Tι πλάνα έχεις γι’ απόψε; δεν έχω· μόλις απέκτησες· περπατώντας μέσα στη βροχή λίγο μετά τη δύση της τελευταίας μέρας του 2018 ανεβοκατεβάζοντας το κεφάλι μου κατά τα ειωθότα στα πάνω και στα κάτω της Αθήνας και βλέποντας τα φώτα των αυτοκινήτων μέσα από τα βρεγμένα μου γυαλιά μία οπτική που ρομαντζάρει ακόμη και τ’ αγχωμένα πρόσωπα εκείνων που τρέχουν να προλάβουν τα «τελευταία» σκεφτόμουν ότι μία από τις πάγιες και διαρκείς ευχές που κάνω στον εαυτό μου τα τελευταία χρόνια είναι να συνεχίσω να ζω στην Αθήνα μια ευχή που έκλεψα από την Ευτυχία από την οποία έχω κλέψει κι άλλα διότι σ’ αυτή την πόλη έμαθα κατακερμάτισα και ανασύστησα εμένα τη ζωή και τους άλλους κατόρθωσα έστω και τυχαία να βρω το τι και το πώς σε δικούς της τοίχους υπέροχων πολυκατοικιών της αντιπαροχής έπαιξαν αγάπες λουλούδια και παρέες εδώ μου έλειπαν όσοι ήταν μακριά στην Αθήνα κατασκεύασα τους προσωπικούς μου μύθους για τις πόλεις εδώ έγραψα έζησα κι εξέδωσα το «φτηνό κρεβάτι» εν πάση περιπτώσει φτάνοντας στο μπαρ όπου με περίμεναν είχε αρχίσει ήδη το παιχνίδι με τους στόχους του 2019 και με συνέλαβα να στοχεύω σε λιγότερες βεβαιότητες προσδοκίες κι ενοχές αλλά κι ένα αγκάλιασμα σε όσα μάς συνέχουν μας περιέχουν και μας αποκλείουν μιαν άφοβη αγκαλιά σε όσα μάς δίνονται έρωτες αγάπες και χαρές και ένα «ας είναι» σε όσα πραγματικά δεν μπορούμε διότι κακά τα ψέματα ό,τι κι αν ευχηθούμε για το 2019 η ζωή θα συνεχίσει να περιλαμβάνει τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της το έτσι της και το αλλιώς της και τελικά σημασία έχει να βρίσκεις τη φάση σου εντός της ή να σε βρίσκει η πρώτη καμπάνα του Αγίου Γεωργίου Κυψέλης να χορεύεις ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν γνώριζες πριν αλλά κι ούτε πρόλαβες να μάθεις ωστόσο καμιά φορά αυτό που κάνουν οι άνθρωποι είναι μικρές πυρηνικές εκρήξεις βγαλμένες απ’ την τυχαιότητα και νά τι σας εύχομαι για τη νέα χρονιά σάς εύχομαι να βρίσκετε τη φάση σας ανάμεσα στις βεβαιότητες στις προσδοκίες και στις ενοχές να ζείτε στην πόλη που θέλετε να μπορείτε κι όταν δεν μπορείτε να μην πειράζει να χορεύετε σε μπαρ στον δρόμο και σε διαμερίσματα ολίγη συναρπαστική τυχαιότητα και πολλά καρδιοχτύπια διότι αντέχουμε δεν μασάμε·

ευτυχείτε υγιαίνετε και αγαλλιάσθε·

 

Η τελευταία ποιητική συλλογική του Δημήτρη Αθηνάκη, εκδόσεις Πόλις

Related Post