Η μεγαλύτερη πολιτική απάτη, η ειδεχθέστατα διατυπωμένη, είναι η γραμμική ιδεολογία, ο «χρωματισμός” ιδεολογιών και η προσπάθεια απενεχοποίησης των κομμάτων με “προώθηση” πολιτικών νεανιών και νεανίδων, που φέρουν όμως στον πυρήνα των κινήτρων και της συμπεριφοράς τους τα ίδια παθογόνα στοιχεία. Με νέα, “φρέσκα” πρόσωπα αποπειρώνται να εξαγνισθούν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της νεότητας, για όσα ενσυνείδητα έπραξαν και όσα ενσυνειδητα παρέλειψαν. Η πολιτική δεν είναι ποτά ούτε αρώματα να αλλάζουν οι διαφημιστές τα μπουκάλια συσκευασίας και το περιεχόμενο να παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο για εκ νέου προώθηση.

Οι λέξεις-έννοιες μετά από χρόνια διαφθορά και διαστρέβλωση οφείλουν να διατυπώσουν, και πάλι, τα αληθή.

Αυτό για να συμβεί απαιτείται προσωπικός άθλος του καθένα ξεχωριστά και μετά μέγιστος κοινωνικός άθλος.

Οι Τέχνες, τα Γράμματα, οι Επιστήμες οφείλουν να διαδραματίσουν τον αγνό και αληθή σκοπό τους, να εισβάλουν ειρηνικά και ανιδιοτελώς στον χώρο της παραγωγής πολιτικής σκέψης.

Η ύλη και η τεχνολογία, υπό στενή έννοια, αποκομμένες, έκαναν τον κύκλο της ανάδειξης τους σε ιερά τοτέμ. Πρέπει να ξαναβρούν το ποσοστό συμμετοχής τους, στο μέτρο που τους αρμόζει, στην σύγχρονη κοινωνία.

Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα οφείλει, σε περίοδο νομιζόμενης ειρήνης, να επαναδιατυπώσει, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, τον αληθή και αρμονικό ρόλο ύπαρξης του, προς αυτόν και το περιβάλλον.

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, τα παντός είδους συμφέροντα δεν είναι ευήκοα να παραδώσουν τα εμφανή και αφανή δεσμά εξουσίας που έχουν εγκαταστήσει.
Είναι ιερό καθήκον στο Είδος μας,
να κληροδοτούμε στα Παιδιά μας αυτόν
τον πλανήτη και όσα συμβαίνουν σ´ αυτόν,
σε καλλίτερη κατάσταση, απ´ ό,τι τον παραλάβαμε.
Είμαστε αμελητέα ίχνη στο σύμπαν για να έχουμε αυτόν τον (αν)αξιακό ηθικό κώδικα.
Όπως είμαστε σήμερα ως κοινωνία, είμαστε άοπλοι σε κάθε γεγονός που ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί από ανθρωπογενή δράση ή κοσμική αιτία.
Στα λεξικά υπάρχουν λέξεις-κολοσσοί, που αγνοεί την εννοιολογική υπόστασή τους και την διάσταση εύρους τους, το 99% περίπου των ανθρώπων του πλανήτη μας:
Εντελέχεια, Αντιπεπονθός, Ειμαρμένη.

Οι Νομοθέτες που τις ενέταξαν στο Ελληνικό λεξιλόγιο, με ιδιαίτερη φιλοσοφική βαρύτητα,
δεν το έπραξαν ούτε κατά τύχη ούτε επειδή
δεν είχαν κάτι καλλίτερο να κάνουν.
Είχαν, και πολλά μάλιστα!

© Χρήστος Λαζαρόπουλος

Υ.Γ.
«Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις,
όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε»
Οδυσσέας Ελύτης

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, ουρανός, λυκόφως και υπαίθριες δραστηριότητες