Γράφει η Λένα Μερίκα*

Του μέσου γάτου η ζωή κυλάει με μια απ’ τα ίδια.

Τη βγάζουμε χαζεύοντας τηλεοπτικά σκουπίδια

με άχαρες μοντέλες ν’ αγκαλιάζουν άγρια φίδια,

ενώ ονειρευόμαστε μπριτζόλες και κοψίδια,

αντι να καμαρώνουμε τον χαρωπό Πομπέο

που τον κατάντησε ο Τραμπ τράγο αποδιοπομπαίο.

Αντί να εκτιμούμε την του Αδώνιδος κορώνα

που το καζίνο αντίστοιχο θεωρεί του Παρθενώνα

και λαθρομετανάστες κυνηγά στον Πλαταμώνα

που έχουν καταφύγει για να βγάλουν το χειμώνα.

Η Κεραμέως τα ΑΕΙ εκ βάθρων συγυρίζει

και ο Κικίλιας στο ΚΕΕΛΠΝΟ κουμπάρους δεν διορίζει.

Ο Τσίπρας λέει: “δεν ειμ’ εγώ ο Σύριζα!”. Θα πνίξω

την όποια απορία μου, τα μάτια μου θ’ ανοίξω,

να βρω ποιός ειν’ ο Σύριζα για να τονε στηρίξω.

Μην ειμ’ εγώ, μην ειν’ αυτός, μην εισ’ εσύ, ρε Φρίξο;

Μα έπρεπε να χάσετε, καλέ μου κυρ Αλέκο,

και τώρα ν’ ανεχόμαστε τον κάθε αστό μπεμπέκο;

Δεν άκουσες τον εύψυχο πληθωρικό Κραουνάκη

πως είν΄ ο Τσίπρας καθαρός, σωσίας της Βουγιουκλάκη;

Ευελπιστώ το φεστιβάλ του Σπούτνικ να μας σώσει:

στιφούς πενήντα τρεις και πρώην πασόκους να ενώσει,

στους πράσινους προοδοευτικούς νέα πνοή να δώσει,

χωρίς στου Βαρουφάκη τις σειρήνες να ενδώσει –

μα πρέπει πρώτα ο Δημητρός ο Βίτσας να τελειώσει.

Αφού ο λαός, μας λέει ο Γαβράς, πως έχει πάντα δίκιο

ακόμα κι αν λαθεύει, μη μιλάς με τρόπο ανοίκειο

γι’ αυτούς που εκλέγει σύσσωμος, οπότε καταλήγω

στου Τραμπ την απαράμιλλη σοφία να καταφύγω.

Παρέα με Κούρδο ανήλικο απ’ τη Συρία θα φύγω,

τσαντίρι για ενήλικες θα στήσω στο Τσιρίγο,

του Γιάνη τις ιαχές θα συνηθίσω λίγο λίγο.

Δίπλα στην πύλη τη χρυσή υψώνω τον πυρσό μου!

Εγώ θα δώσω λύση στην επέλαση του τρόμου,

δικό μου έχω όραμα για τα παιδιά του δρόμου.

Είμαι υπέρ της στέρησης και του λιτού του βίου!

Μπορεί να έχω κότερο και τρεις κουρσάρες – τσίου –

μα κατά βάθος ειμαι φαν του Αγίου Σουλπικίου.

Φέρτε τους κουρασμένους σας, δώστε μου τους φτωχούς σας,

τις άμορφες τις μάζες σας, τους μπάχαλους σαλούς σας

που λαχταράνε ν’ αναπνέουν ελεύθερα στις σκιές σας,

τα άθλια τ’ απορρίμματα που βρίθουν στις ακτές σας.

Στείλτε μου και τους άστεγους, τους θαλασσοδαρμένους,

τους ένδοξους ανίκητους πλην όμως ηττημένους.

Στείλτε μου τον Ρασπούτιν σας, και για να καταλήξω:

φέρτε μου και τον αραχτό πανάθλιο γάτο Φρίξο,

μέσ’ στα λερά απόνερα της Μόριας να τον ρίξω!

*Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη και εργάστηκε επί είκοσι τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Με το που βγήκε στην πρόωρη σύνταξη αφιερώθηκε στις αγάπες της: στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και, κυρίως, τη λογοτεχνία. Κυκλοφορούν 27 βιβλία 

Έχει γράψει: έντεκα θεατρικά έργα, από τα οποία τα εφτά έχουν τιμηθεί με βραβεία (ΕΕΘΣ, Καλοκαιρίνειο, κ.λπ.) και επαίνους· διηγήματα που βραβεύτηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κυκλοφορούν με το γενικό τίτλο “Νόστος γι’ αλλού…” (Ergo, 2000) – ορισμένα περιλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις των εκδοτικών οίκων Γκοβόστης (1997), Κέδρος (1998), Καστανιώτης (2000), Ψυχογιός (1999, 2000, 2002) και Αστήρ (2002) ή έχουν δημοσιευτεί στον περιοδικό Τύπο· σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (Mega).

Έχει αποσπάσει πλήθος τιμητικών διακρίσεων με κορυφαία τη βράβευσή της από το Ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2004), για το σύνολο του έργου της. Το βιβλίο της “Με κύμινο και αγάπη” (βραβείο Ιπεκτσί 2001) έχει μεταφραστεί και κυκλοφορεί στην Τουρκία.

————————————————–

Οσοι θέλετε να διαβάσετε τα έργα και τις ημέρες του Φρίξου μπορείτε στην κεντρική σελίδα του Globalview.gr να πατήσετε εκεί όπου αναρτώνται τα άρθρα του …..Δες το κι έτσι … ο γάτος Φρίξος σχολιάζει.… και να δείτε όλα όσα η κυρία Λένα Μερίκα έχει δημοσιεύσει ως σήμερα για τον μοναδικό σκανδαλιάρη αναλυτή της επικαιρότητας. 

 

  • Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του globalview.gr 
  • Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου με την προσθήκη ενεργού link.