Γράφει η Λένα Μερίκα* 

Παλιά με λέγανε Σαούλ κι ήμουν ολίγον φαύλος –

αντίχριστος, κομμουνιστής, καταληψίας λάβρος –

μα τώρα που μεγάλωσα τείνω να γίνω Παύλος

σαν τον Πολάκη: νουνεχής, λεβέντης, φωτισμένος

με αιώνια καθαρό μυαλό, σοσιαλιστής βαμμένος.

Φρικάρουν με την πάρτη μου οι ντόπιοι φιλελέδες,

μα έλα που μ’ εγκρίνουνε οι Ρώσοι εμιγκρέδες,

οι ανάρχες μπαχαλάκηδες που στήνουνε τεκέδες

μεσ’ στα πανεπιστήμια κι οι οργίλοι τενεκέδες.

Σαν τον Ευκλείδη που μισούν του Κούλη οι λακέδες,

με ενοχλεί που σ’ ενοχλεί το «εύγε» των φρουιζελέδων

και των απανταχού της γης προοδευτικών λελέδων.

Με χάντρες, αφελείς ιθαγενείς, σας υποχρέωσα,

μόνο που δε σας είπα τελικά πόσο σας χρέωσα.

Παρά να σπαταλάς τα ευρώπουλά σου στα Χαυτεία,

δος τα σ’ εμάς που εξάγουμε λαμπρή τεχνογνωσία,

σοφία αρχαιοελληνική και πλέρια ευθυκρισία

σ’ Ευρώπη και σ’ Αμερική, σε Αφρική κι Ασία.  

Φυσάμε τον παρά με ταξική μεροληψία! 

Να, βλέπεις; Τώρα ο Γιάνης μας, ως asset ιδιοφυία,

πάει για Ευρωβουλευτής, καλέ, στη Γερμανία,

όπου παλιά ήταν τα τανκς των απεχθών ναζήδων 

μα τώρα είναι, ωιμέ, τα funds Εβραίων ταξιτζήδων

που δρουν εις βάρος των αγνών Ελλήνων τζαμπατζήδων.

Κι εγώ, αφού ξεθόλωσα απ’το σύνδρομο Κουτσούμπα,

τους Ιταλούς συμβούλευσα να κάνουν κωλοτούμπα.

Πάει, πέρασε ο Μεσαίωνας, που ‘ταν αιώνας μίσους!

Στη Gotham City σήμερα μας θέλουν όλους ίσους –

Ψωμιάδηδες, Μπουτάρηδες, τσαγκάρηδες ή Κροίσους.

Αφού και μια φυματική σαρανταποδαρούσα

μπορεί ευκόλως να γενεί του Σύριζα η μούσα

κι αντί για καθαρίστρια τιμημένη, μεσ’ στα λούσα,

δήμαρχος να αναδειχθεί στη μακρινή Δονούσα,

ή έστω στην ερωτική, την πόλη που ποθούσα,

τη Σαλονίκη την αγνή, τη χαμηλοβλεπούσα.

Καλά να πάθει η άλλη, αδικημένη καθαρίστρια

του Γιάννη Αγιάννη η ρέπλικα, η άθλια αρριβίστρια,

που επέλεξε τίτλο σπουδών πλαστό να προσκομίσει

αντί με γάντια κόκκινα πόστο να διεκδικήσει

με την εγκάρδια συνδρομή της Χάρις Αλεξίου.

Πού ξέρεις; Ίσως σήμερα να ‘ταν νομάρχης Χίου.

Πλάκωσε κρύο, γάτε μου, άναψε καμιά σόμπα!

Πάλι τα καταφέραμε, διεθνώς γίναμε ρόμπα!

Φασίστες απειλούνε στα σχολειά να ρίξουν μπόμπα –

ας έστελνες το γιόκα σου σ’ ιδιωτικό, ρε τρόμπα!

Αεκτζήδες κάφροι μ’ Ολλανδούς και Πολωνούς χτυπιούνται.

Έλα στη Γκρις να πλακωθείς! Τα πάντα συγχωρούνται

στη χώρα αυτή που κάποτε ο Ζευς μεσουρανούσε

και η Πυθία με χρησμούς θολούς μεγαλουργούσε.

Η Ακριβοπούλου που άλλα λέει και άλλα εννοούσε,

είχε ανεβάσει πυρετό κι απλώς παραληρούσε:

έμπλεξε τον Καλάβρυτο με τον Πειραιώς η δόλια.

Κρανιώθηκε ο Μεσσηνίας, την τάραξε στα σχόλια

κι από πιστούς εδέχθηκε δηλητηριώδη βόλια.

Μη μας παρεξηγείς εμάς τους Greeks, καλέ μου Κόλια!

Τέτοια φαιδρά δε γίνονται μονάχα στα Σεπόλια.

Στην Ελβετία με τ’ αχανή, τα εύφορα περβόλια,

κάνανε δημοψήφισμα μετά πολλών καυγάδων

σε σχέση με τα κέρατα των ντόπιων αγελάδων,

γι’ αυτό σου λέω, των δανειστών η γνώμη μη σε μέλει!

Αν είσαι γκόμενος ολκής, τράβα για την Κυψέλη,

κόπιασε σπίτι για καφέ, κρουασάν, ψωμί και μέλι.

Βλέπεις, δεν έχω εγώ φρουρούς, μπάτσους να με φυλάνε,

κι αν στην Ηρώδου του Αττικού οι κλούβες σε χαλάνε,

αυτό συμβαίνει επειδή εγώ το λέω Κολούμπια

των φλούφληδων το ίδρυμα, και χρειάζομαι αποκούμπια

ως τέκνο που ‘μαι λαϊκό. Θυμήσου, κινδυνεύεις

άμα τυγχάνεις ταξιτζής κι από ηθοποιούς γυρεύεις

το λόγο, αν σε βίασαν. Στο δε νοσοκομείο

αφού με φακελάκι χαλαρά κάνεις ταμείο,

ρισκάρεις οι Ρουβίκωνες να ‘ρθούν και να τα σπάσουν.

Ε, κάνε λίγο υπομονή! Τα πράματα θα φτιάσουν.

Τώρα που ολοσούμπιτοι βγήκαμε απ’ τα μνημόνια,

τώρα που μπαίνει τέρμα στου Ριχάρδου τα καψώνια

κι η Πηνελόπη μπούκαρε με θύελλες και χιόνια,

έρχονται χρόνια δίσεκτα, δαρμένα μου γατόνια.

Black Friday θα προσμένουμε για τα στοιχειώδη ψώνια!  

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.

 

Related Post