Την αυγή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης δημιουργείται ένα νέο προλεταριάτο, αυτό των δημοσιογράφων.

Σκυθρωποί εργαζόμενοι, σε ανήλιαγα γραφεία και θορυβώδεις επαγγελματικούς χώρους, με βλέμμα θολό, που φωτίζεται από την οθόνη του υπολογιστή.

Ο αδιάκοπος, ανεπαίσθητος ήχος των πλήκτρων βάζει γράμματα στη σειρά για να παραγάγει ειδήσεις κλώνους.

Τεράστιοι όγκοι πανομοιότυπων κειμένων πρέπει να παραχθούν γρήγορα στη βαριά βιομηχανία της ενημέρωσης.

Ο δημοσιογράφος δεν προάγει πολιτισμό όπως θα όφειλε.

Καθημερινότητα τα πολλά ανοικτά «παράθυρα» στην επιφάνεια εργασίας, η μια πληροφορία να διαδέχεται την άλλη σε μικροδευτερόλεπτα, η παρακολούθηση και αλληλεπίδραση στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, emails, πίεση για την τήρηση αυστηρών προθεσμιών, εντατικός ρυθμός εργασίας.

Οι οκτώ ώρες είναι πολλές, αλλά ελάχιστες σε αυτό το νέο περιβάλλον. Οι διαρκείς ματιές στις ειδοποιήσεις που έρχονται στο κινητό, η συνεχής ενημέρωση, η άμεση ανταπόκριση σε εργασιακά μέηλ…

Διαρκής και διαδοχική εναλλαγή όλο και περισσοτέρων δραστηριοτήτων, αποκαλείται και Multitasking.

Το απαρχαιωμένο μάνατζεμεντ, εκτιμά ότι οι εργαζόμενοι με αυτόν τον τρόπο είναι πιο παραγωγικοί. Ωστόσο ειδικοί στην ψυχική υγεία και σε μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού έχουν άλλη άποψη.

Συγκεκριμένα εκτιμούν ότι οδηγεί σε μειωμένη παραγωγικότητα. Ακόμη περισσότερο, σύμφωνα με μελέτες προκαλεί μείωση της φαιάς ουσίας στο πρόσθιο φλοιό του προσαγωγίου του εγκεφάλου.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου την πρόκληση ψυχιατρικών διαταραχών, την αδυναμία συγκέντρωσης, τα προβλήματα μνήμης, τη διάσπαση προσοχής, την ευερεθιστότητα, την αύξηση καρδιακών παλμών.

Το 2017 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Κομισιόν και τα κράτη μέλη να ευαισθητοποιήσουν τους οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς όσον αφορά τις επιπτώσεις του multitasking και να προωθήσουν μια οργάνωση της εργασίας που να συμφιλιώνει την παραγωγικότητα με την υγεία των εργαζομένων.

Όταν οι δημοσιογράφοι έχουν αυξημένους καρδιακούς παλμούς σαν να είναι πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών, στρες και αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης, άγχος, κατάθλιψη, αϋπνία και διαταραχές ύπνου, πονοκεφάλους, προβλήματα όρασης, δερματικές παθήσεις, αρθρίτιδα, αισθήματα ενοχής, χαμηλής αυτοεκτίμησης ή απελπισίας, απώλεια δημιουργικότητας, σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης, η λίστα είναι μεγάλη, τότε για ποιο μέλλον μπορούμε να μιλήσουμε;

Είναι προς όφελος των εργοδοτών, της κοινωνίας και φυσικά των εργαζομένων να διεξαχθεί μια επιδημιολογική μελέτη με στόχο την αλλαγή της εργασιακής κουλτούρας για μια διαφορετική δημοσιογραφία που θα την εξασκούν άνθρωποι και όχι αλγόριθμοι.

*Ο Δημοσθένης Γκαβέας είναι υποψήφιος με την παράταξη «Ενωμένοι Δημοσιογράφοι» στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ 12-13/6

 

Δημοσθένης Γκαβέας – Τώρα ας κλάψουμε…

 

Δημοσθένης Γκαβέας /Οταν ο Βενιζέλος “συνάντησε” τον Επιτάφιο του Περικλή