Γράφει η Λένα Μερίκα*

                                      Φρίξος ο Ελληνόγατος

Γιατί χαίρετ’ ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;

Γιατί χουρμάδες και ρακές κερνάει η συμπεθέρα;

Γιατί, παιδί μου, η πατρίς per mare e per terra

διεθνώς αναγνωρίζεται ως στοργική μητέρα

των όπου γης απόκληρων, που λέει κι η πρεσβυτέρα.

Με ανώτατη εκπαίδευση του Χάρβαρντ καλυτέρα –

Ρουβίκωνα επιτρέποντος και μέρα με τη μέρα –

οι νέοι μας διαπρέπουν σε Ντουμπάι και Ανγκλετέρα.

Η κρατική τηλεόραση με τη γνωστή παντιέρα

διορισμού των κολλητών, ξεπέρασε την ξέρα

της ντόπιας βλαχογκλαμουριάς και του AGB τη λέρα,

κι από τα καλλιστεία στην εξωτική Μαδέρα

η μις Ελλάς επέστρεψε με τη χρυσή ζαρτιέρα.

Απ’ το My style rocks σήκωσα, δικέ μου, μιαν ατάκα.

Η Τάμτα ευθέως δήλωσε πως δε σηκώνει πλάκα,

με κλάματα αποχώρησε η Φωτεινή η Τράκα –

τα βρίσκεις συναρπαστικά και κουλ αυτά, ρέ βλάκα;

Με νυχτικιά μοδάτη η Εύα Μπάση έγινε ρόμπα

κι ο Κουδουνάρης φρίκαρε και κλώτσησε τη σόμπα.

Ακόμα κι η folli follie τρελή το παίζει τώρα,

κραχ στο χρηματιστήριο και βυθίζεται η χώρα.

Κοράκια μαύρα χούμηξαν, των αγορών οι γύπες,

στις μετοχές των τραπεζών, ωιμέ, άνοιξαν τρύπες.

Ξακόσιες και εξήντα εξ σατανικές κατάρες –

μα πως; Οι υπουργάρες μας μας έλεγαν φανφάρες;

Δεν είναι ο Αλέξης μας κι ο Ζόραν υποψήφιοι

για Νόμπελ, και της πρόοδου μας οι δείκτες εξαψήφιοι;

Και αν ο άσωτος Γιουνκέρ μ’ επαίνους μας ξεγέλασε,

ο λαός του λάβρου Γκρούεφσκι τη συμφωνία ξέρασε,

οπότε κι ο Πανούλης τον σκόπελο ξεπέρασε.

Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε!

Τί άλλο θε ν’ ακούσω πιά; Βοήθεια, θα τα παίξω!

Τόσην αξιοπρέπεια ως ΄Ελλην πώς ν’ αντέξω;

Τον Ερυθρό Σταυρό της Greece, ωιμέ, πετάξαν έξω

από των αλλοφύλων τη διεθνή ομοσπονδία,

στα δις για το προσφυγικό βλέπουν παρασπονδία.

Ορκίζομαι εκδίκηση να πάρω, μα τον Δία,

μα για την ώρα άλλο, σοβαρό με τρώει σαράκι:

λες με τον Ζόραν μουλωχτά να ‘πιε καφέ η Σπυράκη;

Τον σεβαστό καθηγητή, τον λάγνο Φακελάκη,

για ιαματικά λουτρά θα στείλω στο Λουτράκι

να ξαποστάσει ο άνθρωπος, παρέα με τον Ψινάκη.

Έτσι ειμ’ εγώ, κιμπάρης, φαν του χουβαρντά Πολάκη!

Συντάξεις κατακρεουργώ, και τις συγκοινωνίες

σ’ ιδιώτες ΚΤΕΛ παραχωρώ, παρά τις διαφωνίες

των συνδικάλων οπαδών του συριζαίου μουζίκου –

όχι ως πατέρας υπουργού, μα ως γιός του μπάρμπα Νίκου.

Παρούσα σε μνημόσυνο παππού η δρακογενιά μου,

μοιρολογάει η χήρα ταξιάρχου, η γιαγιά μου:

Καλά, εσύ τα τίναξες νωρίς, μαχαραγιά μου,

και χήρα με κατέστησες πολύφερνη, χαρά μου!

Βλέπεις, όποια επρόλαβε, σύνταξιν πλέριαν είδε

κι ουχί πετσοκομμένην, ως του ΕΟΠΥΥ αι γίδαι.

Επίσης καταργούνται, μαθαίνω, τα αντίμετρα

υπέρ των μη εχόντων, και σπάνε τα ταξίμετρα,

οι δε φοροεισπράκτορες, οι δόλιοι, στα νησιά μας,

αντί να εισπράξουν ΦΠΑ, από … παιδιά δικά μας

σύννεφο εισπράττουν καρπαζιές. Κορόϊδα, στην υγειά μας!

Λεν πως το μόριο του Τραμπ μοιάζει με μανιτάρι –

λες ναν’ αυτός ο λόγος που ο διάολος μ’ έχει πάρει;

Ή μήπως φταίει ο σκύλαρος του Γιάννη Βαρουφάκη

που στο Λυκαβηττό λιτός κάνει σκληρό καμάκι;

Εδώ οι εκπαιδευτικοί, σου λέει, της Μαγνησίας

μιαρή αρνούνται δωρεά της μποδοσάκειου θείας

για αγορά οργάνων φυσικής και βιοχημείας.  

Άστε τους νέους να μορφωθούν, βρε μοχθηρά γερόντια!

Γάϊδαρο τους χαρίζαν και τον κοίταγαν στα δόντια.

Προτείνω να εξορίσουμε τους βούβαλους στη Μόρια,

νήσο των τρισκατάρατων μ’ αιμοδιψή αγόρια, 

και να τους παραδώσουμε στο έλεος του Τόνι Σφήνου –

ώστε να ζουν, μα πώς να ζουν; Μετά λυγμών και θρήνου.

Come back γλυκιά μου Άνγκελα, go back βρε ψωραλέοι!

«Αυξήστε τις συντάξεις μας και σβήστε μας τα χρέη»,

σύσσωμοι ας ανακράξουμε οι στρέιτ νοικοκυραίοι  

αστοί, για να το παίζουμε ελεύθεροι κι ωραίοι!

 

 

———————————————————————————

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία.

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της.

Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.