Τώρα θα σας πω μια αληθινή ιστορία για το ανθρώπινο στοιχείο που μπορεί να είναι και “στοιχειό” καμιά φορά….

Εδώ στην γειτονιά είναι έχουμε κάτι ξωτικά, που το βράδυ κλέβουν λουλούδια και γλάστρες, καμιά φορά και κάλτσες… (από τα φρεσκοπλυμένα ρούχα στην απλώστρα). Κάθε τρεις και λίγο περνάνε από τα ισόγεια και μαζεύουν ότι προλάβουν και με τον καλό μου γείτονά Κάρολο, μετράμε τις απώλειες και απορούμε… Με τον ίδιο απορούμε και για τον κύριο που διώχνει τις γάτες και πετάει τα καλάθια που τους βάζουμε για να κοιμούνται πιο ζεστά τα βράδια…

Σαν να μην έφτανε αυτό στην πολυκατοικία που ζω, οι διαχειριστές έχουν προσλάβει κάτι “κηπουρούς” που με κάνουν και απορώ ακόμα περισσότερο. Γιατί?
π.χ. Πριν από 2 χρόνια, χρειάστηκε να τους εξηγήσω ότι τις μουσμουλιές, τις μανταρινιές, τις λεμονιές και άλλα δέντρα, καλό είναι να τα κόβουν συμμετρικά για να μην βαραίνουν από τη μία πλευρά ενώ από την άλλη μένουν άδεια… (η λεμονιά που έσπασε δεν τους έπεισε… ακόμα τρέχω από πίσω τους όταν κρατάνε κλαδευτήρια στα χέρια τους…)
Ακόμα έπρεπε να τους εξηγήσω ότι όταν κλαδεύουν αυτά τα δέντρα καλό θα είναι να μπορούμε να φτάνουμε τους καρπούς… (πετσόκοβαν από κάτω ότι έφταναν αφήνοντας γυμνό τον κορμό, ενώ οι καρποί ήταν κάπου στον 2ο όροφο)
Τέλος χρειάστηκε να τους εξηγήσω ότι αυτή η ηλεκτρική συσκευή που φυσάει το χώμα και τα φύλα και έχει αντικαταστήσει την τσουγκράνα, δεν είναι η καλύτερη λύση για κήπους που είναι δίπλα από απλωμένα ρούχα, ανοιχτά παράθυρα κτλ.
Αυτά και πολλά άλλα, όσο πιο ευγενικά και διακριτικά γίνεται και φυσικά χωρίς να περιμένω κάτι. Οι δε διαχειριστές, δε σηκώνουν κουβέντα (επιτρέψτε μου να μην το αναπτύξω αυτό). Οπότε μαζί με μια καλή κυρία από τον 3ο όροφο, προσπαθούμε να περισώσουμε ότι μπορούμε στον κήπο. Γενικά περνάμε ωραία εδώ κι αυτό βγαίνει προς τα έξω. 1f603

Προχθές, κάποιος ήρθε και έσφαξε ένα φυτό, μια πανέμορφη Μονστέρα πάνω από 30 χρόνων… που έκανε το σημείο που στόλιζε να μοιάζει με εξωτική ζούγκλα. Την ξερίζωσε όλη και άφησε ένα κομμάτι που δεν είχε και πολύ βολικό σχήμα για φύτεμα… Το σχήμα ήταν πράγματι πολύ περίεργο, τα φύλλα ταλαιπωρημένα, καθόλου ρίζα, και το φυτό τα είχε δώσει όλα ήδη καθώς πρόσφατα είχε ανθίσει… (Ίσως η ιδιαιτερότητά της εμφάνισής του να έγινε η αιτία για να το αφήσουν σπίτι του…) Με απλή λογική ήξερα τι πρέπει να κάνω αλλά χωρίς να και είμαι σίγουρη…

ΜΕΡΟΣ Β’ – Το ανθρώπινο στοιχείο
——————————————————————-
Πάλι καλά εδώ στη γειτονιά, πέρα από όλα τα άλλα, έχουμε και τον κύριο Νίκο. Είναι ο ιδιοκτήτης του ανθοπωλείου Εβίτα, στην Τρίτωνος 40. Όπως και άλλες φορές, τον πήρα τηλέφωνο να τον συμβουλευτώ. Τι να κάνω για να σώσω το τελευταίο κομμάτι που έχει απομείνει από την όμορφη Μοντστερα? Για μία ακόμα φορά ο κος Νίκος έκλεισε το ανθοπωλείο του (σε ώρα που δεν έχει η αγορά πολύ κίνηση), ήρθε και φρόντισε τον φυτό σα γιατρός που δίνει πρώτες βοήθειες. Μου μίλησε για τη φύση της Μονστέρας μέσα από την εμπειρία του και μου έδειξε στην πράξη τι κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις. Έσκαψε, έβαλε ειδικά στηρίγματα, έδεσε το φυτό για να το υποστηρίξει στην επιβίωσή του με μεράκι, χωρίς να τον νοιάζει ότι την ίδια ώρα στο κλειστό κατάστημά του είναι πολύ πιθανό να χάνει κάποιον πιθανό πελάτη. Φεύγοντας και περνώντας από τα υπόλοιπα φυτά, μου έδωσε χρήσιμα tips για το καθένα ξεχωριστά, έτσι απλά γιατί αγαπάει τα φυτά και θέλει να τα βλέπει καλά. 1f642 Σας ευχαριστώ κύριε Νίκο! Η Μονστέρα φαίνεται χαρούμενη, και το σημείο που την τοποθετήσατε είναι σαφώς καλύτερο. Όπως βλέπετε στη φωτογραφία οι “τίγρης” επέστρεψαν στην ζούγκλα 1f642

ΜΕΡΟΣ Γ’ – Ο συνειρμός
——————————————————————-
Την εποχή που ζούμε έχουμε την δυνατότητα να αγοράσουμε το ίδιο πράγμα σε πολλά διαφορετικά καταστήματα. Ο ανταγωνισμός στις τιμές, την ποικιλία και τον τρόπο παρουσίασης είναι σε επίπεδα τρέλας….
Ναι, οι πολυεθνικές και τα υπερτεράστια καταστήματα έχουν μεγάλη ποικιλία και καλύτερες τιμές, γιατί απλά μπορούν.
Ναι, το υπερ-λουξ πανάκριβο, κλασάτο ανθοπωλείο έχει καλύτερη διακόσμηση.
Ναι το ανθοπωλείο στην Τρίτωνος δεν εντυπωσιάζει με τη διακόσμησή του από μακριά… Όμως ποια είναι η αίσθηση που έχουμε όταν ψωνίζουμε στο κάθε μέρος? Υπάρχει το ανθρώπινο στοιχείο? Αυτό το κάτι παραπάνω που δίνει σε όλα περισσότερο νόημα?
και τελικά τι αναπαράγουμε και τι ακριβώς στηρίζουμε με τον τρόπο που ξοδεύουμε τα χρήματά μας?

Εν κατακλείδι.
Γενικά αγαπώ πολύ τη διακόσμηση, μ΄ αρέσουν εκείνες οι φανταστικές ιδέες του pinterest, η ποικιλία των μεγάλων καταστημάτων, οι χαμηλές τιμές και οι άπειρες επιλογές. Καλές είναι και οι προσφορές και η τυπική εξυπηρέτηση πελατών… όμως τις πιο σημαντικές στιγμές το ανθρώπινο στοιχείο είναι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη αξία.

Μου αρέσει να υποστηρίζω την τοπική αγορά και να ψωνίζω από τα καταστήματα της γειτονιάς μου. Όχι όλα. Προτιμώ εκείνα που έχουν ιδιοκτήτες με μεράκι.
Δε με πειράζει που δεν μπορούν να έχουν τις τιμές των πολυεθνικών… (κανείς δε σώθηκε με ένα ευρώ)
Δε με ενδιαφέρει η διακόσμηση περισσότερο από το εμπόρευμα…
Δε με ενοχλεί αν ο άνθρωπος που με εξυπηρετεί με καλή πρόθεση μπορεί να είναι και λίγο αφηρημένος… (Το προτιμώ από το βεβιασμένο χαμόγελο με την τσιριχτή φωνή)
Δε με ενοχλεί που η ταμίας στην τράπεζα παίρνει λίγο από τον χρόνο της -μας για να εξυπηρετήσει τους πελάτες πέρα από το τυπικό…
Δε με ενοχλεί που η Άννα η φουρνάρισσα μας βάζει δυνατά τη μουσική για να κάνει τη δουλειά της με κέφι
και σίγουρα δε με πειράζει καθόλου αν πετύχω ένα ανθοπωλείο κλειστό… Γιατί ίσως ο ιδιοκτήτης του έχει πάει να σώσει κάποιον κήπο…

Τι λέτε? Πιο ωραία δεν είναι έτσι ανθρώπινα?
——————————————————————-
Να έχετε μια υπέροχη μέρα και φυσικά να μην ξεχάσω – Καλές γιορτές!
#Ginger #MadameQuiri #PalaioFaliro
#LifeInGreece #MEWE
#CreateYourDay #CreateYourself #WithManou