Αν όχι όλα, σίγουρα όμως τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υπουργοί και βουλευτές καταχειροκροτούσαν στη Βουλή τον υπουργό Κατρούγκαλο, όταν παρουσίαζε με τον ανάλογο στόμφο και τις φτηνές δικαιολογίες τον περίφημο νόμο Κατρούγαλου, όπου βεβαίως προβλέπονταν μεγάλες περικοπές στις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις. Πολλοί αναλυτές τότε, δήλωναν δημοσίως όταν επρόκειτο για ένα δίκαιο μέτρο, προκειμένου οι συντάξεις των παλιών συνταξιούχων και των νέων να μην έχουν κραυγαλέες διαφορές. Μάλιστα είχαν χρησιμοποιήσει τη λέξη “κοινωνικά” δίκαιο το νόμο, προκαλώντας ρίγη ανατριχίλας στους απανταχού συνταξιούχους της Ελλάδας. Αυτούς οι οποίοι εξακολουθούν και σήμερα να συμβάλλουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό των παιδιών και των εγγονών τους. Την ίδια εποχή, οι ίδιοι αναλυτές εξέφραζαν τη βεβαιότητα ότι η εξισορρόπηση των συντάξεων μέσω των περικοπών είναι ένα πολύ σωστό μέτρο δεδομένου ότι το συνταξιοδοτικό ως ποσοστό του ΑΕΠ θα πρέπει να μειωθεί, καθώς είναι πολύ ψηλά σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσον όσο. (Εδώ να θυμίσουμε τις δηλώσεις της κυρίας Λαγκάρντ, η οποία εμμέσως άφηνε να εννοηθεί ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων οι συντάξεις στην Ελλάδα θα πρέπει να είναι στο ίδιο επίπεδο με εκείνες σε Βουλγαρία και Ρουμανία)

Ολα αυτά είχαν ενδιαφέρον με τον τρόπο που ελέγοντο – αμιγώς οικονομικό. Με την εξής διαφορά: θα μπορούσαν να ισχύσουν ως έσχατη λύση βεβαίως,  αν η κυβέρνηση είχε φροντίσει ή μάλλον είχε παλέψει για τη δημιουργία εντός και εκτός χώρας κλίματος εμπιστοσύνης μέσα από σοβαρές μεταρρυθμίσεις, συμβάλλοντας ίσως σε νέες θέσεις  εργασίας μέσω μικρών ή μεγαλύτερων επενδύσεων. Το γεγονός αυτό, από μόνο του θα αυγάτιζε τρόπον τινα τα ασφαλιστικά ταμεία και ενδεχομένως να μην χρειαζόταν να γίνουν οι επικείμενες περικοπές. Οι οποίες σημειωτέον θα προστεθούν στη μείωση του αφορολόγητου, ενός ακόμη ψηφισμένου μέτρου, παρά τις εκρηκτικές δηλώσεις τότε του Ευκλείδη Τσακαλώτου (Να θυμίσουμε ότι τα «αντίμετρα» ήταν κατά δήλωση του που τον απέτρεψαν από το να παραιτηθεί από υπουργός Οικονομικών εξαιτίας της μείωσης του αφορολόγητου, σε επίπεδα κάτω από εκείνα που ο ίδιος είχε προσδιορίσει παλαιότερα ως το όριο για την παραμονή του στην κυβέρνηση)

Τώρα η κυβέρνηση τρέχει και δεν προλαβαίνει. Μετά το Σκοπιανό, αλλά κυρίως μετά τις φωτιές και την εθνική τραγωδία στο Μάτι με τους 97 νεκρούς, τα περιθώρια ελιγμών είναι λίγα και οι ψηφοφόροι, αν είναι να πειστούν να ξαναψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ,  περιμένουν εξαγγελίες που πραγματικά θα ελαφρύνουν την τσέπη τους. Στόχος δε των κυβερντώντων και ειδικότερα του Αλέξη Τσίπρα είναι να εμφανιστεί στη ΔΕΘ, αφενός με τη φαρέτρα του γεμάτη (θα πει πολλά για τα υπερπλεονάσματα, τον κατώτατο μισθό, θα αναφερθεί σε διάφορα σκάνδαλα), αλλά παράλληλα και με τάσεις δημιουργίας πολωτικού κλίματος (εμείς και αυτοί) έχοντας απέναντι του την μείζονα αντιπολίτευση και τα δικά της μέτρα.

Ετσι, το ενδεχόμενο η προγραμματισμένη για την 1η Ιανουαρίου περικοπή των συντάξεων να μην εφαρμοστεί και ως αντάλλαγμα να «θυσιαστούν» τα αντίμετρα που έχουν συμφωνηθεί με τους εκπροσώπους των δανειστών, εξετάζει η κυβέρνηση, καθώς η αποφυγή των περικοπών αποτελεί «λυδία λίθο» για τον σχεδιασμό του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα η χώρα να μην οδηγηθεί σε εκλογές πριν από τον προσεχή Μάιο.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι όποιες αποφάσεις θα ληφθούν σε συνεννόηση με τους εταίρους, περί τα μέσα Οκτωβρίου, όταν και θα οριστικοποιηθεί ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους. Εξάλλου, ο κ. Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο γνωρίζουν άριστα ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μονομερείς ενέργειες και συγκρούσεις, που θα καθιστούσαν άμεσα απαγορευτική την ήδη εξαιρετικά δύσκολη προσπάθεια επιστροφής στις αγορές.

Με δεδομένο ότι η χώρα έχει εισέλθει ήδη σε παρατεταμένη άτυπη προεκλογική περίοδο, η αποτροπή της περικοπής των συντάξεων θα είναι ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να περιορίσει το εύρος μιας ήττας, που εν πολλοίς θεωρείται προδιαγεγραμμένη με βάση τις δημοσκοπήσεις.

Ρίτσα Μασούρα