ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

————————

Από τον Άγγελο Πετρουλάκη

 Πάνε πολλά χρόνια από τότε, αλλά κάτι θυμάμαι. Δηλαδή θυμάμαι καλά τον πολιτικό που είχε δηλώσει ότι είχε… δανείσει χρήματα στον Ανδρέα Παπανδρέου για να χτίσει τη φωλίτσα του και να στεγάζει την Δήμητρα. Πόση δουλικότητα, αλλά και με πόση απαξίωση μιλούσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος γι’ αυτόν. Είχε εισπράξει αρκετή χλεύη τότε, αλλά στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Θυμάμαι καλά, πως δεν τον έλεγαν Σακελλαροπούλου.

Δεν πάνε, όμως, πολλά χρόνια και θυμάμαι, ακόμα καλύτερα, τον πολιτικό που κατηγορήθηκε για μια θάλασσα διορισμών και στη συνέχεια για την θάλασσα που τα έκανε ως προς κάποια επεισόδια στην Αθήνα. Θυμάμαι καλά, πως δεν τον έλεγαν Σακελλαροπούλου. Χθες τον είδα στην εκδήλωση για τα βραβεία τού Ιδρύματος Μπότση, σαν βρεγμένη γάτα να μπαίνει, σαν βρεγμένη γάτα να φεύγει και θυμήθηκα πως σχεδόν ίδιο ύφος είχε εκείνον τον καταραμένο Δεκέμβριο.

Και θυμάμαι, ακόμα καλύτερα, πως, σκοπιμότητες τους έκαναν και τους δυο Προέδρους της Δημοκρατίας. Ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος θα εκλέγονταν βουλευτές αν έμπαιναν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων τους. Επίσης, ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος θα εκλέγονταν ΠτΔ αν τους είχαν προτείνει τα κόμματά τους, η δε αντιπολίτευση θα είχε βγει στα κάγκελα.

Πιστεύει κανείς πως αν η Ν.Δ. αντί για Δήμα είχε προτείνει Παυλόπουλο, ο Παυλόπουλος θα είχε ψηφιστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα καταφεύγαμε σε εκλογές; Ή πιστεύει κανείς πως η Σακελλαροπούλου, όταν θα χρειαστεί να μιλήσει για τα «ελληνοτουρκικά» δεν θα πει ότι «δεν διαπραγματευόμαστε την εθνική κυριαρχία»; Αστεία πράγματα, στρουθοκαμηλισμοί.

Το πρόβλημα είναι εσωτερικό, λένε πολλοί. Παρακαλώ; Για ποιους μιλάμε; Για τα καμένα χαρτιά; Χαρτιά που κάηκαν από μόνα τους; Ποιους από τους «παλαιοκομματικούς» δεν τους βαραίνουν σκιές; Ποιος πέρασε από τον πολιτικό βίο άμεμπτος; Ποιος από τους ΠτΔ, αν εξαιρέσουμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (ή και τους Κ. Τσάτσο και Κ. Στεφανόπουλο – κι αυτούς με επιφύλαξη), έκανε κάτι ή είπε κάτι, χωρίς να συμβουλευτεί το επιτελείο του, ή την κυβέρνηση;

Ίσως το επόμενο βήμα του Κυριάκου Μητσοτάκη να είναι τα «καμένα χαρτιά». Όχι απλά «τέως», αλλά ταφόπλακα. Από τις τοπικές οργανώσεις μέχρι πρωθυπουργούς. Επτασφράγιστη ταφόπλακα. Γιατί όλοι τους ζέχνουν, όλοι τους έχουν κάνει τη διαπλοκή επιστήμη. Οι εποχές έχουν αλλάξει. Καλώς – κακώς δεν ψηφίζουν οι από εξήντα και πάνω, αλλά οι από 18 και πάνω. Στους 18 μέχρι 30, όλη η παλιά γενιά προκαλεί αηδία.

Έλεγαν χθες, σε τηλεφωνήματα απανωτά: «Θα αντιδράσει η Γεννηματά». Σιγά τα ωά. Αυτή δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι ήδη πολιτικά νεκρή και όπου να είναι θα μπει και η ταφόπλακά της. Έλεγαν και άλλα ονόματα. Επίσης πολιτικά νεκρών, που σέρνουν πίσω τους αμαρτίες και αμαρτίες.

Τουλάχιστον αυτή η κυρία δεν επισκιάζεται από κάτι. Και το Σύνταγμα γνωρίζει και από Δίκαιο γνωρίζει. Δεν γνωρίζει, ίσως, από πολιτικές λοβιτούρες. Αυτές δεν μας χρειάζονται. Τις χορτάσαμε. Είδαμε τα αποτελέσματα. Όταν ο Καραμανλής προχωρούσε σε υπερδανεισμούς, κανείς ΠτΔ δεν του είπε πως είναι έγκλημα αυτό που κάνει. Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο «λεφτά υπάρχουν», έκανε το διάγγελμα από το Καστελόριζο, ή μιλούσε για δημοψήφισμα, κανείς δεν ύψωσε φωνή να του πει πως θα καταστρέψει την Ελλάδα. Μήπως είπε κουβέντα ο Παυλόπουλος στον Τσίπρα το πρώτο εξάμηνο του 2015 και δεν το ξέρουμε; Αν ναι, γιατί δεν το ξέρουμε; Ο Παυλόπουλος πλήρωσε τη νύφη; Ο Παυλόπουλος στήθηκε στις ουρές έξω από τις τράπεζες; Δεν λέγονται αυτά; Μπα; Λέγονται τόσα και τόσα ψέματα, «θα σχίσουμε τα μνημόνια» και άλλες ηλιθιότητες και δεν λέγονται τα σοβαρά;

Η κ. Σακελλαροπούλου, ακόμα κι αν δεν ψηφιστεί (εντελώς αδύνατο), αποτελεί μια γενναία πρόταση. Όχι γιατί είναι γυναίκα, αλλά γιατί δεν προέρχεται από τον σαθρό πολιτικό κόσμο. Οι βουλευτές ας σταθούν μπροστά σ’ έναν καθρέφτη ειλικρίνειας και ας αναλογιστούν πόσο αδιάβλητοι υπήρξαν, τόσο τίμιοι, πόσο ηθικοί στις πράξεις και στον βίο τους. Ας αναλογιστούν πόσες φορές δήλωσαν υποτέλεια και πόσες φορές έβαλαν πεπονόφλουδες σε συναδέλφους τους.

Αυτή η χώρα δεν έχει ζωή αν δεν προχωρήσει σε πλήρη αλλαγή νοοτροπιών. Τα 200 χρόνια που σε λίγο θ’ αρχίσουμε να γιορτάζουμε, θα πρέπει να μας διδάξουν με τις μαύρες σελίδες τους. Που είναι άπειρες και που δεν πρέπει να ξαναεμφανιστούν. Το 2021 θα πρέπει να συμβεί μια επανάσταση. Οι ιστορικοί θα πρέπει να μιλήσουν για όλα. Από τις βρομιές του Μαυροκορδάτου και του Μακρυγιάννη (και άλλων), τη ληστοκρατία και τη συνεργασία πολιτικών με τους ληστές, μέχρι την υποτέλεια στον Στάλιν και σε άλλους (δυτικούς, εννοώ). Ψύχραιμα…

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η κατάντια στην χώρα μας δεν ήρθε από μόνη της, αλλά είναι προϊόν των κομματικών συμφερόντων, της υποτέλειας των πολιτικών στους οικονομικά ισχυρούς, αλλά βρόμικους (υπάρχουν και οι καθαροί, που δεν συμβιβάζονται, αλλά προχωρούν με την αξία τους)…

Είθε σ’ αυτήν την χώρα να ανατείλει ο ήλιος της αλήθειας…

Λάρισα, 16/1/2020