Γράφει η Εφη Αγραφιώτη

Mεσαιωνικά μνημεία με πρωταγωνιστή τον σχιστόλιθο, αλλά και σύγχρονα σπίτια καλυμμένα με σχιστόλιθο και πέτρα tufa!  είμαστε στη μικρή γαλλική πόλη της αρχιτεκτονικής. Παντού βλέπεις πλήθος μεσαιωνικών μνημείων και κομψών αρχοντικών, που ανεγέρθηκαν από την Αναγέννηση ως τον δέκατο ένατο αιώνα αλλά στο κέντρο ξεχωρίζεις εύκολα την επιρροή του στυλ Haussmann. Χαρακτηριστικό δείγμα είναι το κτίριο του Grand Théâtre. Οι κάτοικοι λυπούνται για την καταστροφή μεγάλου μέρους της παραδοσιακής παλιάς πόλης. Φαντάζομαι πόσο πιο μαγευτική θα ήταν!

Το «Μεγάλο θέατρο» εγκαινιάστηκε το 1871, στην Place du Ralliement. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Alphonse Botrel, που ατύχησε στο διαγωνισμό για την κατασκευή της Όπερας των Παρισίων. Η πρόσοψη έχει αγάλματα που απεικονίζουν συνθέτες και είδη, την τραγωδία, την μουσική κλπ. Διαθέτει 725 θέσεις αν και αρχικά χωρούσε 1.100 άτομα. Όσο για τον τρούλο, υπογράφεται από τον ζωγράφο Lenepveu που κατασκεύασε τον τρούλο  της Όπερας του Παρισιού.

Το σπίτι του Αδάμ είναι από τα ωραιότερα μεσαιωνικά σπίτια στην Angers. Κτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα για την οικογένεια ενός φαρμακοποιού, έχει δύο μαγευτικές ψηλές προσόψεις. Βρίσκεται κοντά στον καθεδρικό ναό, και πήρε  το όνομά του από τις μορφές του Αδάμ και της Εύας που είναι σκαλισμένες εκεί. Περίτεχνες όλες οι διακοσμήσεις! η Παναγία και ο άγγελος του Ευαγγελισμού, ο Άγιος Γεώργιος σκοτώνει τον δράκο, οι μουσικοί, ο πελεκάνος που δίνει το αίμα του στα πληγωμένα μικρά του, οι κένταυροι, οι χίμαιρες .

Ο Καθεδρικός ναός φαίνεται από παντού. Βρίσκεται στο κέντρο από τον όγδοο αιώνα. Το σημερινό κτίριο ανεγέρθηκε στις αρχές του ενδέκατου και χρειάστηκε αποκατάσταση λίγο μετά την καταστροφική φωτιά το 1032. Στη συνέχεια, μετά από μια ακόμα πυρκαγιά του δωδέκατου αιώνα, ο αρχιτέκτονας Delespine έχτισε  έναν κεντρικό πύργο που καλύπτεται από έναν θόλο, στη βάση του οποίου βλέπουμε σπουδαία γλυπτά που παραπέμπουν στον Saint Maurice και τους συντρόφους του. Η κεντρική πύλη του ζει από τον 12ο αιώνα, το ίδιο και οι μεντεσέδες στην εξωτερική πόρτα . Θεωρήθηκε θαύμα το ότι δεν καταστράφηκαν  τα σπουδαία του βιτρό το1944 από την έκρηξη βόμβας. Τα εξ ολοκλήρου ζωγραφισμένα και στη συνέχεια καλυμμένα κατά τους κλασσικούς χρόνους τοιχώματα και οι θόλοι απογυμνώθηκαν κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα αλλά μεταξύ των αγαλμάτων που υπάρχουν στο κτίριο σήμερα, θα δείτε αναπαράσταση της Αγίας Καικιλίας, προστάτιδας της μουσικής. Ο καθεδρικός διαθέτει ένα από τα πλουσιότερα θησαυροφυλάκια στη Γαλλία και τη μεγαλύτερη συλλογή ταπισερί στην Ευρώπη.

Το κάστρο της πόλης είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμο!!! Χτισμένο στο στενότερο σημείο του ποταμού, καταλαμβάνει έναν αρχαίο τόπο. Το πρώτο κτίριο ανεγέρθηκε τον δέκατο αιώνα, αλλά από αυτό παραμένει μόνο η μεγάλη αίθουσα και το εκκλησάκι Saint-Laud. Μέχρι το 1856 χρησίμευε ως πολιτική φυλακή  και εδώ φυλακίστηκε και ο Nicolas Fouquet. Το ονόμαζαν «μικρή Βαστίλη». Η πόλη έχει πολύ τουρισμό χάρη στο κάστρο. Είναι χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο από το 1875 και οι επισκέπτες αναζητούν πρώτο – πρώτο από τα πολύτιμα εκθέματα της χειροποίητης μεσαιωνικής συλλογής ταπισερί, την «ταπισερί της Αποκάλυψης».
Η πόλη των υπερ-αιωνόβιων ταπισερί! Ο Καθεδρικός ανταγωνίζεται το Κάστρο δηλαδή.

Ταξιδιωτική πρόταση μου, να επισκεφτείτε την μικρή ιστορική πόλη, στη Χώρα του Λίγηρα..Μιάμιση ώρα από το Παρίσι, αξίζει και η διαδρομή, εξ άλλου εσείς δεν θα πάτε για καταπόνηση επαγγελματική, όπως εγώ, άρα θα την απολαύσετε χωρίς υπερένταση!!!

Ας αφήσουμε τα κάστρα και τις εκκλησίες όμως. Δικό μου κείμενο δίχως μουσική; Αποκλείεται!!!

Πολύ εύκολη μου φάνηκε η σημερινή επιλογή! H «Ωραία Ελένη» του Όφφεμπαχ σε μορφή… στιγμιότυπου.