Ο Ντουανό   μόλις στα  δεκαπέντε του  μαθαίνει χαρακτική και  λιθογραφία στη Σχολή Estienne στο Παρίσι και αρχίζει να σχεδιάζει ετικέτες για τις συσκευασίες φαρμάκων.

Το 1931 γίνεται  βοηθός φωτογράφου στο στούντιο του André Vigneau , όπου ανακαλύπτει  τους καλλιτεχνικούς κύκλους  και τη δική “φλέβα” και θα  αυξήσει τον ενδιαφέρον του για την τέχνη της φωτογραφίας.

Στα τέσσερα χρόνια που πέρασε στο  τμήμα διαφήμισης της κατασκευάστριας εταιρείας αυτοκινήτων  Renault, από όπου απολύθηκε για επανειλημμένη καθυστέρηση, αναγκάστηκε να γίνει  ανεξάρτητος φωτογράφος αυτό που τόσο ονειρεύοταν επιθυμούσε.Αρχίζει να τραβά τις φωτογραφίες που τον σημάδεψαν.

Στο  δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σταματά να φωτογραφίζει.

Αργότερα, στην παρισινή μεταπολεμική ευφορία, παρά το γεγονός ότι ασχολείται καθημερινά με παραγγελίες για ζήσει, οργανώνει  τις φωτογραφίες που τράβηξε όλα αυτά τα χρόνια  σε εκθέσεις όπου   θα γνωρίσει  μεγάλη επιτυχία.  Κύριο χαρακτηριστικό των θεμάτων είναι  οι καταστάσεις και  τα στιγμιότυπα της στιγμής που  απεικονίζουν καθώς φωτίζονται από τις «αντανακλάσεις του ήλιου και την  άσφαλτο των πόλεων».

Όταν πέθανε τον Απρίλιο του 1994, άφησε πίσω του 450.000 αρνητικά φιλμ που μαρτυρούν τη διασκεδαστική ιστορία της εποχής του, αλλά με μια τρυφερή και προσεκτική ματιά  που μόνο αυτός κατάφερε να αποτυπώσει  κατά την οποία  εμφανίζεται το βάθος της σκέψης του, η ασεβής του στάση  απέναντι στη δύναμη της εξουσίας  και το ελεύθερο πνεύμα του ,.

.


.

.Μια νέα έκδοση φέρνει ξανά στο προσκήνιο το Γάλλο “ανθρωπιστή” φωτογράφο που εδραίωσε με το φακό του τη θέση της γαλλικής μητρόπολης στο πάνθεον των ρομαντικών προορισμών.

Εκδόσεις Racine Lannoo