Δεν πέρασαν λίγες ώρες μετά την πρωτοφανή βία που έζησε το Παρισι κι η Γαλλία και τα ” κίτρινα γιλέκα” μέσα από μια σελίδα που δημιούργησαν στο fb καλούν άμεσα για το επόμενο Σάββατο :” Πράξη 4 , συνεχίζουμε”. Καμμία ένδειξη λοιπόν να ηρεμήσει η εξέγερση . Γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε . Δεν πρόκειται για συνηθισμένο γεγονός. Η μαζικότητα , η βία και η γενική συμπάθεια των πολιτών (80%περιπου των Γάλλων στηρίζουν τα ” κίτρινα γιλέκα”) δείχνουν στοιχεία εξέγερσης. Ποιες όμως είναι οι αιτίες αυτού του ξεσηκωμού και της άγριας βιαιότητας;
1: Η τεράστια διαφορά σ’οικονομια και ποιότητα ζωής ανάμεσα σ’οσους βρίσκονται στην γαλλική μητρόπολη ( Παρισι και μεγαλουπόλεις) και στην περιφέρεια της . Πιο μορφωμένοι και με πολλά διπλώματα οι πρώτοι κινούνται άνετα ως οικονομικοί κοσμοπολίτες παντού και δεν ανήκουν πουθενά αλλά παντού , μιας κι οι καλες μπίζνες τους το επιτρέπουν. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του ” πουθενα” και “παντού”. Κι είναι η κυριαρχούσα , επιτυχημένη οικονομικά μειοψηφική ελίτ. Απέναντι τους βρίσκονται οι της περιφέρειας . Δηλαδή οι ριζωμένοι στο ” κάπου”. Αυτοί δεν είναι όλοι μορφωμένοι , ζορίζονται μισθοδοτικα, είναι η πλειοψηφία και συμπληρώνουν τις οποιες αγοραστικές τους ελλείψεις με παραδοσιακές αξίες κι ένα τρόπο ζωής συγκεκριμένο , αυτόν της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που για αιωνες στήριξαν την γαλλική ιστορία και ταυτότητα.
2: Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση η αν θέλετε το ανεξέλεγκτο άνοιγμα των συνόρων , που στα μυαλά όσων κατοικούν στο “κάπου” ταυτίζεται με το θέμα της ασφαλειας και της ταυτοτητας .
3: Η απληστία όσων κινούνται και ζουν στο ” πουθενά “και “παντού”. Επιδιώκουν να κερδίζουν όλο και περισσότερα χρήματα από μια κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν μέσω της παγκοσμιοποίησης , προκαλώντας έτσι ένα τεράστιο ρήγμα και διαφορα μεταξύ πλουσίων που γίνονται πλουσιότεροι και φτωχών που γίνονται φτωχότεροι.
4: Ο Μακρον είτε το θέλει είτε όχι , στα ματια των κατοικούντων στο “κάπου ” είναι ο εκπρόσωπος των πλουσίων , των κατοικούντων στο “πουθενά ” και “παντού”. Οι νόμοι που φέρνει ενισχύουν συνέχεια τους ισχυρούς οικονομικά και αδυνατίζουν κι άλλο τους αδύνατους. Είναι προκλητικά προφανής η πολιτική του : τον θεωρούν εχθρό της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων . Τον θεωρούν εχθρό της Γαλλικξς ιστορίας και ταυτοτητας .
Η αύξηση λοιπόν της βενζίνης , στο όνομα μιας Τετάρτης τεχνολογικής επανάστασης που θα πριμοδοτήσει την ηλεκτρική ενέργεια βιωθηκε σαν πρόκληση από τον λαό. “Θα στερηθούμε κι άλλο εμείς για να κάνουν χρυσές οι δουλειές οσοι είναι ήδη ζάμπλουτοι; ” . Αυτό το επιχειρημα ήταν η αφορμή . Πίσω όμως απ’αυτο βρίσκονται όσα πιο πριν ανέφερα .
Αν δεν μιλήσει με τον κόσμο και δεν υποχωρήσει σε καποιες διεκδικήσεις των “κίτρινων γιλεκων’ ο Μακρον κινδυνεύει να φέρει στην Γαλλία άμεσα το ευρωσκεπτικιστικο κίνημα που υπάρχει σ Ιταλία κι αλλες Ευρωπαϊκές χώρες . Για να προχωρήσει πρέπει ν ακούσει τον λαό κι όχι να τον απειλεί . Οι ενοχικές μπούρδες περί “Ακροδεξιάς ” που είναι πίσω από κάθε λαικη διαμαρτυρία δεν έπιασαν και δεν θα πιάνουν στο εξής.

Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης φιλοσοφίας της Τέχνης , ποιητής, εικαστικός.