Ο Α. Ν. Wilson ορμώμενος από την αντικατάσταση της φιγούρας του Δαρβίνου από την Jane Austen στο βρετανικό δεκάλιρο επιχειρεί «να ξεσκεπάσει τον Κάρολο Δαρβίνο ως απατεώνα» με άρθρο του στην Evening Standard[1]. Συγκεκριμένα ασκεί κριτική σε δύο θεωρίες για την εξέλιξη επισημαίνοντας ότι μία από αυτές ενέπνευσε τους Ναζί.

Φωτ. Από τις εκδηλώσεις της κεντρικής τράπεζας της Αγγλίας, τον Ιούλιο, για το νέο δεκάλιρο με κεντρικό πρόσωπο τη διάσημη και αγαπημένη Αγγλίδα συγγραφέα Jane Austen

                   

                Η θεωρία της εξέλιξης προϋπήρξε του Δαρβίνου 

O Wilson ως βιογράφος του Δαρβίνου παρουσιάζει τους φανατικούς Δαρβινιστές να ηρωποιούν το ίνδαλμά τους, όπως οι Σοβιετικοί τον Λένιν και τον Στάλιν, και να υποτιμούν οποιονδήποτε με αντίθετη άποψη. Ως παράδειγμα θαυμασμού φέρνει την προτομή του Δαρβίνου που κοσμεί την κεντρική σκάλα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, η οποία αντικατέστησε αυτή του ιδρυτή του, Richard Owen.

Η θεωρία της εξέλιξης προϋπήρχε του Δαρβίνου. Πρωτεργάτες της θεωρίας υπήρξαν οι Goethe, Cuvier, και Lamarck, ενώ μάλιστα στον αγγλικό χώρο και ο ίδιος ο παππούς του, Erasmus. Ωστόσο ο Δαρβίνος, σύμφωνα με τον Wilson, θέλοντας να είναι «ο Άνθρωπος που Εφηύρε την Εξέλιξη» προσπάθησε να εξαλείψει τους προκατόχους του στο σημείο που αρνήθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά την επιρροή του παππού του.

Όπως εξηγεί ο Wilson, η φήμη του Δαρβίνου είχε αρχίζει να ξεθωριάσει ήδη από τα τέλη του 19ου αι. Κατά τη διάρκεια του 20ου αι., όμως, τα πειράματα του Μέντελ (συγχρόνου του Δαρβίνου)στη Γενετική επανήλθαν στην επιφάνεια, αποτελώντας τη βάση σπουδαίων ανακαλύψεων, όπως τη δομή του DNA και την πιο πρόσφατη εξάλειψη ανωμαλιών από το γενετικό υλικό εμβρύων.

Με την πρόοδο της Γενετικής, η θεωρία του Δαρβίνου επανήλθε στη Βρετανία υπό τη μορφή  νέου κινήματος, του νεο-Δαρβινισμού. Το κίνημα αυτό συνδύασε τις παλαιότερες Δαρβινικές ιδέες με τις νεότερες της Γενετικής. Καθώς ο Μέντελ υπήρξε Καθολικός μοναχός, οι οπαδοί του κινήματος θα εκφράζονταν καλύτερα από τις ιδέες του Δαρβίνου, ανάγοντάς τες σε ένα απλοϊκό σύστημα που θα έδινε μία ενιαία εξήγηση για το πώς λειτουργούν τα πράγματα στη Φύση. «Το κίνημα αυτό μπορούσε να ικανοποιήσει επιστημονικά τον κάθε άθεο», όπως είπε ο πρεσβευτής του, Richard Dawkins.

Ο Wilson ασκεί έντονη κριτική στο Δαρβίνο και τους συνεχιστές του, αναλύοντας δύο από τις θεωρίες του. Η πρώτη θεωρία που καταδικάζει είναι αυτή της σταδιακής εξέλιξης κατά την οποία οι αλλαγές στη Φύση εμφανίζονται βαθμηδόν. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι δύο διάσημοι παλαιοντολόγοι, Stephen Jay Gould και Niles Eldredge, συμπέραναν ότι είναι σχεδόν βέβαιη η ανυπαρξία ενδιάμεσων σταδίων εξέλιξης στη μελέτη των απολιθωμάτων, κάτι το οποίο βρίσκει σύμφωνο τον Wilson.

Στον αντίποδα οι φανατικοί Δαρβινιστές έφεραν ως παράδειγμα δύο περιπτώσεις ειδών όπου βρέθηκαν δείγματα τμηματικής εξέλιξης στα απολιθώματα. Βέβαια, κατά τον Wilson, τα παραδείγματα αυτά δεν επαρκούν για να στηρίξουν τη θεωρία του Δαρβίνου καθώς θα έπρεπε να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον. Υποστηρίζει ότι τα είδη προσαρμόζονται μεν, αλλά με πολύ λίγες ενδιάμεσες μετατροπές.

Η δεύτερη θεωρία που αντικρούει είναι η σκληρότητα της Φύσης προς τους αδύναμους. Κατά τον Wilson, ο Δαρβίνος επηρεάστηκε από το περιβάλλον του όταν διατύπωσε την ιδέα ότι το χάσμα μεταξύ των τάξεων και η αμέλεια για τους φτωχούς είναι θέλημα της Φύσης. Ο Wilson υποστηρίζει ότι ο Δαρβίνος θεωρούσε πως η ευγενής τάξη του θα εξάλειφε άλλες φυλές, όπως τους σκουρόχρωμους λαούς, τους Εβραίους και «το μεθυσμένο γένος των Ιρλανδών», οι οποίοι τελικά όχι μόνο δεν αφανίστηκαν, αλλά αντιθέτως πλήθυναν.

Ο Wilson συνεχίζει λέγοντας ότι οι Δαρβινιστές, μετά το πλήγμα που δέχθηκε η θεωρία αυτή, προχώρησαν στην εφαρμογή της ψευδο-επιστήμης της ευγονικής, προκειμένου να σταματήσει η αναπαραγωγή φτωχότερων τάξεων. Αυτή ήταν και η επικίνδυνη ιδέα που, κατά τον Wilson, ενέπνευσε τους Ναζί.

Τελικά, ο Wilson συμφωνεί με την αντικατάσταση της φιγούρας του Δαρβίνου από την Jane Austen στο βρετανικό δεκάλιρο (200 χρόνια από το θάνατό της σε ηλικία 41 ετών)  και προτείνει ακόμα και την απόσυρση της προτομής του από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου.

Tο νέο δεκάλιρο με την Austen θα κυκλοφορήσει στις 14 Σεπτεμβρίου και αυτό με τον Δαρβίνο θα έχει αποσυρθεί ως την άνοιξη του 2018. Η Τράπεζα της Αγγλίας κατά διαστήματα αλλάζει τα πρόσωπα που εμφανίζονται στα νομίσματα. Εδώ ο σχετικός σύνδεσμος  greatbritishzine.co.uk/2016/02/15/history-of-the-10-pound-note/

[1] A.N. Wilson, «It’s time Charles Darwin was exposed for the fraud he was», Evening Standard http://www.standard.co.uk/comment/comment/it-s-time-charles-darwin-was-exposed-for-the-fraud-he-was-a3604166.html

Απόδοση κειμένου: Δανάη Μπάφα /Globalview.gr