Προερχόμενος  από μεγαλοαστική οικογένεια o Γιώργος Σισιλιάνος είχε ξεκινήσει μουσικές σπουδές από τα οκτώ του χρόνια. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών το 1939,  για να την εγκαταλείψει το 1941, προκειμένου να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική. Ο κύβος ερρίφθη με κάποιες συνέπειες, αλλά καλώς, έλεγε ο ίδιος. Μυήθηκε στη μουσική μελετώντας θεωρητικά με τον Κ. Σφακιανάκη, αρμονία με τον Μ. Βάρβογλη στο Ελληνικό Ωδείο και στη συνέχεια, μελέτησε ανώτερα θεωρητικά με τον Γ. Σκλάβο στο Ωδείο Αθηνών (παίρνοντας δίπλωμα αντίστιξης-φούγκας το 1949). Στο μεταξύ, το 1948, παίχτηκε έργο του από τη Συμφωνική Ορχήστρα του ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών. Κατόπιν μελέτησε και με σημαντικούς ξένους συνθέτες.

Συνέθεσε περισσότερα από 60 έργα, νεοκλασικά, τροπικά, δωδεκαφθογγικά, σειραϊκά, χτίζοντας ένα δυναμικό – προσωπικό μουσικό λόγο. Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται δύο μονόπρακτες όπερες, κοντσέρτα (για βιολί, πιάνο, βιολοντσέλο και ορχήστρα), έργα για φωνή και ορχήστρα ή και χορωδία, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, μουσική για το αρχαίο δράμα.

ΟΙ «Συνθεσιακές σπουδές», έτσι τις ονόμαζε -και έτσι μπορούμε να μεταφράσουμε τον γαλλικό προσδιορισμό τους  “Compositionelles”-, είναι σπουδές συνθέσεως και γι αυτό δεν τον απασχόλησε ποτέ (μου έλεγε μεταξύ αστείου και σοβαρού), πόσο δύσκολες θα ήταν για τον μουσικό που θα τις έπαιζε στο πιάνο ή στην ορχήστρα. Ο Μιλτιάδης Καρύδης είχε διευθύνει τις Études Compositionnelles op. 32στην γραφή τους για συμφωνικό σύνολο.

Θυμάμαι το 1980, μόλις είχα επιστρέψει από το Τόκυο κρατώντας περήφανη μια κασέτα ήχου με την ηχογράφηση των σπουδών που έπαιξα στο Gakki. Από στιγμή σε στιγμή θα του τηλεφωνούσα να του πω νέα και να του δώσω την ηχογράφηση. Ο Γ. Σισιλιάνος με πρόλαβε, καλώντας με στο σπίτι του για να με… παρηγορήσει με μοναδικές κερκυραϊκές γεύσεις, να με ευφράνει για το λάθος μου να επιλέξω να τις μελετήσω και για να χαρεί η Αλίκη Μαραγκοπούλου, αδελφή της γυναίκας του και καθηγήτριά μου αλλά και μόνιμη ακροάτριά μου! Να η ευκαιρία, συμπλήρωσε ο Σισιλιάνος: η Αλίκη , καθότι ειδήμων, θα υπερασπίσει και τα μουσικά σου δικαιώματα! Στην παρέα μας εκείνο το βράδυ ήταν και ο Βύρων Φιδετζής. Εγώ πάντως ξεκίνησα από ένα βασικό και ουσιαστικό μάθημα μαγειρικής εκείνη την ημέρα, με δασκάλα την Έλλη Γιωτοπούλου – Σισιλιάνου  που μαγείρευε και την αδελφή της, την Αλίκη που δεν την… άφηνε σε ησυχία, συμβουλεύοντας την αδιάκοπα. Περάσαμε ένα αξέχαστο βράδυ στο σπίτι τους στην οδό Λυκαβηττού, αυτό είναι γεγονός.

Οι Études Compositionnelles op. 32 γράφτηκαν μεταξύ 1972 και 1974. Οι «Οκτώ παιδικές μινιατούρες» έργο 23, που ο Γιώργος Σισιλιάνος συνέθεσε το 1963 μέσα σε ελάχιστο χρόνο, είναι κι αυτό ένα διαμάντι της ελληνικής μουσικής. Το έγραψε για να περιγράψει μουσικά μια μέρα ενός μικρού παιδιού, δηλαδή μια μέρα του γιού του, του Λίνου  που τόσο συζητήθηκε αυτό το διάστημα η τιμητική του προαγωγή στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Τα έργα του αυτά παίχτηκαν αρκετές φορές από εμένα και δισκογραφήθηκαν τότε (MOTIVO, NM 1015). Λίγο αργότερα δισκογραφήθηκαν εξαιρετικά ερμηνευμένα και από την τότε νύφη του συνθέτη και εκλεκτή μου συνάδελφο Ελισάβετ Κουναλάκη (LYRA C.D.0173).

Ακούστε σήμερα το φινάλε των Études Compositionnelles. Thème et Variations.

Καλή σας ακρόαση