«Γιατί με το Ποτάμι;», αυτή η ερώτηση ήταν περίπου το «μότο» κάθε συνέντευξης που έδωσα κατά την προεκλογική περίοδο. Την θεωρούσα τόσο δεδομένη που αν δεν ήταν η 1η ερώτηση, περίπου αποσυντονιζόμουν!

Σε κάθε περίπτωση, η ερώτηση μου άρεσε γιατί ξεκινούσα με μία αλήθεια που φαεινότερη δεν μπορούσε να είναι: το «Ποτάμι είναι το κατ’εξοχήν ευρωπαϊκό κόμμα που υπάρχει στη χώρα μας. Ιδρύθηκε το 2014 με τις Ευρωεκλογές και το 2015, από τα έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, συνέβαλε καθοριστικά ώστε να μην προχωρήσει το κυβερνητικό σχέδιο του GREXIΤ…”

Και όμως, γι’αυτό το κόμμα που υπήρξε πρωτοποριακό στο τρόπο που ιδρύθηκε, στις προτάσεις που κατέθεσε στην κοινωνία και στην ελευθερία που παρείχε στα μέλη του, από εχθές μιλάμε σε χρόνο παρελθόντα.

Έχω προσωπική άποψη για πολλά από αυτά που το αφορούν, όμως δεν υπήρξα και δεν είμαι μέλος του, οπότε και δεν θέλω να εμπλακώ στα του Οίκου του.

Δεν είναι αντιφατική η στάση μου σε σχέση με όσα έγραψα παραπάνω για την αξία του Ποταμι(ού) στην πολιτική μας σκηνή: έχει να κάνει με την αντίληψη που έχω περί ελευθερίας της σκέψης και περί των υποχρεώσεων που έχουν τα μέλη ενός κόμματος απέναντι σε κομματικές γραμμές, προεδρικές αποφάσεις κά.

«Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» είχε γράψει ο Ρήγας Φεραίος και άδικο δεν είχε.

Γι’αυτό, περιορίζομαι να σας παραπέμψω σε μία συνέντευξη που έδωσε ο καθηγητής Χ.Τσούκας (29.5.2019) στην κα Μ.Χούκλη (εκπομπή: Όσα έφερε η μέρα /  στο 37ο λεπτό), παρακαλώντας σας να προσέξετε πολύ κάθε του λέξη. Τα λεγόμενα του μπορεί να αποδειχτούν ιδιαίτερα χρήσιμα σε ψηφοφόρους, κυρίως μη-Ποταμι(σιους).

 

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του globalview.gr 
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.