Γράφει η Λένα Μερίκα* 

 

Χριστούγεννα πλησιάζουν κι όλοι τρέχουν να προκάνουν.

Μετράς ευρώ, ξαναμετράς, για ρεβεγιόν δε φτάνουν.

«Τα δυο ψωροχιλιάρικα, μωρέ, τί να σου κάνουν;»,

ρωτά αφελώς ο sans cravate, που κατοικεί στις λέξεις.

«Πάρε τ’ απολειφάδια μου, τα ρέστα σου να παίξεις!».

Δεν πα να μας ξετίναξε, να ρήμαξε το βιός μας;

Εγώ όλα του τα συγχωρώ, αφού είναι δικός μας.

Δεν πα η ένδοξος Ελλάς να ορμά στην κατηφόρα;

Ο Αλέξης εμφανίζεται σ’ όλα της γης τα φόρα

άνευ γραβάτας. Μ’ εννοείς; Κατάκτηση μεγάλη!

Επαίρομαι ως Έλληνας και η ψυχή μου αγάλλει

σαν τον Βλαδίμηρο ακούω να λέει: Σαχλαμάρες!

Μας κούφανες στις παπαριές και στις λοιπές φανφάρες!

Μακεδονία ξακουστή θα βγω να τραγουδήσω,

τον Ζόραν τον παλιόφιλο για να κακοκαρδίσω

που άγαρμπα τορπιλίζει των Πρεσπών τη συμφωνία –  

αμ σ’ τα ‘λεγε ο Πάνος πως ο Ζάεφ είναι μαφία.

Πούν’ ο Κοτζιάς, ωρέ, τ’ αυτί του αχρείου να τραβήξει,

τον πρεσβευτή των ΗΠΑ ο Λεβέντης να επιπλήξει;

Αντί καμιά μαϊμού στην καθισιά του να ψειρίζει,

ο Σαλονίκης Άνθιμος ευθέως υποστηρίζει

πως είν’ επίπεδη η γη, δε σειέται, δε γυρίζει,

πλανήτες άλλους αψηφά, δεν τους αναγνωρίζει.

Ψεύδονται όσοι τάχα μου εξερευνούν τον Άρη,

ουδέποτε Σοβιετικοί πατήσαν στο φεγγάρι.

Για ποιόν Κρικάλεφ μου μιλάς; Ποιόν Άρμστρονγκ, ποιόν Γκαγκάριν;

Μετανοείτε, αμαρτωλοί, με του Θεού την χάριν!

Απ’ τον Παρασκευόπουλο, αδαείς, σοφία αντλείστε:

Πανεπιστήμια ιδιωτικά; Να μην το διανοείσθε!

Για την καταστροφή της γης υπεύθυνοι θα είσθε.

Σκάστε τσογλάνια, που ιδέες του Κούλη εισηγείσθε!

Μολόγα όσο είναι καιρός, πες μας τί έχεις κλέψει

μονάχος ή με σύζυγο, γαμπρό. Έχει στερέψει

η υπομονή του δίκαιου, ατσαλάκωτου Πολάκη,

που στο έντιμο σπαθί του δεν ανέχεται μυγάκι,

γι’ αυτό τρέχα στον Κούγια τον πανούργο να τα χώσεις,

Ριχάρδε Λεοντόκαρδε, τα ισόβια να γλιτώσεις!

Πούτιν, παρ’ το φεγγάρι, καλέ, και κάν’ το βέρα μου,

φίλε μου, άντρα στιβαρέ, γένος ξανθό κι αγέρα μου.

Εσύ κι αν είσαι γκόμενος! Μπροστά σου ένα ράκος

είναι ο γόης των λαϊκών των αγορών Κυριάκος,

αλλά κι ο ασυμβίβαστος, ο Πάνος ο Καμμένος,

που ντύνεται αρχιναύαρχος με θυρεό, ο καημένος.

εξ ου και κάνει έρανο για γαλλικές φρεγάτες –

αυτά ακούν και χαίρονται του Παρισιού οι γάτες,

γι’ αυτό κι εσχάτως κίτρινα κοτσάρανε γιλέκα.

“Macron”, σου λέει,  “demission!” – πού ‘σαι, βρε Βεληγκέκα!

Τί λες; Δεν θέλουν ψίχουλα, μα όλη τη μπαγκέτα;

Ανάθεσε στον Σόιμπλε να τους ρίξει δυο μπουκέτα

και να ‘ρθουν στο Ελλαδιστάν, να φαν’ ελιές και φέτα,

γιατί μετά τα κίτρινα γιλέκα, βρε παρίες,

κατά κανόνα ακολουθούν λευκοί ζουρλομανδύες:

με κότες και κοκόρια εμπλουτίζονται οι πορείες!

Το γελεκάκι που φορείς εγώ σ’ το ‘χω ραμμένο,

με ΦΠΑ και μ’ ΕΝΦΙΑ σ’ το ‘χω φορδαρισμένο –

να, σαν της Φώφης τις φωτό, φωτοσοπαρισμένο.

Σαν της Μπριζίτ το σικ παλτό, που ζήλεψαν τα πλήθη.

Βλέπεις, κι εσύ, Τερίζα μου, αγνόησες τα ήθη

του απλού λαού, που με καφέ τη βγάζει από ρεβύθι

κι ο Μπόρις Τζόνσον σε χτυπά με τρόπον κακοήθη,

ενώ οι συννυφάδες Κέιτ και Μέγκ η ψηλομύτα

κρυφίως ξεκατινιάζονται, σαν Σεφερλής με Ακρίτα.

Μην τις ξεσυνερίζεσαι, αλλού ειν’η ουσία:

Πότε θα γίνει βασιλιάς ο Τσαρλς, βρε Θηρεσία;

Στο Brexit επιμένει ο λαός, πάση θυσία;

Πού θάβρεις Άγγλο σύμβουλο σαν την κυρά Τασία;

Αν θες απάντηση να βρεις, ρώτα τον Τειρεσία!

Στους Γρηγοράκους τους γελοίους μη δίνεις σημασία,

εκτός κι αν “τσόκαρο” σε πουν, ως άλλη Καββαδία.

Να ξέρεις, Μπρέξιτ χαλαρό και ήπιο δεν υπάρχει,

μόνο σκληρό, σαν το σπαθί του ένδοξου στρατάρχη    

Καμμένου, που οργίλος των Πρεσπών τη συμφωνία

νεκρήν εκήρυξε ο … νεκρός. Ζήτω η Μακεδονία! –

μόνο που χάσαν στο Υπεξ την αλληλογραφία.

Εσύ βρε ανεπρόκοπε, δίχως δουλειά και σπίτι,

πάρε παράδειγμα τον γόη, τον Μάνο τον Πετσίτη

που από σερβιτόρος ταπεινός, σε ένα βράδυ

ελέω Παππά κατέστη golden boy του Λαυρεντιάδη.

Voila, ο Τσίπρας βρήκε υποψήφιο που δεν χάνει

κι έτσι τον Αη Βασίλη αποφάσισε να κάνει.

Γουάου! Καθαρή τη βγάζουμε ίσαμε του Αη Γιάννη!  

 

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.