Εξομολογήσεις προδομένων γυναικών.Μια «αγκαλιά» για τις γυναίκες. Ενα βιβλίο της Μαριέττας Πεπελάση για τις σχέσεις, την αγάπη, την προδοσία, τον χωρισμό….

Της Ρίτσας Μασούρα

Είναι γνωστό ότι ένα βιβλίο μπορεί να γίνει ελκυστικό από τον τίτλο του και μόνο. Φανταστείτε όμως πώς ανατρέπεται αυτή η λεπτομέρεια, όταν ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι το περιεχόμενο ξεπερνά κατά πολύ την ελκυστικότητα του τίτλου. Μου συνέβη με το βιβλίο της ψυχολόγου, ποιήτριας και συγγραφέως Μαριέττας Πεπελάση «Εξομολογήσεις προδομένων γυναικών». Πίσω και μέσα από τις ιστορίες αυτές κι ύστερα από μια τεκμηριωμένη εισαγωγή της δημιουργού διέκρινα σε διάφανο τοπίο το ένα και μοναδικό πρόσωπο της γυναίκας.

Στιγμιότυπο 2020 05 06 2.04.43 μμ

Αυτό που όταν βιώνει την προδοσία συσπάται από πόνο, αγανάκτηση και φόβο και ψάχνει αλαφιασμένη να λυτρωθεί. Απέναντι στην ψυχολόγο απολογείται για πολλά, ξεσπάει, θυμώνει, κλαίει. Ξέρει όμως ότι μιλάει σ’ έναν άνθρωπο που δεν θα την κατηγορήσει, σαν τη μητέρα, αλλά αντίθετα θα την ενισχύσει και εμμέσως θα της υπαγορεύσει το επόμενο βήμα.

Η Μαριέττα Πεπελάση αγκάλιασε τις «προδομένες» γυναίκες κι έγινε η ίδια ένα ηφαίστειο ψυχής που είχε φτάσει η στιγμή να εκραγεί. Κι αν κάτι προέκυψε από αυτή την έκρηξη ήταν ένας συγγραφικός πίδακας τρυφερότητας και μια μεγάλη αγκαλιά! Στην παρουσίαση του βιβλίου της κυρίας Πεπελάση το βράδυ της Δευτέρας 4 Απριλίου στο θεατράκι του Καστανιώτη, με οικοδέσποινα τη συγγραφέα και ομοτράπεζες εμένα, τη συγγραφέα Μαρία Στασινοπούλου και τον ψυχίατρο Λάμπρο Γιώτη, ο κόσμος στριμωχνόταν στις σκάλες και πολλοί αναγκάστηκαν να φύγουν, χάνοντας βεβαίως και το θεατρικό δρώμενο της ομάδας του τελευταίου «playback Ψ» βασισμένο σε κεφάλαια του βιβλίου της Μαριέττας Πεπελάση.

Μέσα από το βιβλίο – μπουτίκ, η Μ. Πεπελάση περνάει ανάλαφρα το μήνυμα της αυτογνωσίας. Προτρέπει τις γυναίκες να αφουγκραστούν τα λάθη τους. Να ψάξουν πίσω από την πρώτη και τη δεύτερη εικόνα. Κυρίως όμως να πάψουν να πιπιλίζουν την καραμέλα ότι θυσίασαν τη ζωή τους για έναν άνδρα. Πολλές γυναίκες πάσχουν από το κλασικό σύνδρομο εξάρτησης. Φταίνε τα αταβιστικά πρότυπα που φέρουμε μέσα μας από παλιά: γυναίκες – μάνες, γυναίκες – νοικοκυρές, γυναίκες – σύζυγοι, ανεκτικές στις συναισθηματικές ζαβολιές του άλλου! Γι’ αυτό και μία από τις εντυπωσιακότερες στιγμές της παρουσίασης ήταν η διαχωριστική γραμμή που έσυρε η συγγραφέας ανάμεσα στην απιστία και την προδοσία, καταφεύγοντας στο αφοπλιστικό παράδειγμα της απιστίας του Θωμά και της προδοσίας του Ιούδα.

Η γυναίκα, αυτή η ελαφρώς κυρτή ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, διαρκώς παλεύει, έχοντας στα χείλη ένα τεράστιο «Γιατί» ως προς τις ερωτικές – συζυγικές της σχέσεις. «Γιατί σε μένα, τώρα που έμοιαζαν όλα τόσο ωραία»… Ισως γιατί ξεχνάει ότι το ωραίο δύσκολα αντέχει στο χρόνο. Υπόκειται κι αυτή στο νόμο της φθοράς. Αν θα συνιστούσα το βιβλίο σε έναν άνδρα; Ναι, δίχως δεύτερη κουβέντα.

“Φωτεινή” της Μαριέττας Πεπελάση.

Μαριέττα Πεπελάση: Εννιά μικρές ιστορίες για το φως και το σκοτάδι