Οι καλοί συγγραφείς πάντα κάνουν καλές «ανακαλύψεις», όπως π.χ. ο
Γουόλτερ Σκοτ (1771 – 1832) που ανακάλυψε το «ιστορικό μυθιστόρημα»
και μέσω αυτού οι αναγνώστες το Εδιμβούργο και την Σκωτία.

Γράφει η Ξένη Μπαλωτή

Ο φυσική ομορφιά της χώρας δεν άφησε κανέναν αδιάφορο. Παράδειγμα ο
Φέλιξ Μέντελσον που αφιέρωσε στην Σκωτία την εισαγωγή «Εβρίδες»
(επίσης γνωστή ως «Το Σπήλαιο του Φίνγκαλ») και τη Σκωτική Συμφωνία.

Ακολούθησε ο Γερμανός Τέοντορ Φοντάνε (1819-1898) με τις περιγραφές
του για το Εδιμβούργο που έγραψαν ιστορία και είναι οι ακριβέστερες
που υπάρχουν, όπως όταν γράφει «πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτό το
Δημαρχείο, το οποίο, για παράδειγμα μιμείται τον αθηναϊκό ναό του
Ερεχθείου, αποτελεί ξένο στοιχείο στην παλιά οδό Χάι.» Θα μπορούσε να
είναι μία αντιφατική παρατήρηση για μία πόλη που λέγεται «Αθήνα του
Βορρά», όμως δεν είναι. Η σύγκριση πρέρχεται κυρίως από την τοπογραφία
της. Το Εδιμβούργο αποτελούσε το άκρο της πόλης σε μία περιοχή που
αποτελείται από 5 ηφαιστιογενείς λόγους. Από το 1437 αποτελεί την
Πρωτεύουσα της Σκωτίας.

Ο Τζον Νοξ υπήρξε διάσημος καλβινιστής θεολόγος.