Fabio Stassi «Η χαμένη αναγνώστρια», εκδ. Ίκαρος, σελ. 270

 

«Τίποτα δεν είχε λησμονήσει η λογοτεχνία. Ούτε καν την πιο ασήμαντη διαταραχή. Κάθε λογοτεχνική ιστορία δεν ήταν τίποτε άλλο πέρα από μια ανεξάντλητη εγκυκλοπαίδεια γεμάτο παθολογίες και δυσλειτουργίες. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ξέρεις πώς να τη συμβουλευτείς».

Ένα βιβλιοφιλικό νουάρ και το πιο τολμηρό όνειρο του κάθε βιβλιόφιλου: η λογοτεχνία ως θεραπεία. Η λογοτεχνία ως κωδικός για να λύσεις όλους τους γρίφους. Ομολογουμένως μια ιδιοφυής συγγραφική σύλληψη.

Ο Βίντσε Κόρσο, σωσίας του Ζεράρ Ντεπαρντιέ και άνεργος καθηγητής, προκειμένου να επιβιώσει και μέσα στην απελπισία του, αφού παρακολουθήσει σεμινάρια βιβλιοθεραπευτή, θα νοικιάσει ένα διαμέρισμα σε μια πολυκατοικία, θα κρεμάσει την ανάλογη ταμπέλα και θα ξεκινήσει χωρίς να καλοπιστεύει στην ικανότητά του τη βιβλιοψυχοθεραπευτική.

Το σίγουρο είναι ότι λατρεύει την λογοτεχνία. Είναι άρρωστος με τη λογοτεχνία. Έχει μέσα του το μικρόβιο της λογοτεχνίας.

Έτσι, όταν εξαφανίζεται η γειτόνισσά του Ιζαμπέλα Παρόντι, από την γραμμένη λίστα που έχει αφήσει στον βιβλιοπώλη της γειτονιάς θα ξεκινήσει την αναζήτησή της.

Στο μεταξύ, από το βιβλιοθεραπευτήριό του περνά κόσμος και λαός. Η Βέρα Ρίνκε, η γυναίκα με την ουλή στην πλάτη, η Βέρα Βετουρίνι που μισεί τους άντρες, η Ροζάλμπα, που ονειρεύεται ότι έχει χάσει το σπίτι της σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αναβιώσει το παρελθόν…

Αλλά το αγκάθι, ο γρίφος της ζωής του θα είναι η κυρία Παρόντι. Την δική της εξαφάνιση θα θελήσει να εξιχνιάσει ξεκινώντας από τα ψιχουλάκια που ως Κοντορεβυθούλης έχει αφήσει ξοπίσω της, ειδικά όταν συνειδητοποιεί ότι αρκετά από τα βιβλία της ιδιόχειρης λίστας δεν τα χρωστά καν:

«Η νύχτα των χρησμών του Πολ Όστερ Η βουή και η μανία του Γουίλιαμ Φώκνερ Ο μεγάλος αποχαιρετισμός του Ρέιμοντ Τσάντρελ, Χέρια του Σέργουντ Άντερσον Σε τόπο εχθρικό του Φίλιπ Κ. Ντικ Άνθρωπος στο σκοτάδι του Πολ Όστερ Τρέχα λαγέ του Τζον Απτάϊκ Ταχυδρομείο του Τσαρλς Μπουκόφσκι Δυτικά της Ρώμης του Τζων Φάντε Ρώτα τη σκόνη του Τζον Φάντε Ουέικφιλντ του Ναθάνιελ Χόθορν Ένα θεωρητικά αστείο πράγμα που δεν θα ξανακάνω ποτέ του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας Η πιστή σύζυγος του Μόρλεϊ  Κάλαγκαν».

Θα τα αντιγράψει και θα τα καθαρογράψει ξανά και ξανά. Τους τίτλους μαζί με τους συγγραφείς, μόνο του τίτλους, τους τίτλους με άρθρα, σαν ιστορία τους τίτλους και ακολουθώντας κάποια εμφανή σημάδια θα βρεθεί σε μια πανομοιότυπη πολυκατοικία με τη δική τους, και ακριβώς στο διαμέρισμα όπου είναι και το θεραπευτήριό του θα τον περιμένει η μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής του. Τώρα, εάν φανταστήκαμε την Ιζαμπέλα Παρόντι, ένα σας λέω, τίποτε δεν τελειώνει εδώ.

Η μαγική πύλη του Κορτάσαρ που ενώνει τη Λογοτεχνία με την Πραγματικότητα μπορεί να σε φτάσει πολύ μακριά: στον πυρήνα του εαυτού σου, στο πιο σκοτεινό μυστικό στη ζωή των άλλων, να σε λυτρώσει από κάθε φόβο, τρόμο, κακό. Αλλά και να σε κάνει ανίατα άρρωστο, όσον αφορά τα βιβλία. Ξαφνικά όλα γίνονται ήρωες και ιστορίες που έχεις διαβάσει, όλα κάπου σε παραπέμπουν, η ζωή γίνεται μια αλυσίδα μοιραίων πραγμάτων όπου όλα έχουν ήδη συμβεί, για την ακρίβεια γραφτεί. «Τα βιβλία είναι ένα οπτικό λάθος και εσύ έχεις ήδη καταποντιστεί.»

«Έλεγα απλώς κάτι εντελώς τετριμμένο, ότι δεν σταματάμε ποτέ να μελετάμε το παρελθόν μας. Το παρελθόν έχουμε μπροστά μας, ότι το μέλλον. Κι αυτό γιατί το έχουμε καταλάβει ελάχιστα», η φράση του Κόρσο θα είναι, τελικά, και η ύψιστη παραδοχή. Στη λογοτεχνία και στο παρελθόν: εκεί, σ’ αυτά τα δυο θα είναι το κλειδί.

 

Fabio Stassi

 

Ένα βιβλιοφιλικό θρίλερ που έχει συγκεκριμένα βιβλία να μας προτείνει [με τίτλο, όνομα συγγραφέα και περιεχόμενο] για πάσα νόσο, που μας αποκαλύπτει την μαγεία και την κρυφή θεραπευτική αλήθεια της λογοτεχνίας, προσφέροντάς μας σε πρώτη ανάγνωση και ένα απολαυστικό μυστήριο: την εξαφάνιση της αναγνώστριας και την λύση των πάντων σε ένα ασύλληπτο παρελθόν.

«Μπροστά σ’ αυτό το μπέρδεμα, σ’ αυτό το κουβάρι, σ’ αυτό τον κυκεώνα, μου έμεινε μόνο η εντύπωση πως εντέλει το πεπρωμένο στο οποίο παραδινόμαστε είναι ίδιο μ’ εκείνο από το οποίο ξεκινάμε. Εμείς δεν βρίσκουμε ποτέ τίποτα, οι άλλοι πάντοτε μας βρίσκουν», θα αποδεχθεί ο ήρωας του βιβλίου Βίντσε Κόρσο και ποια είμαι εγώ να το αμφισβητώ.

Ιδιοφυής συγγραφική σύλληψη, εξαιρετική μεταφραστική απόδοση από την Δήμητρα Δότση και άκρως ενδιαφέρουσα βιβλιοφιλική λίστα για να ακολουθηθεί.

Χουάν Ρούλφο, Τσβάιχ, Μαρτίνες, Ογκάουα, Μπόρχες, Κορτάσαρ, Φόκνερ, Μπαλζάκ, Σιμενόν, Σόνταγκ, Αμάντο, Γκαρί, ντι Λαμπεντούζα, Πιραντέλο, Γουέλς, Γουλφ, Ντόκτοροου, Χόθορν… αναζητείστε τους, μας κάνουν καλό!

Ο συγγραφέας του Φάμπιο Στάσι (Ρώμη, 1962), υπεύθυνος ιταλικής λογοτεχνίας σε γνωστό εκδοτικό οίκο της Ιταλίας ενώ ταυτόχρονα εργάζεται σε μια πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της Ρώμης, πρωτοεμφανίστηκε στον συγγραφικό χώρο το 2006. Έχει γράψει επτά μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια αλλά και βιβλία για παιδιά. Το 2013 γνώρισε μεγάλη επιτυχία χάρη στο μυθιστόρημά του «Ο τελευταίος χορός του Σαρλό», το οποίο μεταφράστηκε σε 19 χώρες, ενώ στην Ιταλία τιμήθηκε με έξι βραβεία μεταξύ των οποίων και το Premio Campiello. Το 2016 «Η χαμένη αναγνώστρια» κέρδισε το βραβείο Scerbanenco για το καλύτερο νουάρ μυθιστόρημα της χρονιάς.

πηγη,  Fractalart.gr