Ταξίδι αλλού: Brooklyn Bridge Park – Είναι θέμα θέας και όχι μόνο

Εχεις φάτσα-κάρτα τη skyline του lower Μανχάταν, η οποία αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες της ανθρωπότητας.

 Πάνω στις προβλήτες υπάρχουν σκεπαστά γήπεδα μπάσκετ και γήπεδα ποδοσφαίρου, κανονικών διαστάσεων, με συνθετικό χλοοτάπητα. Ελεύθερα για το κοινό. Προσπερνώντας τα γήπεδα υπάρχει ειδικός χώρος με τραπέζια, παγκάκια, ομπρέλες και ψησταριές, ελεύθερης χρήσης. Παίζεις μπάσκετ ή ποδόσφαιρο με τους φίλους σου και μετά κάνεις BBQ.

Και στο background έχεις τη θέα, στην οποία αναφερθήκαμε πιο πάνω.

Στο συγκεκριμένο πάρκο επίσης πάνε οι πάντες, κυριολεκτικά ο κάθε πικραμένος, για να κάνουν τη γαμήλια φωτογράφιση. Βλέπεις παντού γαμπρούς, νύφες, παρανυφάκια, κάθε λογής καλεσμένους. Καυκάσιοι, έγχρωμοι, Κινέζοι, Πορτορικάνοι, Μεξικάνοι, νυφικά, κοστούμια, φορέματα, φάτσες, ό,τι και να πω είναι λίγο. Όρεξη να έχεις να χαζεύεις! Βλέπετε, θέλουν όλοι να φωτογραφηθούν στη γνωστή θέα. Από εκεί και πέρα, υπάρχει ό,τι βλέπεις και σε οποιοδήποτε άλλο πάρκο. Γκαζόν, πράσινο, οικολογική συνείδηση, παγκάκια, ερωτευμένοι στα παγκάκια, περατσάδα στο East River, καροτσάκια με snacks και παγωτά, παιδότοποι, ποδηλάτα, rollers, skates, μαρίνες, ιστιοφόρα, βάρκες, καραβάκια, κλπ, κλπ, κλπ. Με τη μόνη διαφορά ότι τα άλλα πάρκα δεν έχουν αυτή τη θέα…

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Coney Island – The playground of the world

«It takes like a fuckin’ hour to get to Coney Island. It’s so worth it». Είχα διαβάσει σχετικά, είχα δει φωτογραφίες, με είχαν ενημερώσει! Παρόλα αυτά όταν βγήκα από το σταθμό του Stillwell Avenue έμεινα κάγκελο!!! Κυριολεκτικά όμως!

Δεν ήξερα προς τα πού να πρωτοστρέψω το βλέμμα μου.

Έκανα πάνω από μία ώρα να πατήσω το πρώτο κλικ.

Ρε φίλε, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αυτό το μέρος!

Αχανής παραλία, το θρυλικό ξύλινο boardwalk, 10δες χιλιάδες κόσμου, εστιατόρια, μπαρ, hot-dogs, παγωτά, τα πιο γαμάτα λούνα-παρκ, συμμορίες με στολές, θηριώδεις μοτοσικλέτες, τρίκυκλα supercars και μάσκες τύπου Darth Vader, κουβανέζικα συγκροτήματα να παίζουν μουσική, κόσμος να χορεύει, να τραγουδάει, να φοράει ό,τι να ’ναι και να κάνει ό,τι του ’ρθει. Απόλυτη φρενίτις! Τίποτα δήθεν, τίποτα φτιασιδωμένο, όλα αυθεντικά! Κάθε χαβαλές, που σέβεται τον εαυτό του, θα πρέπει να το επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά…

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Στη γέφυρα του Brooklyn

Έχω στο μυαλό μου ένα σωρό πράγματα που θα μπορούσα γράψω από τις καλοκαιρινές βόλτες μου στο Brooklyn. Όμως δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Έχω χάσει την μπάλα. Οπότε δεν θα προσθέσω κάτι άλλο, εκτός από τις ταπεινές μου εικόνες…

 

 ΜπρούκλινΤο Μπρούκλιν (Brooklyn) είναι ένα από τα πέντε γεωγραφικά διαμερίσματα της Νέας Υόρκης, με πληθυσμό περίπου 2,5 εκατομμύρια κατοίκους και έκταση 205 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Είναι το πιο πυκνοκατοικημένο και το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα στην περιοχή. Από το 1896, το Μπρούκλιν έχει τα ίδια όρια με το Kings County, η οποία είναι σήμερα η πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τη New York County (Μανχάταν). Το Μπρούκλιν βρίσκεται στην δυτική πλευρά του Λονγκ Άιλαντ.

Το Μπρούκλιν ήταν μια ανεξάρτητη πόλη μέχρι και το 1898 όταν προσαρτήθηκε από τη Νέα Υόρκη. Συνεχίζει να διατηρεί μία ξεχωριστή κουλτούρα. Πολλές γειτονιές του Μπρούκλιν είναι εθνικοί θύλακες, όπου κυριαρχούν συγκεκριμένες εθνοφυλετικές ομάδες και πολιτισμοί. Επίσημα χρώματα του Μπρούκλιν είναι το μπλε και το χρυσό.

Η γέφυρα του Μπρούκλιν 

Η γέφυρα του Μπρούκλιν είχε αρχικά σχεδιαστεί από το Γερμανό μετανάστη John Augustus Roebling, ο οποίος είχε προηγουμένως σχεδιάσει και κατασκευάσει μικρότερες κρεμαστές γέφυρες, όπως το υδραγωγείο του Ντέλαγουερ του Ρομπλίνγκ στο Lackawaxen, Πενσυλβάνια, τη κρεμαστή γέφυρα Γουάκο στο Γουάκο, Τέξας, και τη κρεμαστή γέφυρα Τζον Ο. Ρομπλίνγκ στο Σινσινάτι, Οχάιο.

Κατά τη διεξαγωγή ερευνών για τη γέφυρα, ο Ρομπλίνγκ υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο πόδι του, όταν ένα πλοίο το συνέτριψε στο πυλώνα. Μετά τον ακρωτηριασμό των δακτύλων του, μολύνθηκε από τετάνο και τον άφησε ανίκανο και σύντομα τον οδήγησε στο θάνατο του, όχι πολύ καιρό αφότου είχε τοποθετηθεί ο τριανταδιάχρονος γιος του Ουάσιγκτον επικεφαλής του έργου.