Θανάσης Βασιλείου/ Ο δήμαρχος τεφλόν

Ενας δήμαρχος οφείλει να είναι οραματικός και πολυάσχολος. Πολλώ δε μάλλον ο δήμαρχος της πρωτεύουσας. Υπάρχει πιθανότητα να μην προλάβει να ολοκληρώσει το όραμά του. Τότε, την οραματική δουλειά του, με όλες τις μελέτες και τα σχετικά, τα αφήνει για τον επόμενο. Ο επόμενος, εάν θέλει τα συνεχίζει. Εάν θέλει, τα ρίχνει στο συρτάρι.

Το τελευταίο δείχνει ότι δεν πρόκειται για κάτι επιτακτικό (όπως π.χ. τα σκουπίδια ή οι βουλωμένες αποχετεύσεις), αλλά για κάτι άλλο – που θα μείνει στον αστικό χώρο. Από την άλλη, ο αστικός χώρος εκτός από κοινωνικός, στρωματικός, οικονομικός, πολιτικός είναι και αισθητικός, πολεοδομικός, συγκοινωνιακός, μνημειακός, πολιτισμικός ακόμη και συγκινησιακός, με παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Ο «Μεγάλος Περίπατος» ξεκίνησε και συνεχίζει ως πρόβλημα. Η κριτική που έχει δεχτεί ο δήμαρχος είναι τεράστια. Ωστόσο, o δήμαρχος είναι αντικολλητικός. Εξ ου το «δήμαρχος-τεφλόν», που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα. Από το ότι «Οι ζαρντινιέρες είναι σχεδιασμένες να αντέξουν και σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου», το «Οι φοίνικες είναι σύμβολο της πόλης», μέχρι ότι «Το δημοτικό φυτώριο δεν καλύπτει τις ανάγκες του δήμου γιατί ήταν για χρόνια εγκαταλελειμμένο» ή το ότι «Δεν είναι πείραμα, είναι μια σύγχρονη μεθοδολογία που διδάσκεται και στα Πανεπιστήμια».

Από τα καλύτερα, είναι το «Καταλαβαίνω την οργή και την αγανάκτηση των οδηγών, αλλά δεν υπάρχει τζάμπα σχέδιο». Το ότι δεν είναι τζάμπα, δυστυχώς, το έχουμε εμπεδώσει. Οπως έλεγε για τους οραματικούς στοχοθήρες ο Αμερικανός Χένρι Ντέιβιντ Θορό: «Δεν φτάνει να είσαι πολυάσχολος. Και τα μυρμήγκια πολυάσχολα είναι. Το θέμα είναι πάνω σε τι είσαι πολυάσχολος».

 πηγη