Για ένα προϊόν, το οποίο συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων εξαγώγιμων της χώρας μας, το να υπογραμμίζεται από κορυφαίους εκπροσώπους του κλάδου ότι βρίσκεται σε κρίση προκαλεί αν μη τι άλλο έκπληξη. Κι όμως. Τα στοιχεία, που αποκάλυψε σε ημερίδα της ΕΔΟΕ, ο Γρηγόρης Αντωνιάδης, πρόεδρος του ΣΕΒΙΤΕΛ και επικεφαλής για πολλά χρόνια της πολυεθνικής Unilever-Ελαΐς, είναι απογοητευτικά για την εσωτερική αγορά ελαιολάδου.

Η κατανάλωση τυποποιημένου ελαιολάδου εντός συνόρων έχει υποχωρήσει μέσα στην κρίση, με τις εξαγωγές να “σώζουν την παρτίδα” για τον κλάδο, καθώς στο ίδιο διάστημα σχεδόν διπλασιάστηκαν φθάνοντας τους 40.000 τόνους. “Πληγή” για τους ανθρώπους του κλάδου αποτελεί η “γιγάντωση” του χύμα προϊόντος, ενώ το παρεμπόριο είναι πολύ μεγαλύτερο από το νόμιμο.

Η ΚΡΙΣΗ “ΧΤΥΠΗΣΕ” ΕΛΑΙΣ ΚΑΙ ΜΙΝΕΡΒΑ

Όλη αυτή η εικόνα έχει αποτυπωθεί και στα αποτελέσματα κορυφαίων βιομηχανιών, που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας όπως για παράδειγμα της Ελαΐς και της Μινέρβα, στις οποίες οι ξένοι ιδιοκτήτες έχουν επιλέξει να αποεπενδύσουν.

Στην πρώτη περίπτωση, πριν από ενάμιση χρόνο η Unilever αποφάσισε να πουλήσει στην επενδυτική εταιρεία KKR το εργοστάσιο και την παραγωγή της Ελαΐς, στο πλαίσιο παγκόσμιου deal για πώληση όλων των προϊόντων επάλειψης (με εξαίρεση αυτών στη Νότια Αφρική). Πάντως τα ζημιογόνα αποτελέσματα της Ελαΐς είχαν αποτυπώσει, ήδη, τη δραματική πτώση της εγχώριας κατανάλωσης ελαιολάδου.

Αναφορικά με την Μινέρβα Ελαιουργική, η ιδιοκτήτρια εταιρεία PZ Cussons αποφάσισε πρόσφατα να την βγάλει στο “σφυρί”, αφού δεν είναι και ιδιαίτερα αποδοτική. Είναι χαρακτηριστικό ότι, προ κρίσης ο τζίρος της εταιρείας ξεπερνούσε τα 80 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με την τελευταία δημοσιευμένη οικονομική έκθεση που αφορούσε τη χρήση 1/6/2017-31/5/2018, οι πωλήσεις (συμπεριλαμβανομένων και των γαλακτοκομικών μετά την εξαγορά τυροκομικής μονάδας της ΦΑΓΕ το 2008) διαμορφώθηκαν μόλις σε 55,64 εκατ. ευρώ, με σχεδόν μηδενικά κέρδη.

ΧΑΜΕΝΗ Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

Ο κ. Αντωνιάδης θεωρεί… χαμένη την εσωτερική αγορά ελαιολάδου, καθώς παρά τις προσπάθειες, που έχουν καταβληθεί τουλάχιστον τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η εκάστοτε Πολιτεία δεν έχει δείξει ιδιαίτερη προθυμία και θέληση, τόσο να επιβάλει το νόμο και να περιορίσει την διακίνηση και κατανάλωση χύμα ελαιολάδων, όσο και να προωθήσει το προϊόν στην “ατμομηχανή” της ελληνικής οικονομίας, τον τουρισμό.

http://www.fnbdaily.com