Δεν ξέρω με τι επιχειρήματα θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η δημόσια ζωή μας δεν έχει υψηλό επίπεδο, αλλά εγώ βρίσκω πως είναι υπέροχη. Π.χ. ακούω κάτι στη δημόσια σφαίρα, όπως πρώτο-αποκάλεσε ο Ζ.Ζ.Ρουσσώ την κοινωνία που έχει χρόνο να φλυαρεί γιατί δεν έχει άλλες έγνοιες, και συνειρμικά το συνδέω με κάτι άλλο, προσπαθώντας να αποδείξω ότι αν θέλεις να μείνεις ήρεμος, μένεις παρά την κακή δημόσια σφαίρα. Πολύ απλά, ασχολείσαι με τον Sigmund Freud. Έτσι, θυμήθηκα την έκθεση που είδα πέρυσι στο παρισινό Εβραϊκό Μουσείο, με θέμα τις …ανακολουθίες του Freud.

Εντάξει! δεν ήταν αυτός ο τίτλος, αλλά αυτή ήταν η ουσία. Η Έκθεση ονομαζόταν «S.Freud: από το βλέμμα στην ακοή» και εστίαζε στις «εικόνες» που οδήγησαν τον S.F. στην ανακάλυψη της ψυχανάλυσης, μίας επιστήμης που απορρίπτει την εικόνα γιατί στηρίζεται στον λόγο, στην ακοή και στον συσχετισμός των λέξεων. Οι «εικόνες» του S.F. ήταν έργα τέχνης, π.χ. των Σουρεαλιστών, του Courbet, Klimt, αλλά και M.Rothko, ήταν βιβλία, π.χ. «Η καταγωγή των ειδών» του Δαρβίνου με τη θεωρία του οποίου αρχικά παθιάστηκε ή τις μελέτες του Ernst Haeckel που κατέληξαν στην χαρτογράφηση ενός γενεαλογικού δέντρου συσχετίζοντας όλες τις μορφές ζωής, κά. Όμως, οι εικόνες του ήταν κυρίως τα αρχαία γλυπτά που είχε συλλέξει στην πλούσια συλλογή του και η οποία σώζεται στο Λονδρέζικο Μουσείο του χάρη στην παρέμβαση της Μαρίας Βοναπάρτη (1882-1962).

Η Μ.Β. πλήρωσε τις Ναζιστικές Αρχές της Βιέννης ώστε να επιτρέψουν τη διαφυγή και της οικογένειας Freud στο Λονδίνο και των έργων τέχνης της.

Και βέβαια, στις εικόνες του S.F. ανήκουν και τα αντικείμενα της εβραϊκής θρησκείας, αν και ο ίδιος ισχυριζόταν ότι «είχε απομακρυνθεί από τη θρησκεία των προγόνων του..». Ανακόλουθος ο S.F.; Καθόλου. Έβλεπε την μεγάλη εικόνα που του παρουσιαζόταν, στοχαζόταν και μετά κατέληγε την «Σχηματική αναπαράσταση της απώθησης» (διά χειρός S.F., στη φωτογραφία).

«Απώθηση», στην απλή εκδοχή της είναι η λέξη-κλειδί των ημερών μας.