Ξένη Δ. Μπαλωτή

 

Ας κρατήσουμε τους τύπους

 

 

Το καλοκαίρι, στην Πύλο, στην πόλη των Πρωθυπουργών και ΠτΔ, είχα πάρει την πρώτη ψυχρολουσία όταν έμαθα μόνο ένα περίπτερο φέρνει τις Σ/Κυριακάτικες εφημερίδες και μάλιστα για επιπέδου ΤΑ ΝΕΑ κτλ, 4-5 αντίτυπα και τα θεωρεί αρκετά.

Όμως, αυτό που με «τελείωσε» ήταν, μέσα στο Νοέμβριο, όταν διαπίστωσα ότι Δήμος του Ν.Αττικής με περίπου 120.000 κατοίκους έχει μόνο 4 περίπτερα που φέρνουν εφημερίδες. Αρνήθηκα να το πιστέψω και στο πλαίσιο της πεζοπορίας μου, μετά από ένα τεράστιο γύρο, αναγνώρισα την αλήθεια της πληροφορίας.

 

Πριν λίγες ημέρες, όλοι διαβάσαμε για το δωράκι που οι κυβερνήσεις μας (πρώην και νυν) θέλησαν να κάνουν στον τύπο με το κατ’αποκοπή 200.000χίλιαρο.

 

Σήμερα, διαβάζω σε γερμανική εφημερίδα ότι, στις 29 Νοεμβρίου 2019 που εγκρίθηκε ο συνολικός προϋπολογισμός της Γερμανία για το 2020, στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους του Υπουργείου Εργασίας της χώρας, καταχωρήθηκε το ποσό των 40.000.000 ευρώ για βοήθεια προς τις εφημερίδες και τα περιοδικά, – βοήθεια που παρέχεται ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ και που θα πάρει λίγο χρόνο για να παρασχεθεί έως να βρουν πώς αυτό θα γίνει νομικά!

Μία από τα ίδια βιάστηκα να σκεφτώ. Όμως όχι. Κατ’αρχήν, τα χρήματα αυτά όχι μόνο δεν δίνονται τοις μετρητοίς, αλλά λειτουργούν και σε όφελος της ενημέρωσης του πολίτη. Τα 40.000.000€ θα επενδυθούν μειώνοντας το μεταφορικό κόστος των εφημερίδων από την πόλη όπου τυπώνονται προς τις υπόλοιπες περιοχές της Γερμανίας που κάθε εφημερίδα θέλει να καλύψει με την ενημέρωσή της.

Στιγμιότυπο 2019 12 17 12.15.58 μμΣτόχος είναι η έντυπη ενημέρωση να φτάσει έως και την πλέον απομακρυσμένη περιοχή της Γερμανίας.

 

Όταν πριν μερικά χρόνια τέθηκε το ζήτημα της οικονομικής βοήθειας του τύπου από την κεντρική εξουσία, οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των Μέσων Ενημέρωσης επέστρεψαν το δηλητηριασμένο δώρο καταγγέλλοντας το ως προσπάθεια επηρεασμού της 4ης εξουσίας από την πολιτική εξουσία.

Ο δε επικεφαλής του κολοσσού των μέσων ενημέρωσης Axel Springer, Mathias Doepfner, είχε δηλώσει: «προτιμώ να πτωχεύουν οι εφημερίδες παρά να εξαγοράζονται μέσω επιδοτήσεων.»

 

Γι’αυτό όταν διαβάζω γερμανική εφημερίδα τύπου Zeit ή FAZ, προτιμώ να υποφέρω από τη συχνή χρήση του λεξικού, παρά να στερούμαι τα άρθρα τους που είναι μικρά δοκίμια πολιτικής και όχι μόνο.

 

Επειδή δεν μου αρέσει ο καταγγελτικός λόγος, όταν δεν συνοδεύεται από προτάσεις, σε προσωπικό επίπεδο θα ήμουν πρόθυμη να πληρώσω ετήσια συνδρομή σε 1-2 ελληνικές εφημερίδες ή περιοδικά, αν η όποια Κυβέρνηση καταργούσε δια παντός τα επίσημα δωράκια προς τον τύπο (τα ανεπίσημα δεν τα μαθαίνουμε…) και μου αναγνώριζε τη δαπάνη ως χορηγία που εκπίπτει του φόρου. Δεν είναι παράλογο αυτό που ζητώ. Ισχύει στη Γαλλία, το δεύτερο.