Ξένη Μπαλωτή – Ανέστησε την «Misery», διέταξε η αναγνώστρια!

Σας έχει τύχει να τελειώσετε ένα λογοτεχνικό βιβλίο και αμέσως μετά να σκεφτείτε ότι ευχαρίστως θα σκοτώνατε τον συγγραφέα του γιατί δεν συμπεριφέρθηκε κατά τα γούστα σας στους ήρωες του;

Αν ναι, σας έχω διέξοδο και μάλιστα χωρίς να λερώσετε τα χέρια σας, όμως υπό προϋποθέσεις! Θα πάτε στο «Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκη», αλλά χωρίς ρολόι. Επί 140’, όσο κρατά η παράσταση, θα σας είναι παντελώς άχρηστο. Θα έχετε ήδη πάρει μαζί σας, καλού-κακού, ένα αντιυπερτασικό  γιατί είναι σίγουρο ότι  η αγωνία για το «πού το πάει, τι θα γίνει, γιατί γίνεται αυτό που γίνεται» και πολλών άλλων ερωτημάτων θα σας κρατήσουν υψηλά το ενδιαφέρον σας και αν διαθέτετε δημιουργική φαντασία στείλτε την σε άλλο έργο. Στην παράσταση «Misery» δεν θα χρειαστεί. Εκεί, οι συντελεστές της έχουν προβλέψει τα πάντα για να περάσετε όμορφα.

Η σκηνοθεσία του έργου μου θύμισε την παλιά καλή εποχή όπου τα ελάχιστα εφέ επέτρεπαν στους ηθοποιούς να ξεδιπλώνουν όλες τις πτυχές της τέχνης τους. Αν η κα Ρένη Πιττακή είναι ο ορισμός του ηθοποιού, ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος αποδείχθηκε αποκάλυψη υποκριτικής.

Τα σκηνικά, ο φωτισμός και η μουσική έρχονται να συνηγορήσουν πως κανένας θεατρόφιλος δεν γίνεται να χάσει αυτή την παράσταση

Μπορεί ο συγγραφέας του έργου «Misery», Stephen King, να έχει προβλέψει για την ηρωίδα του ένα τόσο μίζερο όνομα, ωστόσο μάλλον αγνοούσε τα πάθη που προκαλούσε με τις ιστορίες της, στους αναγνώστες της. Ενίοτε, τους ωθούσε στα άκρα. Όπως π.χ. συνέβη με την αναγνώστριά της Άννι Γουίλκς / Ρένη Πιττακή που μπορεί να ισχυριζόταν ότι ήταν προνομιακή συνομιλήτρια του Θεού, αλλά είναι γεγονός ότι δεν είχε το θεό της με όσα έκανε στον συγγραφέα του βιβλίου Πολ Σέλντον / Λεωνίδα Γεωργακόπουλο.

Πώς το είχε γράψει ο Jean de La Bruyère τον 17ο αι; «Κάθε συγγραφέας για να είναι πραγματικός συγγραφέας, πρέπει να μπει στη θέση των αναγνωστών του». Αυτό ακριβώς συνέχιζε να ισχύει, ακόμα και 3 αιώνες αργότερα, για την  Άννι Γουίλκς, με αποτέλεσμα ο Πολ Σέλντοννα τα βρει σκούρα μαζί της. Ούτε ένα καλό δείπνο με Dom Pérignon δεν μπόρεσε να τον σώσει! Τόσο περισσότερο μία Ρένη Πιττακή που έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με τον ρόλο της που αμφιβάλλω εάν βγαίνει απ’αυτόν τις ώρες που δεν βρίσκεται στην σκηνή!

Η Ξένη Μπαλωτή είναι ιστορικός