Στις 12 Ιουλίου παρουσιάστηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου η τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή. Μία παράσταση σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη με πρωταγωνιστές τον ταλαντούχο Δημήτρη Λιγνάδη και την εμπειρότατη Αμαλία Μουτούση.

Ο Μαρκουλάκης τα τελευταία χρόνια έχει κάνει αρκετές απόπειρες σκηνοθεσίας και η συγκεκριμένη μπορεί να θεωρηθεί ίσως και η καλύτερη του. Με βάση τις οδηγίες του, οι πρωταγωνιστές, αλλά και ο χορός, εκμεταλλεύτηκαν ως το έπακρον τον χώρο επιδίδοντας μία απρόσμενη ζωντάνια κατά τη διάρκεια του έργου, όπου δημιουργούσε πολύ έντονα το αίσθημα της ανυπομονησίας στον θεατή.

Οιδίπους Τύραννος… μια τραγωδία πολύ δυνατή. Είναι μια ιστορία που κανείς δεν θα ήθελε να του τύχει. Αυτός ο άνθρωπος, που προσπάθησε στη ζωή του για το καλύτερο, έμελλε να «μαστιγωθεί» άγρια από τη μοίρα. Ο Οιδίποδας είναι πλέον βασιλιάς της Θήβας, που πλήττεται από λοιμό. Ό,τι και να κάνει είναι ανώφελο, καθώς ο λοιμός συνεχίζει να αποδεκατίζει τους υπηκόους του. Στέλνει τον Κρέοντα να πάρει χρησμό από το μαντείο και η απάντηση που έρχεται δεν είναι αυτή που περιμένει. Για το λοιμό φταίει ο δολοφόνος του προηγούμενου βασιλιά Λαΐου. Ο νέος βασιλιάς θέτει ως στόχο να βρει το δολοφόνο για να σταματήσει το λοιμό που έχει πέσει στη χώρα του. Ζητά από το μάντη Τειρεσία βοήθεια, αλλά οι απαντήσεις του μόνο απαντήσεις δεν είναι. Ο Τειρεσίας μέμφεται τον Οιδίποδα και χωρίς λεπτομέρειες αποδίδει το λοιμό στον ίδιο το βασιλιά. Όλες αυτές οι κατηγορίες οργίζουν τον Οιδίποδα, που διώχνει κακήν κακώς το μάντη. Νέα στοιχεία όμως έρχονται στη φόρα, κάνοντας γνωστή την αληθινή καταγωγή του. Δεν είναι παιδί του βασιλιά της Κορίνθου, όπως πίστευε, αλλά του πρώην βασιλιά της Θήβας. Είναι παιδί του Λαΐου και της Ιοκάστης. Της σημερινής βασίλισσας και γυναίκας του. Το νέο αυτό έρχεται να ισοπεδώσει το βασιλιά, καθώς ο χρησμός που είχε πάρει από το μαντείο, όταν νέος αμφέβαλλε για την καταγωγή του, βγαίνει αληθινός, παρόλες τις προσπάθειες που έκανε για να μην συμβεί κάτι τέτοιο. Η μοίρα δεν ξεγελιέται. Πάντα βρίσκει τρόπο να αποδώσει όλα όσα υφαίνει.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης στον ρόλο του Οιδίποδα μάγεψε το κοινό, καθώς αξιοποίησε άριστα όχι μόνο τις υποκριτικές του ικανότητες, αλλά και τις φωνητικές. Από την άλλη πλευρά η Αμαλία Μουτούση, στον ρόλο της Ιοκάστης, έλαμψε με την ιδιαίτερη στιλιστική της επιλογή, αλλά και με την απόδοση της φυσικά στην παράσταση, καθώς έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στο αρχαίο δράμα όπως είναι γνωστό.

Λίγα λόγια για τον θεσμό του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου.

Είναι ένα φεστιβάλ αρχαίου δράματος το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο κατά τους θερινούς μήνες.

Εγκαινιάστηκε επίσημα στις 19/06/1955 με την Εκάβη του Ευρυπίδη σε σκηνοθεσία Μινωτή και Παξινού στον ομώνυμο ρόλο).

Καθιερώθηκε με τις παραστάσεις της αρχαίας τραγωδίας και λίγο αργότερα, συγκεκριμένα του 1957 και με τις παραστάσεις κωμωδίας του εθνικού θεάτρου.

Το 1975, δόθηκε για πρώτη φορά άδεια, σε θιάσους εκτός του εθνικού, να χρησιμοποιήσουν το αρχαίο θέατρο για τις παραστάσεις τους.

Η μεγάλη επιτυχία του φεστιβάλ επιβεβαιώνεται με τον απολογισμό του 2018, όπου ο αριθμός των θεατών οι οποίοι επισκέφθηκαν το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου προκειμένου να παρακολουθήσουν μία από τις προγραμματισμένες παραστάσεις άρχεται σε 93.409.