Γράφει η Λένα Μερίκα* 

Εκεί που χταποδάκια καταβρόχθιζα ξιδάτα

με sauce anglaise, πρασόριζο και αγγουροντομάτα,

του Αγίου Βαλεντίνου χαρωπά πήρα μαντάτα.

Έφτασε η ώρα, Φρίξο μου, ν’ αφήσεις τα τσιτάτα,

να νοικοκυρευτείς κι εσύ, νάβρεις μια συζυγάτα.

Διάλεξε μία με κότερο και με προικιά χλιδάτα,

μελάτα να σου φτιάχνει αυγά και να σου λέει: φάτα!

Ήδη θα το κατάλαβες: Είμαι η μαύρη γάτα,

αυτή που στης Αγιάς Σοφιάς την ιερή τη στράτα

φύλαγε τον Αλέξη απ’ του Σουλτάνου τα φουσάτα.

Τους Τούρκους γρουσουζεύοντας, μεγάλη έφερα τύχη

στους διαπραγματευτές μας, ανεβάζοντας τον πήχυ

των ομιλιών σε τσίπρεια αγγλικά περί μουφτήδων,

μελιτζανοσαλάτας, τζατζικιού μετά γλιστρήδων,

φιστικομπακλαβάδων και λοιπών βραχονησίδων,

κι ας λέει ο μέγας Πάγκαλος, θιασώτης του Μανόλο,

πως στην Τουρκιά του Αλέξη μας του πιάσανε τον πόλο.

Μα ο Ερντογάν του είπε: Θες μουσάκα; Πάρ’ τον όλο!

Γι’ αυτό και ο δικός μας τον Ρετζέπ Ταγίπ ηράσθη

και λέει πως ο ένας για τον άλλονε επλάσθη!

Ειν’ έντιμος, μουστακαλής, και πάντοτε μαζί του

ξέρεις καλά πού βρίσκεσαι και τί τραβάει η ψυχή του.

Δε βλέπεις; Κάσα νεκρική μοστράρει στο φεγγίτη  

και ψάλλουν επικήδειο στις εννιά του μακαρίτη,

εξ ου και νέκρα επικρατεί. Σκύψε και προσευχήσου!

Δώσε του πρώτα τους οχτώ μαζί μ’ ένα νησί σου

κι έλα μετά στη Χάλκη να φοιτήσεις στη σχολή σου.

Ταιριάζετε αφού κι οι δυο στηρίζετε Μαδούρο,

ενώ εμείς οι υπόλοιποι γουστάρουμε άντρα ντούρο,

έναν Κρητίκαρο αψηλό που τονε λεν Πολάκη.

Τράβα, ψυχρέ εκτελεστή, και ρώτα τον Κραουνάκη:

θυμάσαι που κυνήγαγαν τις λούγκρες στο Μανιάκι;

Ε, από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τώρα μπορείτε ελεύθερα στου έρωτα τα βόλια

ως λούγκρες να ενδίδετε, δημοσιογράφοι τσόλια,

όλοι σας! Μα εγώ μόνος μου τον Γολγοθά θ’ ανέβω.

Βρέχει φωτιά στη στράτα μου κι εγώ βλήτα μαζεύω

να σας τα βράσω. Ειμ’ άντρας και το κέφι μου θα κάνω,

κι αν η ζωή τελειώνει εδώ, θα ζήσω παραπάνω,

και ας καπνίζω ολημερίς, βρε μόρτες, σα φουγάρο.

Πώς; Μου τη λέει ο επίτροπος; Λυπάμαι, δε θα πάρω!

OK guy? Τη δουλειά σου εσύ κι εγώ με τη μαγκιά μου

ολόρθος θα πορεύομαι, κι η λούγκρα όλη δικιά μου!

Αν τον Ζουράρι λοιδωρείς ως λόγιον της πλάκας

και ζεις το συναμφότερον στον κόρφο της μαμάκας,

τότε τυγχάνεις, γάτε μου, κραταιός maximalάκας,

ανίκανος ν’ αντιληφθείς το πνεύμα μιάς ατάκας

στοχεύουσας στα άδυτα της λίμπιντο τα βάθη.

Στο Βλακονήσι νεαρά γυμνόστηθη εθεάθη –

ακόμα και δελφίνια ασελγούν! Η αιδώς εχάθη,

μα έτσι έπρεπε: η βυζού να πάθει για να μάθει!

Γαβρά, φόρο τιμής για ν’ αποτίσεις στον Φελίνι,

στη Γυάρο να γυρίσεις «το γιαβρί και το δελφίνι»,

με διαιτητή Τσίπρα-Ερντογάν τον Έκτορα Μποτρίνι

συν Σεφερλή, με φόντο το εν Μαλδίβαις Δελφινάριο,

μα βαλ’ τον Τζορτζ τον Λάνθιμο να γράψει το σενάριο,

για πλάνα κολασμένα να σου κάνει σεμινάριο.

Αχ, άβουλος ο άνθρωπος, επιρρεπής στα λάθη!

Βλέπεις, αναζωπύρωσεν ο Βαλεντάιν τα πάθη,

οπότε εκδηλώθηκε κι η Μεγαλοοικονόμου

κι ανέκραξε: Παράτα με, θα γίνει το δικό μου,

και μη με παραπέμπετε σ’ αλλοτινές καλένδες!

Κάποιοι μόνο κατ’ όνομα περνιούνται για λεβέντες,

μα στην πραγματικότητα τυγχάνουνε λελέδες.

Πλην του κιμπάρη Αλέξη μου, ειν’ όλοι κουραμπιέδες,

κι ας τον καρφώνει ο Παναής με πυρωμένο βλέμμα:

«Εαν ζητιάνοι σαν και με δεν έχυναν το αίμα,

καπεταναίοι σαν και σε δεν θα φορούσαν στέμμα».

Αχ Πάνο, με Ματρόζο οδηγό τη ζωή σου χάλασες!

Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες,

η πόλις θα σ’ ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρίζεις

κι εκβιάζοντας τον πρώην σου καβαφικά θ’ αφρίζεις.

Πουράκια του ‘μαθες εσύ, Cohiba αυτός καπνίζει.

Η κώμη σου μέσα στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζει

γιατί δεν έχει πλοίο για σε, ούτε οδό δεν έχει.

Χαρά στον άξιο τσέλιγκα κοπάδι που κατέχει

κοινοβουλευτικό, αλλιώς κλάφτονε τον καημένο.

Ποιός εισ’ εσύ, που τον τρανό Ηγέτη θα επιπλήξεις;

Κάτσε καλά, Τρότσκι Λεόν, να λείπουν οι εκπλήξεις!

Έδωσα ήδη εντολή στον Βούτση τον ταγμένο

στον της Βουλής κανονισμό, χωρίς ήξεις αφίξεις,

να μην αλλάξει ούτε γραμμή, ούτε σημείο στίξης.

Γκαζόζα ρούφα του Φωκά, τον πόνο σου να πνίξεις!

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.

————————————————–

Οσοι θέλετε να διαβάσετε τα έργα και τις ημέρες του Φρίξου μπορείτε στην κεντρική σελίδα του Globalview.gr να πατήσετε εκεί όπου αναρτώνται τα άρθρα του …..Δες το κι έτσι … ο γάτος Φρίξος σχολιάζει.… και να δείτε όλα όσα η κυρία Λένα Μερίκα έχει δημοσιεύσει ως σήμερα για τον μοναδικό σκανδαλιάρη αναλυτή της επικαιρότητας. 

 

Related Post