economia

 

Μια στενάχωρη, θερινή αναφορά, έτσι καθώς βρισκόμαστε στο μέσο του φετινού καλοκαιριού: σύμφωνα με τα στοιχεία του Λιμενικού, σε 149 ανέρχονταν (μέχρι τις 24 Ιουλίου) οι «βεβαιωμένοι πνιγμοί» στην θάλασσα στην Ελλάδα. Η αντίστοιχη περυσινή επίδοση έφθασε συνολικά στους 294 για όλο τον χρόνο.

 

Μπορεί οι προσπάθειες ενημέρωσης και οι οργανωμένες παρουσιάσεις, ιδίως σε σχολεία, να πληθαίνουν και δράσεις όπως της ΜΚΟ safewatersports να επεκτείνονται (όσο, άλλωστε, διευρύνεται και ο κύκλος των θαλάσσιων σπορ πέρα από το απλό κολύμπι…), όμως κόσμος συνεχίζει να πνίγεται σε μια χώρα όπου η εξοικείωση με την θάλασσα εκτείνεται σε ευρύτατο ποσοστό του πληθυσμού.

 

Δυσάρεστη συμπλήρωση: σύμφωνα με το Ελ.Ιν.Υ.Α.Ε. /το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, ο συνολικός αριθμός διαμορφώνεται ακόμη ψηλότερα – στους 413 πνιγμούς για το σύνολο του 2018. (Μάλιστα γίνεται η παρατήρηση ότι αντίστοιχο ύψος ανθρώπινων απειλών από την ίδια αιτία παρατηρήθηκε σε μια χώρα όπως η Ιταλία, με πληθυσμό 6πλάσιο από τον δικό μας. Βέβαια το «άνοιγμα» της Ιταλίας στην θάλασσα, η προσέλευση των Ιταλών –  αλλά και των εκεί τουριστών – στις παραλίες και τις θάλασσες είναι πολύ πιο μικρή). Περιορισμένη παραμυθία προσφέρει η καταγραφή – από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας – ότι κάθε χρόνο τα θύματα, διεθνώς, απ’ αυτήν την αιτία φθάνουν τις 360.000 ψυχές. άρα δεν  είμαστε στο χειρότερο.

 

Όμως η απλή καταγραφή/περιγραφή τέτοιων στοιχείων δεν χρησιμεύει σε κάτι. Ούτε η επισήμανση, ότι, σ’ εμάς, το ποσοστό των απωλειών παιδιών βρίσκεται σχετικά χαμηλά σε σχέση π.χ. με τις περιπτώσεις νεαρών ενηλίκων (ιδίως ανδρών), που συσχετίζονται με πιο επικίνδυνες μορφές επαφής με την θάλασσα – θαλάσσια σπορ, και μάλιστα μηχανοκίνητα κοκ. Όσο συνειδητοποιείται, όμως, ο αυξημένος κίνδυνος που διατρέχουν – ιδίως στην αρχή του καλοκαιριού… – οι άνθρωποι με καρδιακά νοσήματα, αυτοί στις μεγαλύτερες ηλικίες λόγω κινδύνου ανακοπής, αλλά και όσο διαδίδονται οι κανόνες αυτοπροστασίας σε περιπτώσεις προσπάθειας διάσωσης ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο (με επιμονή όσων γνωρίζουν από κανόνες διάσωσης ότι με τίποτε δεν επιχειρεί κανείς να βοηθήσει αγκαλιάζοντας, αν δεν έχει αληθινή τεχνική γνώση), τόσο βελτιώνονται οι συνθήκες αυτοπροστασίας.

Διαφορετικό, αλλά σημαντικό, το ζήτημα της σωστής ευαισθητοποίησης των τουριστών, ιδίως σε θάλασσες με προβλήματα ρευμάτων κοκ. Από εκεί και πέρα, η επιτήρηση των παιδιών από γονείς ή/και συνοδούς , ο σεβασμός των παλιών/γνώριμων κανόνων για αποφυγή έντονου κολυμπιού αμέσως μετά το φαγητό ή/και με σοβαρή λήψη αλκοόλ – κυρίως όμως με εκείνο που παγίως επαναλαμβάνει ο εκπρόσωπος του Λιμενικού Νίκος Λαγκαδινός, η τήρηση «κανόνων απλής λογικής» – θα βοηθήσουν να μην πνιγόμαστε τόσο συχνά, άδικα!