Γράφει η Λένα Μερίκα*

Αφού καρναβαλίστηκα ντυμένος Βιολετέρα
στης Πάτρας τις ανηφοριές πιωμένος πέρα ως πέρα,
είπα ν’ αποτοξινωθώ ρουφώντας φρέσκο αιθέρα
και να πετάξω χαρταετό την Καθαρά Δευτέρα.
Εκεί που ολοσούμπιτος αμόλαγα καλούμπα,
κιάλαρα τον Αλέξη, μ’ εναέρια κωλοτούμπα
κάθε λογής τρελά πουλιά να πιάνει στον αγέρα,
μα τελικά να τα πετά σ’ απόμερη μια ξέρα
κι ως μόνο τρόπαιο να κρατά την άξια Περιστέρα.
Τί κι αν πολλές τον πόθησαν; Αυτόν τον λένε Αλέξη!
Ειλικρινής και μπεσαλής, με κάθε μια του λέξη
μένει πιστός στο ταίρι που από νιός έχει διαλέξει.
Δεν έχει όρεξη καμιά με γκόμενες να μπλέξει,
ακόμη κι αν του τάζουν όλα του Θεού τα δώρα,
ωσάν την εκδηλωτική ποιήτρια Θεοδώρα.
Ηγέτης γοητευτικός, στην Άνγκελα την πέφτει,
με λόγο αντρίκειο, πύρινο διαπρύσιου εθνεγέρτη
στους πάντες υποσχόμενος ομόνοια καταπέλτη,
στα χνάρια του θεόμορφου Άνγκους Δρυϊδη Κέλτη.
Κι εγώ μια παλινδρόμηση με τη Βουλή παθαίνω,
καίω φωνητικές χορδές και δύσκολα ανασαίνω,
και ας διαθέτω σύζυγο αιώνια ερωτευμένο.
Σαράντα έτη συναπτά και δεν τονε χορταίνω,
μα βλέπεις, έπρεπε να βρω ομοιοκαταληξία,
πλεκτή ή και ζευγαρωτή, κι έπαθα αποπληξία.
Μη με θωρείς και θεωρείς πως είμαι μεσ’ στη ντόπα –
ρίμα ωραία έπλεξα, μου άρεσε και το ‘πα!
Ουδέποτε με άγγιξε η άνοια ούτ’ η ανία,
τη Βόρεια Ματσεντόνια εγώ τη λέω Σκοπιανία.
Μετέχω στον εορτασμό τη μέρα της γυναίκας,
ιερόδουλης ή παστρικιάς, στριγγλίτσας ή νενέκας,
δουλευταρούς ή αραχτής, ώριμης ή μπαμπέκας
ωσάν αυτές που φλέρταρε ο γόης Κώστας Πρέκας
μεσούσης της δικτατορίας, τα χρόνια του εβδομήντα –
αφού κι η Μπάρμπι έκλεισε αισίως τα εξήντα.
Οχτώ του Μάρτη ανήμερα κήρυξα απεργία,
ζητώντας ν’ ανακηρυχθεί η Ρένα η Δούρου αγία,
αφού ως γυνή υφίσταται του Σίσυφου μαρτύρια
κι ακολουθούν προσαγωγές και κατηγορητήρια,
μα απ’ τις οδούς μας έδιωξαν του Δήμου συνεργεία.
Εν μέσω πολυσύχναστου της πρωτευούσης δρόμου
εξοργισμένη εισέπραξα κραυγή αγενούς λοστρόμου:
Μα έρχονται, κυρία μου, γαμώ το κέρατό μου!
Βούλωστο και περίμενε τους μπάτσους να σου στείλω –
δεν είναι βλέπεις και ταξί για να τους παραγγείλω!
Καβάλα, αν θες να φύγεις απο δω, τον αραμπά σου.
κάλλιο το Μάτι να σου βγει παρά το όνομά σου.
Αν dolce vita επιθυμείς,  καλόπιασ’ τον μπαμπά σου
ή και τον σύζυγο υπουργό, που κάνει τον κιμπάρη
διαθέτων αεροσκάφη να βολτάρουν οι κουμπάροι,
μονάχα έχε το νου σου μη σε πάρουνε χαμπάρι
οι σανοφάγοι δούλοι που σηκώνουνε τα βάρη
αγρίως φορολογούμενοι για τη δική σου χάρη,
ή βάλε τον Πολάκη να τους βρίζει: τί σε νοιάζουν
οι σύζυγοι των υπουργών, αν χαρωπές βελάζουν;
Εδώ την περιφερειακή διευθύντρια απολύσαν
απ’ το My Market, κι ο ανήρ big boss ποιεί την νήσσαν –
βλέπεις, οι κερδοσκόποι στο χαμόγελο κολλήσαν!
Μα εμείς μ’ ένα χαμόγελο δεχθήκαμε το σκάφος
της Air Μαδούρο, κι ύστερα σιγήσαμε ως τάφος
για το περιεχόμενο σε πάμπερς και βαλίτσες
πλήρεις ευρώ, κι ας κράζουνε οι ευρωπαίες θείτσες,
ενώ μπλακ άουτ ενέσκηψε στο έρμο το Καράκας –
τί με κοιτάζεις ενεός; Σου φαίνομαι για βλάκας;
Ως κορυφαίο λαϊκιστή, κι ουχί νταή της πλάκας,
τον Έλληνα πρωθυπουργό, άνδρα σωστό και ντούρο,
ο Γκάρντιαν ανακήρυξε, πριν κι από τον Μαδούρο,
ο δε Χαρίτσης εύχεται το Κέντρο να εκλείψει,
αν θέλουμε η Δημοκρατία ποτέ να μη μας λείψει,
γι’ αυτό κι οι  κυβερνώντες μας το ρίξαν στις προσλήψεις.
Με μακελειά στις φυλακές, άντρα παρανομίας
κατάντησαν οι γειτονιές της ντόπιας Μπανανίας.
Χάσκουν νεκροί οι ασύρματοι της πάλαι Αστυνομίας,
και λέει ο Κοτζιάς να πάψω πια να ‘μαι μοναχοφάος
και να τα βρω με την Τουρκιά! Ως άλλος Νικ Ταχιάος
δεν είμαι φιλοσκοπιανός, δεν ειμ’ Οβριός – τί φρίκη! –
είμ’  Έλληνας αξιοπρεπής, σαλονικιό σκουλίκι,
γι’ αυτό και σπεύδω ανήμερα την Καθαρά Δευτέρα
για ένα τσιμπούσι τσίφτικο, γραμμή στη συμπεθέρα
– που δεν το παίζει οργίλη, κακιασμένη φεμινίστρια,
ούτε μεγαλοαστή μετανιωμένη κομμουνίστρια,
μα είναι γυναίκα ζουμερή, παλιάς κοπής νταρντάνα
που μου θυμίζει τη σωστή την Ελληνίδα μάνα –
για ταραμοσαλάτα, ντολμαδάκια και λαγάνα!

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.

————————————————–

Οσοι θέλετε να διαβάσετε τα έργα και τις ημέρες του Φρίξου μπορείτε στην κεντρική σελίδα του Globalview.gr να πατήσετε εκεί όπου αναρτώνται τα άρθρα του …..Δες το κι έτσι … ο γάτος Φρίξος σχολιάζει.… και να δείτε όλα όσα η κυρία Λένα Μερίκα έχει δημοσιεύσει ως σήμερα για τον μοναδικό σκανδαλιάρη αναλυτή της επικαιρότητας. 

Related Post