Όταν οι αναγνώστες βοηθούσαν τους εκδότες να δημοσιεύσουν ενδιαφέροντα βιβλία και τα βιβλιοπωλεία ήταν χώροι μύησης στην φιλαναγνωσία, οι εκδ.Παπαδήμας εξέδωσαν το βιβλίο «Η καθημερινή ζωή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» (1994).

Τότε, το βιβλίο αυτό ήταν ένα μικρό ταξίδι σε ένα όνειρο, το ευρωπαϊκό. Μέσα από τις σελίδες του ξεδιπλωνόταν ένας άλλος κόσμος: οι εργάτες του με τις πολλές ώρες εργασίας, τις πολλές υποχρεώσεις, τους μεγάλους στόχους που έπρεπε να επιτευχθούν και συνακόλουθα πολλά τα λεφτά για τους Ευρωβουλευτές.

Το βιβλίο του Abeles Marc μετέφερε την μικρογραφία των ευρωπαϊκών κρατών-μελών της Ένωσης που δια των αντιπροσώπων τους κυκλοφορούσαν ολημερίς εκεί μέσα και έβγαζαν τα εθνικά τους εσώψυχα, γι’αυτό άλλωστε ήταν εκεί, πριν καταλήξουν σε κάποια συμφωνία.

Μετά ήρθαν οι κατηγορίες για τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, την χλιδή των Ευρωβουλευτών και το δημοκρατικό έλλειμμα του Ευρωκοινοβουλίου.

Δίκαιες ή άδικες οι κατηγορίες, δεν είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή, σημασία έχει ότι δημιούργησαν μια οξύμωρη κατάσταση: αφενός η αρνητική εκδοχή του ευρωπαϊκού θεσμού επικράτησε και προκάλεσε την αποστροφή των λαών από τη δημοκρατική διαδικασία της εκλογής των αντιπροσώπων του στο Στρασβούργο, από την άλλη πολλές χώρες και άρα οι λαοί τους επιδίωξαν να γίνουν και έγιναν μέλη της Ε.Ε. «Ξέχασαν» τα πολλά λεφτά της αμοιβής των ευρωβουλευτών και επέλεξαν να θυμούνται τα πολλά λεφτά των ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Έτσι το Ευρωκοινοβούλιο, διογκωνόταν από ανθρώπους και υπηρεσίες, αλλά μειωνόταν σε δημοσιότητα και ενδιαφέρον.

Τι να κάνει και αυτό; Αναγκάστηκε να αποκτήσει μία πασαρέλα που ενώνει την παλαιά του κτηριακή έδρα με τη νέα. Και εμείς οι ψηφοφόροι τι κάνουμε; Του στέλνουμε, συχνά, «μοντελάκια» που επιλέγουμε για να πηγαινοέρχονται στην πασαρέλα του Ευρωκοινοβουλίου. Είναι το ιδανικό άλλοθι μας για την «κακιά Ευρώπη που φταίει για όλα τα δεινά μας».

Ο Ναπολέων Α’ έλεγε: «οι άνθρωποι κατακτώνται ευκολότερα με παράλογες ιδέες παρά με τις σωστές». Σωστά! Και τώρα που ξέρουμε τι είπε άλλος ένας αναγνωρίσιμος κύριος, δεν έχουμε παρά να τον εκλέξουμε και αυτόν.

 

H Ξένη Μπαλωτή είναι ιστορικός  – Παν.Σορβόννης (Paris IV)