Γράφει η Λένα Μερίκα                            

 Ο Έλλην ο Πρωτάνθρωπος, αγαπητά γατόνια,

ο μόνος επιζήσας για εκατομμύρια χρόνια

αφότου οι δεινόσαυροι παρέδωσαν το πνεύμα,

δέον να μην παρασυρθεί απ’ της λησμονιάς το ρεύμα.

Μα νά που με του Αδώνιδος του λάβρου ένα νεύμα

ο Ελλην αποκαθίσταται ως ημίθεος τιμημένος:

άριος, λευκός μοναδικός, λαμπρός διακεκριμένος!

Έτσι κι εγώ ως Πρωτόγατος νιώθω δικαιωμένος

δια στόματος Βασιλικής προφέσσορ Στεργιοπούλου.

Η Ελληνική μου Αγωγή υπερισχύει του δούλου

των δανειστών, που εκποιεί τη χώρα όσο κι όσο.

Έννοια σου, θα νικήσω και στο φρέσκο θα τους χώσω,

τους δε κατευθυνόμενους αυνάνες ζουρναλίστες

προδότες, θ’ αναρτήσω σε στρατοδικείων λίστες,

να τους ποτίσει ο Πάνος μας πικρή χολή και ξύδι

ως Έλληνας Σαλβίνι – γειά σου Φίλη, ευπατρίδη!

Δέον κάποιοι να ρωτάνε, πότε πρέπει να μιλάνε,

ενώ άλλοι δια να ομιλούν ουδόλως δικαιούνται,

μα αιδημόνως να σιωπούν δια νόμου υποχρεούνται.

Οι μπάτσοι τους παλιούς καλούς συντρόφους κυνηγάνε,

τον Λαφαζάνη πιάσανε, στον αρχιερέα τον πάνε,

μα έλα που ο Τζερόνιμο με τον Μπαρτολομέο

εσχάτως τα τσουγκρίσανε και τρώγονται – οέο!

Του Πούτιν βλέπω δάκτυλο σ’ αυτό το καυγαδάκι,

ή λες να φταίει η Μαρέβα του γουρλή του Μητσοτάκη,

που για το κόμμα επέλεξε νεοπαγή αφίσσα –

αυτά βλέπουν οι Αντώναροι και αντιδρούν με λύσσα.

Ο Καίσαρ Τσίπρας πάλι, μειδιών ποιεί τη νήσσα

ενόσω δυο καρντάσια του αλείφονται με πίσσα.

Νίκος και Πάνος έκραξαν: «Λαέ, νυν υπέρ πάντων

ο αγών», και απολαύσαμε μονομαχία γιγάντων.

Αντί, που λες, τον φωνακλά τον Πάνο να μαζέψει

ώστε ο Νίκος τους καρπούς των κόπων του να … θρέψει,

ο Καίσαρ ως συνδαιτημών του Πάνου πρωτοπόρος,

με πόνο δυνατό καρδιάς – ας όψεται ο Σόρος –

βαθιά τον Νίκο έθαψε, αφού είναι, λέει, σπόρος.

Γραφείο στη Φιλοσοφική άνοιξεν ο Ρουβίκων

προς άγραν νέων μαχητών, οργίλων φιρφιρίκων

που οι αμαρτωλές ελίτ τους κλέψαν τα όνειρά τους –

βλέπεις, για γκραν δερβέναγες τους πρόοριζε η μαμά τους.

Βρε δεν πα να ‘ναι κόπανοι; Μονά ζυγά δικά τους!

Καθηγητές εγκλώβισαν οι οργίλοι ταραξίες –

αυτά είναι, σου λέει, φοιτητικές διαδικασίες.

Αφού με πλαστικά χαρτιά λευτέρωσαν τον Φλώρο,

γιατί δεν αθωώνουν και τον Τζορτζ τον τζογαδόρο

που ‘χει νιονιό ανάπηρο, κι έτσι τον πιάνουν κότσο

οι Σκοπιανοί, που τη ΔΕΗ πασχίζουν να ξεκάνουν;

Είδες το αχτσιόγλειο βίντεο, γιαβρί μ’;  Θα μας κουφάνουν!

Δεν είμαστε κομμάτια κρέας, κιμά για να μας κάνουν!

Το ελληνικό μας DNA δε δέχεται δυνάστες,

οπότε ας κάνουνε κιμά τους … λαθρομετανάστες

που βιάζουνε γυναίκες και παιδιά στο Puerto Grico.

Εγώ στους υποστηρικτές του Καπουτζίδη ανήκω

που λόγω μπούλινγκ σε καβγά μπλέχτηκε μ’ Ουγγαρέζο.

Για φώτιση θ’ απευθυνθώ στον βετεράνο Γλέζο,

ν’ αποστομώσει τον αχρείο Ζεεχόφερ που μας λέει:

καλύτερα οι Βαυαροί τη Greece να κυβερνούσαν

παρά οι ντόπιοι ιθαγενείς που δανεικά ζητούσαν

κι αγύριστα, γι’ αυτό και μας προέκυψαν μνημόνια

κι ικέτες καταντήσαμε στης Μέρκελ τα σαλόνια.

Άλλος σαλός Αυστριακός στη Νάξο δίνει ρέστα:

Σκουλίκια μας αποκαλεί – χέστα πατριώτη, χέστα!

Εδώ ένας μπάτσος βάφτισε το σκύλο του Αδόλφο,

ε, τί  να πει και η αγνή χωριατοπούλα Γκόλφω;

Ενώ σουβλάκι έτρωγε τρικαλινό με πίτα,

ευρήκε, λέει, βατράχι στη σαλάτα του Άλφα Βήτα.

Ορίστε! Νάσου ο πρίγκηπας, να ζήσεις dolce vita!

Καλά που o Έλλην φουκαράς διαθέτει έναν Καμμένο,

του Πούτιν ντάρλινγκ και του Τραμπ φιλάρα ορκισμένο,

που αρνείται τα ρουσφέτια στον κάθε πικραμένο.

Του Τραμπ η αλογομούρικη γκριμάτσα δεν τον σκιάζει,

μα βάσεις του θανάτου πλουσιοπάροχα μοιράζει

σε Βόλο, Λάρσα κι άλλες ακυβέρντες πολιτείες.

Πέτα απ’ το τρένο τον Καμμένο, κράζουν οι παρίες,

μα δεν τον λένε Πάνο! Μάικλ τον λένε τον τυφώνα,

οπότε, Αλέξη μ’, ήσυχος θα βγάλεις τον χειμώνα!

———–

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.

Related Post