Γράφει η Χρυσούλα Βακιρτζή /Fractalart.gr 
 Μετάφραση: Δήμητρα Καραλή, εκδόσεις Λιβάνη, 2016, σελ. 631

«Το Σμήνος των Σπουργιτιών» δεν είναι απλώς μια ιστορία όπου η Ανατολή συναντά τη Δύση. Οι χαρακτήρες του έργου είναι συγκινητικά αληθινοί, η πλοκή του γοργή, το ύφος του γλαφυρό και πνευματώδες. Ο συγγραφέας προσεγγίζει τη ζωή στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα μέσα σε όλη την ακρότητά της, την εκδίκηση, τη βία, τη μεταμέλεια, την ανταπόδοση, την ευαισθησία. Οι πολεμοχαρείς σαμουράι, που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να χάσουν τη ζωή τους για τον κώδικα τιμής τους, δακρύζουν στη θέα των ανθών μιας κερασιάς. Το φριχτό και το όμορφο συγχέονται, το μυστήριο και η πραγματικότητα γίνονται αδιαχώριστα και μια εποχή με έντονες πολιτικές και ηθικές αντιπαραθέσεις ζωντανεύει στα μάτια του συνεπαρμένου αναγνώστη. Ένα έξοχο μυθιστόρημα που το διατρέχει η ομορφιά, η τιμή και η βία της Ιαπωνίας και μας μεταφέρει στον κόσμο των σαμουράι, των γκεϊσών, των νίντζα και των δασκάλων του Ζεν. Ο συγγραφέας προσεγγίζει τη ζωή στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα μέσα σε όλη την ακρότητά της, την εκδίκηση, τη βία, τη μεταμέλεια, την ανταπόδοση, την ευαισθησία. Το φριχτό και το όμορφο συγχέονται, το μυστήριο και η πραγματικότητα γίνονται αδιαχώριστα και μια εποχή με έντονες πολιτικές και ηθικές αντιπαραθέσεις ζωντανεύει στα μάτια του συνεπαρμένου αναγνώστη. Χριστιανοί ιεραπόστολοι απ’ όλα τα σημεία της γης έφτασαν και στις μακρινές χώρες της Ανατολής. Θέλησαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους όλων των εθνών να γνωριστούν και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, προσφέροντάς τους ένα πολύτιμο δώρο: την πίστη στο Χριστό. Έτσι, στο πρόσωπο της Αμερικανίδας Μάρθας, που έρχεται με Αγγλικάνικη ιεραποστολή με τον μικρότερο αδερφό της, συναντά τις αντιξοότητες μιας διχασμένης Κίνας του 19ου αιώνα και τον μεγάλο έρωτα της ζωής της προς τον νεαρό τελευταίο κινέζο ηγέτη. Ή τον τελευταίο Σογκούν. Δεν διστάζουν να εκφράσουν την αγάπη τους ο ένας για τον άλλον, έστω κι αν ανήκουν σε διαφορετικά στρατόπεδα, νοοτροπίες κι ο νεαρός πρίγκιπας – Σογκούν έχει επίσημες παλλακίδες κοντά του. Η φτώχεια όμως και η εξαθλίωση της περιοχής έκαναν τις ιεραποστολές να ασχολούνται κυρίως με την ιατρική περίθαλψη και την εκπαίδευση των πολιτών. Το ίδιο γινόταν και στη διχασμένη Κίνα, κατά τη χρονική εποχή όπου η χώρα περνούσε με δυσκολίες το στάδιο του εκδημοκρατισμό και ταυτόχρονα από «χώρα των δράκων», ο χριστιανισμός προσπαθεί ακόμη και σήμερα να γίνει γνωστός. Οι Κινέζοι είναι άνθρωποι που αγαπούν την παράδοση και τις τέχνες, γι’ αυτό και οι ορθόδοξοι ιεραπόστολοι προσπαθούν με την ενημέρωση και με τη λατρεία να προσελκύσουν το ενδιαφέρον τους.

Στην Κορέα έκλεισαν κιόλας εκατό χρόνια από τότε που η «χώρα της πρωινής γαλήνης»** γνώρισε το χριστιανισμό, όταν στην πρωτεύουσα της χώρας Σεούλ έφτασε ο πρώτος ιεραπόστολος, που ήταν μάλιστα Ρώσος. Από τότε έως σήμερα πλήθος ιεραποστολές απ’ όλο τον κόσμο φτάνουν στη χώρα με τη δυσκολότερη ίσως γλώσσα και τις παγωμένες χειμωνιάτικες μέρες, για να κτίσουν ναούς και σχολεία.

Στην Ιαπωνία, επίσης, ένας Ρώσος ιεραπόστολος ξεκίνησε για πρώτη φορά την ιεραποστολική δράση. Χωρίς να κάνει κριτική στις θρησκείες που συνάντησε εκεί, όπως ήταν ο βουδισμός, συνήθιζε να λέει: «Είμαι χριστιανός, πίστεψε αν θέλεις».

Μέσα στην Αγγλικάνικη ιεραποστολή, κρύβεται ένας απατεώνας δολοφόνος, ο οποίος με κάθε τρόπο αποβλέπει στο να τινάξει στον αέρα τους στόχους της ιεραποστολής και να κλέψει το, αμύθητης αξίας, παραδοσιακό μαχαίρι του τελευταίου πρίγκιπα της Κίνας.

Ο κλέφτης συλλαμβάνεται και αποκεφαλίζεται, μια που το, αμύθητης αξίας, αυτό μαχαίρι περνούσε από γενεά σε γενεά πάντα στον πρώτο Σογκούν.

 

Takashi Matsuoka

Η εξέλιξη τούτη συνέβη προς το τέλος της πορείας, που είχε η ιεραποστολή στην Κίνα. Σκληρός ο χωρισμός Μάρθας – Πρίγκιπα, όμως , παρά τα φώτα των εκδημοκρατικων θεμελίων και τον εκχριστιανισμό της, η Κίνα έπρεπε να συνεχίσει την πορεία της, σύμφωνα με ρίζες και βαθιές παραδόσεις, με τον επικεφαλής στρατό της, να περπατά πάντα με το σχήμα ενός σμήνους σπουργιτιών όταν πετά στον ουρανό Με μπροστά τα δυνατά, να καθοδηγούν την κατεύθυνση και να προστατεύουν όσα / όσους αδύναμους ακολουθούν πίσω από το σμήνους που σχηματίζει ένα επιβλητικό τρίγωνο, ώστε να πολεμήσει, αμυνθεί, διαφυλάξει την ειρήνη.

Σε μια πατρίδα, την Κίνα, που μαζί με την Ελλάδα έχουν μια παράδοση και κουλτούρα κι αυτές χάνονται στα βάθη μακραίωνης κουλτούρας. Δικής της, αλλά και πολλών εξελιγμένων χωρών της υφηλίου.

Ο Τακάσι Ματσουόκα γεννήθηκε στην Ιαπωνία και μεγάλωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ζει στη Χονολουλού και πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή παρείχε εργασία σε ένα βουδιστικό ναό Ζεν.