• Εχετε ποτέ σκεφτεί πόσο μπορεί να μας επηρεάσει θετικά ένα περιβάλλον όπου τα πάντα είναι πράσινα ;  
  • Εχετε μήπως σκεφτεί ότι με το να ανακαλούμε τα όμορφα όνειρά μας, μπορούμε να καλλιεργήσουμε τη σκέψη μας και μάλιστα να της δημιουργήσουμε τις συνθήκες να γίνει καινοτόμος ; 

Αυτό τουλάχιστον δείχνουν διάφορες έρευνες που ασχολούνται με την παρατήρηση του τρόπου που ζούμε και πώς αναπτύσσουμε νέες ιδέες. Ομως φαίνεται ότι δεν είναι μόνον το πράσινο χρώμα και τα όνειρά μας. Εχει προστεθεί και κάτι ακόμη που εν πολλοίς το γνωρίζουμε, αλλά τώρα μας το λένε και οι ερευνητές.

 Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι υπάρχει ένας ακόμη απλός τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς να αναπτύξει τη δημιουργικότητά του, και αυτός δεν είναι άλλος από το να βάζει κάποιος ως μουσική υπόκρουση, όχι οποιαδήποτε μουσική, αλλά αυτήν που μπορεί να τον ανεβάσει και που δεν είναι άλλη από τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι

Ο Simone Ritter (University Nijmegen, Ολλανδία) και ο Sam Ferguson (University of Technology Sydney, Αυστραλία) υποστηρίζουν ότι η δημιουργικότητα, μία από τις πιο σημαντικές γνωστικές δεξιότητες, μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της μουσικής.

Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS One, η χαρούμενη μελωδία της Άνοιξης στις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, ως μουσική υπόκρουση κατά τη διάρκεια κάποιων γνωστικών δοκιμασιών διεγείρει έναν συγκεκριμένο τύπο δημιουργικής σκέψης.

Οι 155 φοιτητές που συμμετείχαν στο πείραμα πήραν μέρος σε σειρά από τεστ δημιουργικότητας. Ένα από αυτά ήταν η δοκιμασία εναλλακτικών χρήσεων (Alternative Uses Task) κατά την οποία είχαν τρία λεπτά για να καταγράψουν όσο το δυνατόν περισσότερες διαφορετικές και δημιουργικές χρήσεις ενός καθημερινού αντικειμένου. Με αυτή τη δοκιμασία κρίνεται η αποκλίνουσα σκέψη, δηλαδή η ικανότητα ενός ατόμου να χρησιμοποιεί τη φαντασία του προκειμένου να συλλάβει νέες ιδέες είτε να οδηγηθεί μέσω ανορθόδοξων συνδυασμών στην εξεύρεση πρωτότυπων λύσεων.

Με κάποιες άλλες δοκιμασίες οι ερευνητές υπολόγισαν τη συγκλίνουσα σκέψη, δηλαδή την ικανότητα του ατόμου να αναλύει όλες αυτές τις ιδέες ώστε να δίνει τη βέλτιστη δυνατή λύση. Σε αυτές τις δοκιμασίες συμπεριλήφθηκε και το τεστ Απομακρυσμένων Συνδέσεων (Remote Associates Test) κατά το οποίο όσοι συμμετείχαν, είχαν στη διάθεση τους τρεις λέξεις και όφειλαν να αναζητήσουν την τέταρτη η οποία θα τις συνδέε όλες μεταξύ τους.

φωτ. Αντόνιο Βιβάλντι (Γνωστός και με το προσωνύμιο il Prete Rosso, ο κοκκινομάλλης παπάς)

  Το 20% των συμμετεχόντων πέρασαν τις δοκιμασίες σε απόλυτη ησυχία, ενώ οι υπόλοιποι με ένα από τα παρακάτω τέσσερα ακούσματα: την Άνοιξη από τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, το ήρεμο Swan του Camille Saint-Saens, το θλιβερό Adagio for Strings του Samuel Barber, ή το δυναμικό, αλλά αγχώδες Mars, Bringing of War του Holst.

Το αποτέλεσμα έδειξε ότι η θετική μουσική του Βιβάλντι αύξησε τα επίπεδα της αποκλίνουσας* σκέψης, σε σύγκριση με αυτούς που συμπλήρωσαν τα τεστ χωρίς μουσική. Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η μουσική ενέπνευσε υψηλότερα επίπεδα ευφράδειας και ευελιξίας, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξεύρεση πρωτότυπων λύσεων, αλλά όχι τόσο σημαντικά για την επιλογή μίας λύσης. Ωστόσο, η συγκλίνουσα* σκέψη δεν φάνηκε να επηρεάζεται από την ύπαρξη μουσικής υπόκρουσης.

Η μελέτη αυτή συμβαδίζει με μία άλλη έρευνα που υποστηρίζει ότι η θετική διάθεση -που μπορεί να προκύψει ακούγοντας συγκεκριμένη, ίσως, μουσική – μπορεί να βελτιώσει την αποκλίνουσα σκέψη.

Απομένει να διερευνηθεί εάν τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να επαναληφθούν και αν η επίδραση της μουσικής ατονεί μετά από κάποια χρονική στιγμή. Με μία μικρή βόλτα στο Youtube μπορεί κανείς να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

 Απόδοση κειμένου από τον ιστότοπο Pasific Standard,  Δανάη Μπάφα 

———

*Συγκλίνουσα σκέψη είναι η ικανότητα του ατόμου να αναλύει, να συγκρίνει, να συνδυάζει, να συνθέτει να ταξινομεί παραστάσεις και έννοιες, με βάση τους κανόνες της λογικής ώστε να δίνει μια λύση

 *Αποκλίνουσα σκέψη –  ιδιότητα που είναι απαραίτητη για την δημιουργικότητα – είναι η ικανότητα να βλέπει κανείς πολλές διαφορετικές εκφάνσεις σε μια κατάσταση

Ο Αμερικανός ψυχολόγος Joy Paul Guilford λέει ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν την τάση να προσπαθούν να βρουν την καλύτερη λύση ανάμεσα από πολλές πιθανές λύσεις (συγκλίνουσα σκέψη), ενώ άλλοι άνθρωποι έχουν την τάση να επινοούν όσο το δυνατόν περισσότερες λύσεις (αποκλίνουσα σκέψη).

 

*Μουσική Μπαρόκ https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BA_%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE