Και να που η εθνική μας κα Γιάννα Αγγελοπούλου προσέφερε ήδη μία πρώτη υπηρεσία στην εθνική μας ιστορία. Μάζεψε όλα τα βέλη επάνω της και αφού χτυπήθηκε το είδωλο, κοιτάξαμε τον καθρέπτη στο σύνολό του και ανακαλύψαμε ότι η υπόθεση «Εορτασμοί για τα 200 χρόνια από το 1821» έχει ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον 18 μήνες, αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα. Αφενός η ιστορία δεν αποτελεί το αντικείμενο του «πόθου» μας,  που σχεδόν πάντα καταλήγει να το μισούμε, ούτε διαθέτει την απαραίτητη  γκλαμουριά που την επιζητούμε μόνο και μόνο για να την κουτσομπολέψουμε.

Και να λοιπόν, ξαφνικά, με το καλημέρα που λέει η λαϊκή έκφραση, διατυπώθηκαν ήδη 2021 απόψεις για το 1821, ίσως και παραπάνω! Το 2021 μπήκε στη ζωή μας. Το 1821 φοβάμαι πως θα συνεχίσει να παραμένει εκτός μας και αυτό θα είναι το νέο εθνικό μας δράμα.

Βαυκαλιζόμαστε με τα εθνικά «εγώ» μας, αλλά δεν τολμούμε να βγούμε στην «αγορά» του ευρωπαϊκού «εμείς». Ο καθένας από εμάς, λίγη φαντασία να είχε, θα έφτιαχνε το γενεαλογικό του που θα ξεκινούσε με έναν αρχαιοέλληνα φιλόσοφο, καλλιτέχνη ή οποιαδήποτε άλλη προσωπικότητα, αλλά η προσοχή μας και η καλοπροαίρετη περιέργειά μας για όσα συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή μας επικράτεια, απουσιάζει όσο και η δημιουργική μας φαντασία. Και αυτό το πληρώνει η ελληνική ιστορία, δηλ. η Ελλάδα.

Πριν 3 χρόνια οργανώθηκε μία τεράστια, το «μεγάλη» λίγη αξία έχει, Έκθεση στο Ιστορικό Μουσείο του Βερολίνου με θέμα τη συμβολή των Ευρωπαϊκών Κρατών κατά το Β’Παγκόσμιο πόλεμο. Όλες οι χώρες ήταν εκεί μέσα. Απουσίαζε μία! Τα αυτονόητα παραλείπονται.

Πριν ακόμη λιγότερα χρόνια, μία άλλη έκθεση-εκθεσάρα, στο Παρίσι με θέμα «Ναπολέων και Ευρώπη», άφηνε την Ελλάδα εκτός και ας είχαν οι Γάλλοι στην κτήση της Αυτοκρατορίας τους δύο φορές τα Επτάνησα.

Κατά την εθνική μας λογική, σίγουρα φταίει η Γερμανία και η Γαλλία που δεν μας εκλιπάρησαν να συμμετάσχουμε στις εκθέσεις τους.

Κατά τη δική τους λογική, φταίει η αδιαφορία μας για όσα συμβαίνουν εκτός των συνόρων μας με αποτέλεσμα να απουσιάζουμε α’αυτά.

Ήρθε λοιπόν η ώρα, να πάρουμε το 1821 μας και να το κάνουμε βόλτα στην ήπειρο μας. Όχι για να το επιβάλλουμε ως κάτι που όλοι πρέπει να προσκυνούν, αλλά ως ένα εθνικό γεγονός που πρέπει να αποκατασταθεί στην ευρωπαϊκή ιστορία και να πάρει τη θέση που του αξίζει. Η ελληνικό 1821 συνδιαμόρφωσε τον ευρωπαϊκό 19ο αι., έκανε Αυλές να μαλώσουν για την επιρροή που καθεμία θα είχε στη χώρα-απόγονο της Αρχαίας Ελλάδας, προκάλεσε ρήξεις ανάμεσα στις Μεγάλες Δυνάμεις καθώς τα σύνορά μας επεκτείνονταν, τα συντρίμμια του Διαμελισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που προκαλέσαμε έφεραν πολέμους, και μόνο μέσα στον 20 αι. ολοκληρώσαμε έναν πόλεμο που ξεκίνησε το 1821.

Οι συνέπειες του 1821 μας είναι πάμπολλες για την Ευρώπη. Και μόνο το κίνημα του «Φιλελληνισμού» να σκεφτούμε, αρκεί για να δούμε ότι το 1821 δεν είναι ελληνική υπόθεση. Είναι ευρωπαϊκή. Ποια άλλη χώρα έχει στην εθνική της ταυτότητα αυτό το κίνημα του «Φιλο+χώρα». Καμία. Δείτε το πρακτικά: σας λέω είμαι Φιλο-γαλλίδα και μου απαντάτε: ναι, αλλά αγαπάς την πατρίδα σου περισσότερο, έτσι δεν είναι;

Λογικό το αγωνιώδες ερώτημα σας, θα σας απαντήσω. Όμως, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, όταν κάποιος λέει είμαι «Φιλέλληνας» η συζήτηση σταματά εκεί. Δεν υπάρχει ζυγαριά στην αγάπη του για τη χώρα του. Αυτή είναι τεράστια κατάκτηση για εμάς.

Οι εορτασμοί του 2021 θα έχουν αξία και αποτέλεσμα όταν στον απολογισμό τους θα προσκομίσουν την πράξη αναγνώρισης και κατοχύρωσης του 1821 ως μέσον της επιστροφής της Ελλάδας στη διαμόρφωση της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας, από τον 18ο αι. και μετά.

Τότε, θα αρχίσει πραγματικά ο Εορτασμός του 1821 και τότε θα μάθουμε αν η κα Γ.Αγγελοπούλου άνοιξε την «κοινωνική της ατζέντα» προς όφελος της χώρας μας και τότε θα την ανταμείψουμε σε ευρώ, αν δεν έχει άλλη επιλογή!

 

Υ.γ. Η φωτογραφία μου προέρχεται από βιτρίνα βιβλιοπωλείου στη Βιέννη. Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018 και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς ήταν ανάμεσα στα πρώτα ευπώλητα.

Όταν είδα το βιβλίο σκέφτηκα το απόσπασμα από το τραγούδι «Ν’ αγαπάς (την Ελλάδα) και να μην αγαπιέσαι (απ’αυτήν). Τι καημός! Τι καημός!

*Η Ξένη Μπαλωτή είναι ιστορικός παν. της Σορβόννης(Paris iv)