Vivien Lambelet

Η Vivien Lambelet, κόρη του Ναπολέοντα Λαμπελέτ, γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1903 στο Fulham του Λονδίνου ως Vivienne Ada Maurice Lambelet. Ήταν ηθοποιός, τραγουδίστρια-σοπράνο και συνθέτης, υπέγραψε σπουδαίες κινηματογραφικές παραγωγές από το 1938 μέχρι το 1950. Ήταν παντρεμένη με τον Jay Johnston, αμερικανό ηθοποιό και συγγραφέα και μαζί έζησαν κάμποσα χρόνια στην Αμερική.

Πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1963 στο Wisborough Green, Sussex, Αγγλία. Δισκογράφησε (ως σοπράνο) με ορχήστρες και με μικρά συγκροτήματα του “popular” είδους μουσική της, αλλά η μουσική που συνέθεσε για τον κινηματογράφο της έδωσε περισσότερες ευκαιρίες να εκτιμηθεί η πλούσια συνθετική της φύση.
Ήταν μια «προκλητική» για την εποχή της γυναίκα, που φορούσε φαρδιά αντρικού στυλ παντελόνια, χτενιζόταν με ασυνήθιστες κομμώσεις για την εποχή, κάπνιζε πούρα και άλλα παρεμφερή.

Από πολύ μικρή η Λαμπελέτ έδειξε την πληθωρική καλλιτεχνική φύση της. Σπούδασε πιάνο, θεωρητικά και τραγούδι με την πασίγνωστη τραγουδίστρια της οπερέτας και ηθοποιό Yvonne Printemps. Μετά πήγε για σπουδές στις Βρυξέλλες και επιστρέφοντας άρχισε να γράφει μουσική, μινιατούρες και άλλες συνθέσεις για πιάνο, μπαλάντες στο χρώμα της ελαφράς μουσικής της εποχής, πολλά και τραγούδια. Τα τραγούδια της, όπως γνωρίζω, είναι τουλάχιστον 20. Η Λαμπελέτ είναι εκείνη που πρωτοτραγούδησε τα περισσότερα. Η θητεία της στην κινηματογραφική μουσική της εξασφάλισε πολύ θερμές κριτικές. Το Wayfarer’s Song από την ταινία του1949 The Glass Mountain της πρόσφερε διεθνή φήμη και συμβόλαια. Μετά το 1950 φαίνεται ότι αποσύρθηκε.

Η πρώτη της ραδιοφωνική εμφάνιση το 1925, περιελάμβανε τραγούδια της τα οποία η ίδια τραγούδησε. Συνέχισε να μελετάει σύνθεση και τραγούδι, προεκτείνοντας τις σπουδές και κατά την εποχή που έζησε στην Αμερική. Σήμερα θα την λέγαμε υπόδειγμα της δια βίου μαθήσεως. Παράλληλα με όλα τα άλλα, συνέθετε και συμφωνικά κομμάτια. Το Ισπανικό της Intermezzo, στην version για ορχήστρα, συμπεριελήφθη από τον λονδρέζο μαέστρο Sir Dan Godfrey στην πρώτη συναυλία στην Αγγλία της ορχήστρας που είχε ιδρύσει, (Bournemouth Municipal Orchestra) με έργα βρετανών γυναικών συνθετών. O Ναπολέων Λαμπελέτ μετέγραψε το 1926 πολλά Negro Spirituals, που τραγούδησε η κόρη του με την συνεργάτριά της Dorothy Lebish στο πιάνο, σε συναυλίες.

To 1936 η Λαμπελέτ τραγούδησε με το κουιντέτο το αποτελούμενο από τους Norbert Wethmar (βιολί), Jenny Blank (βιολί), John Yewe Dyer (βιόλα), Bram Martin (βιολοντσέλο), Wilfrid Parry (πιάνο) ένα πρωτότυπο πρόγραμμα έργων, για την εποχή εκείνη. Ένας από τους φιλοξενούμενους συνθέτες ήταν ο αποθανών το 1936 Paul Camille Chevillard, γιος διακεκριμένου τσελίστα της εποχής. Ήταν εκλεκτός γάλλος μαέστρος, διάδοχος του Lamoureux ( ο οποίος ίδρυσε τα περίφημα Κοντσέρτα Lamoureux στο Παρίσι), αλλά και αξιόλογος συνθέτης. Η Λαμπελέτ στη συνεργασία που προαναφέραμε, τραγούδησε δικά του τραγούδια.

 

Επτά τραγούδια της θα παρουσιάσουμε με τη Μυρσίνη Μαργαρίτη στη συναυλία του κύκλου  « Η Εναλλακτική σκηνή στο Ωδείο Αθηνών», στις 8 Φεβρουαρίου, ημέρα Σάββατο, στις 8.30 μμ.
Είσοδος με δελτία προτεραιότητας, τα οποία θα δίνονται στην είσοδο του Ωδείου Αθηνών, μία ώρα πριν την έναρξη.