Οι σκέψεις μου δεν είναι καθόλου Σαββατιάτικες. Είναι σκέψεις μεσοβδομαδιάτικες και αφορούν την Πρωτοβουλία ατόμων και επιχειρήσεων που ακούει το όνομα Brain-regain.
Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξελίξη μια προσπάθεια να πειστούν οι Ελληνες που έφυγαν στο εξωτερικό να επιστρέψουν και να αναλάβουν σημαντικές θέσεις κυρίως στον ιδιωτικό τομέα με κάποιες ας πούμε αξιοπρεπείς αμοιβές.
Ως εδώ, τίποτα το μεμπτό. Θα ήταν, άλλωστε, ευχής έργο η χώρα μας να μπορεί να αντέξει το βάρος των επιστημόνων της διασποράς. Αυτό το διαφυγόν επιστημονικό δυναμικό το χρειάζεται για να προχωρήσει.
Ομως τα ερωτηματικά είναι πολλά, αν και δύο είναι αυτά που χρειάζονται ειλικρινείς απαντήσεις: πρώτον, πόσες είναι οι εταιρείες που μπορούν να απορροφήσουν ένα τέτοιο δυναμικό και δεύτερον, πόσες είναι οι εταιρείες που δυνητικά θα μπορούσαν να πληρώσουν αξιοπρεπείς μισθούς σε αυτούς τους νέους. (Λέγοντας αξιοπρεπείς μισθούς, εννοώ να μπορεί ο νέος να ζήσει ανεξάρτητος και να αισθανθεί ότι μπορεί να κάνει οικογένεια)
 
Προς το παρόν, πολλές εταιρείες στην Ελλάδα ζητούν από τους υποψηφίους τα πάντα, τόσο από επιστημονικής πλευράς και εξειδίκευσης,όσο και από πλευράς ωρών απασχόλησης. Τα χρήματα τα οποία πληρώνουν όμως είναι αστεία! 
Προχθές, νεαρός επιστήμων με εξειδίκευση, αναζητώντας δουλειά βρέθηκε σε “παρφουμαρισμένη” εταιρεία όπου του ζητήθηκε να εργαστεί 9 το πρωί με 9 το βράδυ με 600 ευρώ και να αναλάβει την ευθύνη ενός τομέα για πολύ φτασμένους επαγγελματίες και όχι για νεαρούς. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά και φτάνουν στα αυτιά μου καθημερινά. Οι εταιρείες που μπορούν να πληρώσουν – να δώσουν δλδ. 1500 μεικτά – είναι ελάχιστες, αλλά ακόμη και στην περίπτωση που μπορούν, δεν το κάνουν, γιατί δεν αντέχουν τα υψηλά λειτουργικά κόστη, καθώς ελαχιστοποιούνται τα κέρδη τους. Μην ξεχνάμε και τη βαρβαρότητα της φορολογίας!
Γενικότερα μιλώντας, θα έλεγα ότι αν οι επικεφαλής της Πρωτοβουλίας Brain-regain θέλουν να προβληθούν, να το κάνουν και να τους χειροκροτήσω. Ας μην παραμυθιάζουν όμως τους νέους και γενικότερα τους ανθρώπους που έχουν φύγει, γιατί κακά τα ψέμματα όσο δυνατός κι αν είναι ο νόστος, δεν χορταίνεις με ήλιο και με θάλασσα. Τέλος, να θυμήσω κάτι βασικό που υπάρχει στο DNA μας και δεν αλλάζει. Στην Ελλάδα απουσιάζει η καλώς νοούμενη αξιοκρατία και η απουσία αυτή συνοδεύεται από την κλασσική έχθρα προς έναν άνθρωπο που θα έρθει απ’ έξω για να….καπελώσει τους μέσα.(Μιλάμε για τέραστια στρέβλωση, αλλά έτσι είναι και χειρότερα) 
Να θυμήσω στους μεγαλύτερους την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου έπεισε πολλούς επιστήμονες να επιστρέψουν και να εργαστούν για την ανοικοδόμηση της χώρας. Ηρθαν τότε πολλοί, αλλά….σιγά να μην τους άφηναν.`Εφυγαν κακήν κακώς από τη χώρα. Γι αυτό, λέω. Προσοχή στις Πρωτοβουλίες.
Εκτός αν οι νέοι που εργάζονται στο εξωτερικό έχουν μάζεψει κάποιες οικονομίες κι έρθουν εδώ ν’ ανοίξουν κανένα φούρνο. Not bad!
 Ρίτσα Μασούρα