Βασίλης Μπακόπουλος

Το έργο του Βασίλη Μπακόπουλου «Ιn Heaven» είναι μια ανθρώπινη στιγμή στο χρόνο μας, από αυτές που η ανάμνηση τις κάνει να γεννούν κι άλλες πολλές στιγμές που εμείς τις έχουμε ανάγκη… Ο συνθέτης θυμάται τη μητέρα του, την βλέπει να ανεβαίνει στον ουρανό, κάνει τον πόνο του αναπόληση στιγμών και εντέλει ο συνθέτης την αποχαιρετά για μια ακόμα φορά από τότε που την έχασε, κοιτώντας τη να φεύγει, όσο αυτός ξαναγυρίζει στο τώρα. Ο συνθέτης σε κάθε νότα μιλάει φορτισμένος από ευαίσθητες και αραχνοΰφαντες στιγμές, συναθροίζει και επεξεργάζεται τις αρμονίες προσπαθώντας να μείνει κοντά μέχρι την τελευταία αναπνοή της μνήμης… Ομολογώ ότι δεν του έχω μέχρι τώρα ποτέ πει, ότι η συγκίνηση στις πρόβες με το Γιώργο αλλά ακόμα περισσότερο επί σκηνής για μένα ήταν πολύ μεγάλη, γιατί είχα τότε χάσει τη δική μου μητέρα και ένιωθα με τους ήχους του Βασίλη ότι την έχω δίπλα μου ζωντανή, όπως για πολλές εκατοντάδες ώρες με συντρόφευε στη μελέτη μου… Κι ό Γιώργος Κοντραφούρης όμως μου είχε πει σε μια πρόβα ότι μιλάει αυτό το κομμάτι στην ψυχή του, ανακαλώντας τον πατέρα του και εδώ που τα λέμε τι μάννα τι πατέρας…
Μοιάζει απλοϊκό; Δεν είναι καθόλου!
Στιγμιότυπο 2019 09 12 8.42.53 μμ

Σε μια ηλικία που ο μέσος άνθρωπος επιθυμεί να αποσυρθεί από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του για να κάνει χαλαρά βόλτες του, να βλέπει συχνότερα τους φίλους του  να κοιμάται λίγο περισσότερο, αυτός αποφάσισε να υλοποιήσει την βαθιά επιθυμία, να σπουδάσει σύνθεση. Όντας καλός κιθαριστής και φιλόμουσος γενικότερα, έχοντας εμπειρία σκηνής από τα χρόνια των Φορμιγξ, κατακτώντας μετά  επαγγελματική καταξίωση ως χημικός μηχανικός, έβλεπε το όνειρο μπροστά του σαν εφικτό αν και ρομαντικό. Ήρθε η στιγμή για να το κυνηγήσει όμως! Ολοκλήρωσε με άριστα τις σπουδές του δίνοντας συμβολικά μια χαραμάδα θάρρους σε όποιον επιθυμεί να πράξει το ίδιο ή κάτι σαν αυτό!

Από τους Φόρμιγγες του 1960, στη συνθετική ωριμότητα του 2009 λοιπόν. Ο κιθαριστής των Forminx και συνθέτης πολλών επιτυχημένων εμπορικών τραγουδιών διένυσε μια ζωή γεμάτη, ποιοτική, δραστήρια, ισορροπημένη, μη εγκαταλείποντας ποτέ τη μουσική και δίνοντας πολλαπλής ανάγνωσης μηνύματα με την απόφασή του να δώσει κατατακτήριες εξετάσεις στο τμήμα Μουσικών Σπουδών στο ΑΠΘ αφότου συνταξιοδοτήθηκε.
Θα τον αιφνιδιάσω τώρα, αλλά δεν θα με μαλώσει, βάζω στοίχημα! τάξη Μηλιαρέση, μαθητική συναυλία! Στη μουσική μαθητεία του ο Βασίλης είχε την τύχη να μαθητεύσει  στην τάξη του Γεράσιμου Μηλιαρέση, στο Ελληνικό Ωδείο. Το πρόγραμμα που ακολουθεί υπάρχει στο βιβλίο μου για τον Αριστοτέλη Κουντούρωφ, που ο Μηλιαρέσης θαύμαζε απεριόριστα. Πολλά κομμάτια του είχε μεταγράψει για κιθάρα. Ο Κουντούρωφ  ήταν δάσκαλος του μικρούλη τότε Βαγγέλη Παπαθανασίου, μετέπειτα αγαπημένου συνεργάτη και στενού φίλου για μια ζωή, του Βασίλη. Μικρός ο κόσμος; Μάλλον…Στιγμιότυπο 2019 09 12 8.42.45 μμ

Στις δεκαετίες 1970 και 1980, ο Μπακόπουλος μελέτησε αρμονία και αυτοσχεδιασμό jazz. Δεν έπαψε ποτέ να ζει με τη μουσική. Μετά την συνταξιοδότησή του το 1998, μελέτησε θεωρία της κλασικής μουσικής-αρμονία, αντίστιξη, ενορχήστρωση- ενώ συγχρόνως εξοικειώθηκε με τη νέα τεχνολογία παραγωγής μουσικής με την βοήθεια υπολογιστή και άρχισε συστηματικά να συνθέτει.

«Στο Ηράκλειο όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, ο θείος μου Γρηγόρης Σηφάκης μου ενέπνευσε αγάπη για τη μουσική και ιδιαίτερα τη μουσική της κλασικής κιθάρας και του flamenco. Segovia, Montoya, Lagoya, και άλλοι μεγάλοι κιθαριστές με μάγεψαν στην ηλικία των δώδεκα», μου είπε.

Στιγμιότυπο 2019 09 12 8.42.37 μμ
Φτάνουμε στο 2003: εκφράζοντας την επιθυμία να μελετήσω σύνθεση, η γυναίκα μου με προτρέπει να σπουδάσω στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ, πράγμα που ήταν εφικτό, όντας απόφοιτος ΑΕΙ, με εξειδικευμένες εξετάσεις. 64 ετών ήδη είμαι κανονικός φοιτητής του ΤΜΣ, όπου εξαιρετικοί καθηγητές με διδάσκουν ανώτερα θεωρητικά, ανάλυση, ιστορία, βυζαντινή και δημοτική μουσική, μορφολογία, σύγχρονο πιάνο και πολλά άλλα. Κύριο αντικείμενό μου όμως για 4 χρόνια ήταν η σύνθεση με καθηγητή τον Χρήστο Σαμαρά και η ενορχήστρωση με καθηγητή τον Άλκη Μπαλτά. Όπως είναι εύκολα αντιληπτό, ένας νέος κόσμος άνοιξε μπροστά μου, με απίστευτες πληροφορίες, με έργα που έγραφα σε επαγγελματικό επίπεδο με τη βοήθεια και την καθοδήγηση του καθηγητή παράλληλα με τις θεωρητικές σπουδές, με συναυλίες όπου παίζονταν έργα μου -μαζί με έργα άλλων φοιτητών σύνθεσης- με μελέτη έργων των masters συνθετών του παρελθόντος, με χρήσιμες γνωριμίες και επαφές. Το 2009 πήρα το πτυχίο μου με άριστα. Συνέχισα και συνεχίζω να μελετώ έργα μεγάλων συνθετών, όπως και να γράφω μουσική. Ακούω μουσική επιλεκτικά, γιατί δεν μένει χρόνος. Η σύνθεση απαιτεί πολλή δουλειά, κι’ όταν αρχίσω ένα έργο αφιερώνομαι σ’ αυτό και δεν κάνω τίποτα άλλο.

Ένας γλυκύτατος και σεμνότατος φίλος, ένας πολύ ενδιαφέρων συνθέτης, ένας χαμογελαστός και ισορροπημένος άνθρωπος, ένας οικογενειάρχης με μια καταπληκτική σύντροφο, που την αγαπώ πάρα πολύ… τίποτε τυχαίο!.
Του αφιερώνω αυτό εδώ το μικρό στιγμιότυπο ανατρέχοντας στις μνήμες των μανάδων μας….

Καλή ακρόαση!