Η απόφαση της Φώφης Γεννηματά να απομακρύνει με τον γνωστό πια τρόπο τον Ευάγγελο Βενιζέλο από το ΚΙΝΑΛ φαίνεται ότι πυροδοτεί ραγδαίες εξελίξεις γύρω από το μέτωπο της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, καθώς ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ευελπιστεί να δέσει τον…γάιδαρό του, εξασφαλίζοντας τη στήριξη της Φώφης, η δε κυρία Γεννηματά ευελπιστεί σε ..επαναπαστρισμό εκείνων των οπαδών του ΠΑΣΟΚ που είδαν στον Τσίπρα το νέο Ανδρές και αυτομόλησαν.

Μια άλλη μάλλον ακραία άποψη που ενδεχομένως προέρχεται από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας λέει ότι εφόσον ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν θα ζητήσει στέγη στο κόμμα της Πειραιώς, ο δρόμος για μια πιθανή μετεκλογική συνεργασία ΚΙΝΑΛ-ΝΔ είναι ανοικτός.

Το τι θα συμβεί; Κοντός ψαλμός αλληλούια. Η 7η Ιουλίου είναι εδώ και μένει να δούμε τι θα αποφασίσει ο ψηφοφόρος, ο οποίος με βάση τα ως τώρα αποτελέσματα δείχνει να δίνει έμφαση στην έννοια της κυβερνησιμότητας. Δηλαδή να υπάρξει αυτοδυναμία προκειμένου να δοθεί ώθηση προς τα εμπρός και να μη ζήσει ο ελληνικός λαός το μεσοδιάστημα των βίαιων συγκρούσεων και των επαναλαμβανόμενων εκλογικών αναμετρήσεων. 

Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι καθόδον προς τις κάλπες ο ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν θα αποφύγει το λανθασμένο σύνθημα ” εμείς οι πολλοί και οι άλλοι, οι ελίτ” – κάτι που κυριολεκτικά τον έκαψε – αλλά θα επιστρέψει στο παλιό κλασσικό σύνθημα για τις προοδευτικές και τις συντηρητικές δυνάμεις, χωρίς ιδιαίτερες αναφορές. Εκεί πλέον κατά τον ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται και το θέμα ΚΙΝΑΛ. Κατά πόσον η Φώφη Γεννηματά που συχνά αναφέρεται στον προοδευτικό χώρο,θα δεχτεί τη μεθεπομένη των εκλογών να στήσει μέτωπο συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η Φώφη Γεννηματά, εκτιμούν πολιτικοί κύκλοι, προς το παρόν στοχεύει στον επαναπατρισμό των πασόκων που αυτομόλησαν την εποχή της κρίσης σε ένα κόμμα με όλα τα χαρακτηριστικά της πρώτης περιόδου του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Ουδείς τότε μπορούσε να διανοηθεί τα όσα θα επακολουθούσαν, αλλά και την τραγική ιστορία του πρώτου εξαμήνου διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, περίοδο κατά την οποία η χώρα χρεώθηκε εξωφρενικά ποσά μέσω του αναγκαίου τότε δανεισμού από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Θα ενδώσει μετά τις εκλογές στις σειρήνες του υποτιθέμενου προοδευτισμού; Ουδείς γνωρίζει, όπως ουδείς γνωρίζει στην εποχή μας τί είναι προοδευτικό, τι συντήρηση και ποιο από τα εν ενεργεία κόμματα στηρίζει την μια τάση ή την άλλη.

Δεν γνωρίζουμε αν ευσταθεί η πληροφορία μέσα από την Κουμουνδούρου ότι ο Αλέξης Τσίπρας σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις με το ΚΙΝΑΛ είχε αφήσει αιχμές για την παρουσία του Βενιζέλου ή και του Λοβέρδου. Αιχμές που έλεγαν ότι τα συγκεκριμένα άτομα και η ομάδα τους αποτελούν τροχοπέδη για τυχόν μετεκλογική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ. Μάλιστα στελέχη της Κουμουνδούρου συχνά μιλούσαν για τα …βαρίδια του ΚΙΝΑΛ.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης που είχε σπεύσει πρώτος να σχολιάσει τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ  έκανε λόγο για «σοβαρή εξέλιξη που θα ενισχύσει τον διπολισμό ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ». Πρόσθεσε πως: «Μεγαλώνει η πρόκληση για τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Για ένα πανδημοκρατικό προσκλητήριο και εξωστρεφείς πρωτοβουλίες. Για αποτροπή του ρεβανσισμού και της οπισθοδρόμησης που εκφράζει η ΝΔ».

Γεγονός είναι ότι η χώρα βρίσκεται ενώπιον μιας διαπάλης για τον έλεγχο της κεντροαριστεράς με στόχο τον τελικά λανθασμένο διαχωρισμό σε προοδευτικούς και συντηρητικούς. Διαχωρισμό που πλέον ελάχιστη σχέση έχει με τις παραδοσιακές έννοιες που οι χώρες έζησαν τον 20ο αιώνα και από κεκτημένη ταχύτητα κουβαλούν και τον 21ο. Και δεν είναι τα πάντα θέμα τυποποιημένων συνθημάτων, γιατί και αυτά έχουν χάσει το νόημα τους, όντας ξεφτισμένα νήματα σε σκουριασμένα σύρματα…