Γράφει ο Παναγιώτης Αβραμόπουλος
Με αφορμή τη συζήτηση στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), την Τετάρτη 18.12.2019, για την αλλαγή της μελέτης κατασκευής του Σταθμού Βενιζέλου, με στόχο την ακύρωση της απόφασης για κατά χώραν παραμονής των αρχαιοτήτων:
1. Η απόσπαση των αρχαιοτήτων, η απομάκρυνση και αποθήκευσή τους σε άλλο σημείο (με αμφίβολη την επανατοποθέτησή τους), είναι μία πράξη βέβηλη και ασεβής απέναντι στην αδιάλειπτη εξέλιξη της πόλης στους αιώνες και την ανεκτίμητη αξία των ευρημάτων της Bυζαντινής Θεσσαλονίκης.
2. Είναι ασυγχώρητη η διχαστική επιλογή να εγκλωβίζεται το ζήτημα αυτό στο στενό πλαίσιο μιας κομματικής αντιπαράθεσης.
Αδικαιολόγητη και ασυγχώρητη είναι, επίσης, η ρεβανσιστική στάση, τόσο του δημάρχου Θεσσαλονίκης Κωσταντίνου Ζέρβα, όσο και του ανθυποψήφιού του στις δημοτικές εκλογές, επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο και διορισθέντος προέδρου στην ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Νίκου Ταχιάου, οι οποίοι έχουν μεγάλο μέρος ευθύνης για την επαναφορά του διχαστικού και ψεύτικου διλήμματος «ή μετρό ή αρχαία»και, όπως όλα δείχνουν, την επιβολή της λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων. Σημειώνω ότι, αμφότεροι προεκλογικώς δεν είχαν αναφερθεί (σκοπίμως;) σε αυτήν τους την επιλογή.
Ασυγχώρητο είναι, τέλος, να μεθοδεύεται η -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις- αλλαγή της στάσης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), το οποίο είχε ήδη αποφασίσει για την παραμονή των αρχαιοτήτων στη θέση τους. Αυτό συνιστά πλήγμα κατά της αξιοπιστίας των θεσμών της πολιτείας.
3. Για να υλοποιήσουν τους σκοπούς τους, όλοι όσοι αναμόχλευσαν την υπόθεση, εκμεταλλεύονται την εύλογη αγανάκτηση των επαγγελματιών και των ανθρώπων που ζουν, εργάζονται, κινούνται ή δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλονίκη.
Οι πλημμέλειες που έχουν συνοδεύσει το έργο του μετρό, από τον αρχικό του σχεδιασμό μέχρι και σήμερα, και ένα πλέγμα λανθασμένων επιλογών, οικονομικών συμφερόντων, αδιευκρίνιστων καθυστερήσεων κ.ά. ευθύνονται για την πορεία του έργου και την απίστευτη ταλαιπωρία που υφίστανται οι Θεσσαλονικείς.
Δεν ευθύνεται ο Σταθμός Βενιζέλου για το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη δεν έχει ακόμη, ύστερα από τόσα χρόνια μετρό.
Θυμίζω ότι, το έργο της κατασκευής του μετρό είχε, κατ’ ουσίαν, διακοπεί το 2015, όχι λόγω του Σταθμού Βενιζέλου αλλά για θέματα που σχετίζονταν με τις τεχνικές εταιρείες που είχαν αναλάβει το έργο
4. Η επίκληση ενός νέου χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωση του έργου και ενός αναθεωρημένου κόστους κατασκευής του σταθμού είναι ουσιαστικά στάχτη στα μάτια για να θεμελιωθεί η απόφαση για την απομάκρυνση των αρχαιοτήτων από τη θέση τους.
5. Λύση για την κατά χώραν διατήρηση των αρχαιοτήτων στο Σταυροδρόμι της Βενιζέλου υπάρχει. Σχεδιάστηκε, παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, εγκρίθηκε, υιοθετήθηκε και, ήδη από το 2017, η εφαρμογή της έχει αρχίσει να υλοποιείται. Κάθε καθυστέρηση και παλινωδία είναι επιβαρυντική για την πορεία του έργου και βλαπτική για την πόλη.
Όπως αναφέρει η άξια αρχαιολόγος, τ. Διευθύντρια της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Δρ. Δέσποινα Μακροπούλου σε μια παλιότερη εισήγησή της για τα ευρήματα της οδού Βενιζέλου που αξίζει να διαβαστεί από όλους,, «ο ιερέας Ιωάννης Καμινιάτης περιγράφει στις αρχές του 10ου αιώνα το εμπορικό αλισβερίσι στο κέντρο της αγοράς όπου πλήθος από όλες τις φυλές από αυτόχθονες και ταξιδιώτες πλημμυρίζει τους δρόμους, ώστε είναι ευκολότερο να μετρήσεις την άμμο της θάλασσας παρά τους ανθρώπους που κυκλοφορούν στην αγορά και συναλλάσσονται.» Και καταλήγει η Δέσποινα Μακροπούλου: «Ανάγνωση της ιστορίας και της αρχαιολογίας του τόπου μας, δια βίου εκπαίδευση του πληθυσμού, ανάδειξη του ιστορικού τοπίου, ανάπτυξη του εμπορίου, βελτίωση της συγκοινωνίας, τόνωση του τουρισμού, ανάπτυξη της εμπιστοσύνης στο κράτος και τις δομές του είναι μερικά από τα ωφελήματα που θα αντλήσει η πόλη από την παραμονή των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου όπου βρέθηκαν.»
Το διαβάσαμε εδώ