας της αγοράς αλλά και της κρατικής και κοινωνικής παρέμβασης για την δίκαιη και ορθολογική αναδιανομή του πλούτου που παράγει, με στόχο την διόρθωση των ανισοτήτων μέσα από την ανάπτυξη πολιτικών κοινωνικής πρόνοιας, κράτους δικαίου και κράτους πρόνοιας από όλους για όλους.

Πιστεύω, δηλαδή, σε μια Ελληνική Αριστερά Ευρωπαϊκή, Μεταρρυθμιστική Σύγχρονη και Προοδευτική.

Έχοντας σωρεύσει πείρα πολλών ετών μέσα σε κομματικούς σχηματισμούς πώς ερμηνεύετε το φαινόμενο του έντονου πλέον λαϊκισμού εντός και εκτός χώρας;  
Τα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, η ανεργία, οι αυξημένες κοινωνικές ανισότητες εντός των κρατών αλλά και μεταξύ των κρατών μετά την κρίση του 2008, οι πιέσεις στο κοινωνικό κράτος – δημογραφικές και άλλες – το μεταναστευτικό, η στασιμότητα ή και επιδείνωση της θέσης των μεσαίων τάξεων, τα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα και οι γεωπολιτικές αλλαγές που επιφέρουν, οι νέες τεχνολογίες, η τρομοκρατία, η συνεπακόλουθη πολλαπλή ανασφάλεια έχουν δημιουργήσει άφθονο πολιτικό χώρο για ξενόφοβους ρατσιστές και εθνολαϊκιστές δημαγωγούς κάθε απόχρωσης.

Αυτά σε συνδυασμό στη χώρα μας και με τη βαθιά οικονομική κρίση, έφεραν στο προσκήνιο τον ακραίο και επικίνδυνο λαϊκισμό.

Σε τι βαθμό σας απογοήτευσε ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μετακινηθείτε σε ένα κόμμα που κάποιοι διατείνονται ότι δεν έχει ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση, αν και εκτιμώ ότι σε πολλούς τομείς χρησιμοποιεί την κοινή λογική;

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του εμφάνισε αυτήν την «άλλη» Αριστερά με την οποία αισθάνθηκα εγώ και πολλοί άλλοι ότι δεν είχε σχέση με ό,τι πιστέψαμε στο παρελθόν.

Μην ξεχνάτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ γεννήθηκε ως τέτοιος, τον Ιούνιο του 2010, όταν και εγκαταλείφθηκε το σχήμα που όλοι μαζί είχαμε συγκροτήσει το 1993, δηλαδή ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της Αριστεράς και τη Προόδου.

Μην τα συγχέουμε. Εγώ από τον «αριστερίστικο» και «λαϊκίστικο» ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησα, όχι από τον ΣΥΝ. Συγκροτήσαμε τότε την ΔΗΜΑΡ και όταν αυτή διαλύθηκε (οι λόγοι δεν είναι του παρόντος) ιδρύσαμε τους ΜΕΤΑρρυθμιστές της Αριστεράς και συνεργαστήκαμε με ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.

Η αποτίμηση τώρα του ΠΟΤΑΜΙΟΥ θετική ή αρνητική, δεν μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μιας ερώτησης.

Το να μιλάμε για την αξιολόγηση, τον τερματισμό της, τα μέτρα, τα μνημόνια είναι μάλλον κουραστικό και αποκαρδιωτικό. Απορροφά όμως πολλά από τα ζωτικά όργανα της χώρας και δεν μπορούμε να αποφύγουμε την ερώτηση : Πόσο επώδυνο διαγράφεται το μέλλον μας μετά την αξιολόγηση (αν όλα πάνε ομαλά) και ποια θα είναι η εικόνα της Ελλάδας αν δεν εμπιστευτεί η κυβέρνηση τις υγιείς επιχειρηματικές μονάδες κι αν ως κεντρική διοίκηση δεν διευκολύνει τις επενδύσεις ; Είδατε με την Κονιόρδου και την επένδυση στο Ελληνικό πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα

Η παταγώδης διάψευση της λαϊκίστικης επαγγελίας των μαγικών λύσεων από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει οδηγήσει σημαντική μερίδα των πολιτών εκ νέου στην οργή, στην απελπισία, την απαισιοδοξία, την αγανάκτηση, τον θυμό, στην αποχή, την αποστασιοποίηση. Η συλλήβδην απαξίωση του πολιτικού συστήματος, των πολιτικών, των ηγετικών ελίτ της κοινωνίας, είναι σχεδόν πλήρης. Η κοινωνία είναι βαθύτατα διχασμένη. Την ίδια στιγμή που οι εξωτερικοί κίνδυνοι (Τουρκία) και τα σύννεφα από τη διεθνή σκηνή (τρομοκρατία, διεθνείς σχέσεις, προσφυγικό) πυκνώνουν  η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το ασφαλέστερο λιμάνι της περιοχής μας. Την ίδια στιγμή δυστυχώς,  το αντι – ευρωπαϊκό και αντι – δημοκρατικό ρεύμα έχει επικίνδυνα ενισχυθεί. Αυτοκαταστροφικές επιλογές βρίσκονται προ των θυρών.

Δεν χρειάζονται οι μετρήσεις της κοινής γνώμης για να περιγράψουν το βαθύ διχασμό, τη σύγχυση που επικρατεί, τις αντιφάσεις σε βαθμό παράνοιας, την έλλειψη αισιοδοξίας, προοπτικής, σταθερού προσανατολισμού. Τα φαινόμενα αυτά είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Τα συναντάμε παντού. Κι είναι άκρως επικίνδυνα για το δημοκρατικό καθεστώς και το μέλλον της χώρας.

Τι είναι για σας ο Τσίπρας και τι ο Θεοδωράκης; Υπάρχει θέση στην πολιτική σας σκέψη για τον Μητσοτάκη ; Αν μπει το Ποτάμι στη Βουλή στις επόμενες εκλογές – το εύχομαι – και είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ πώς θα βλέπατε μια συνεργασία αρχών μαζί της ;Το ρωτώ γιατί εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ συμμάχησε με τον Π. Καμμένο.

Ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές τέσσερις φορές – 2 βουλευτικές, 1 ευρωβουλευτική και 1 δημοψήφισμα.

Δεν είναι άμοιρος ο λαός για αυτά τα αποτελέσματα. Σέβομαι απολύτως τις επιλογές του λαού αλλά τις κρίνω επίσης. Τα αποτελέσματα της πολιτικής Τσίπρα τα βλέπουμε σήμερα. Τίποτα άλλο.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης πήρε μια τολμηρή πρωτοβουλία. Ίδρυσε το ΠΟΤΑΜΙ και είχε μία αρχική επιβράβευση. Δεν είχε τη συνέχεια που θα μπορούσε το ΠΟΤΑΜΙ, αλλά ούτε αυτή η αποτίμηση γίνεται σε μία απάντηση.

Στην πολιτική μου σκέψη βρίσκονται όλες οι συνταγματικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας πλην των νεοναζιστών.

Οι συνεργασίες προκύπτουν στην ώρα τους και με βάση όλα τα δεδομένα.

Αν κάτι δεν πάει καλά στο πολιτικό τοπίο της χώρας, θα σας ενοχλούσε μια κυβέρνηση τεχνοκρατών ή θεωρείτε ότι η απάντηση στα πάντα θα έρθει μόνο από το λαό και από την ψήφο του ;
Δεν με ενοχλεί καθόλου μία κυβέρνηση τεχνοκρατών. Εγώ, όμως, πιστεύω στις κυβερνήσεις που προκύπτουν από τον πολιτικό κόσμο. Για πολλούς λόγους.

Πιστεύετε στο «ο σοφός λαός μας»,  ή είναι ένας μύθος από αυτούς που μας αρέσει να υιοθετούμε γιατί κατά κάποιο τρόπο μας απαλλάσει από τις ευθύνες μας;
 Το απόφθεγμα «ο λαός είναι σοφός» έχει πολλές φορές διαψευστεί. Ο λαός μπορεί να έχει σοφές κρίσεις, μπορεί και όχι. Την απάντηση δίνει μόνο η Ιστορία.

Σας ευχαριστώ κύριε Λυκούδη

Globalview.gr 

Συνέντευξη στη Ρίτσα Μασούρα 

Related Post