Πολλές φορές χρειάζεται να εγκαταλείπουμε στο σπίτι τις κομματικές ταυτότητες και να πηγαίνουμε στις κάλπες με καθαρό μυαλό και γνώμονα αυτό που ο καθένας από μας θεωρεί συμφέρον για τη χώρα του.

Ισως δε είναι η πρώτη φορά εδώ και πολλά πολλά χρόνια, που μπαίνοντας στο εκλογικό τμήμα θα χρειαστεί να κυριαρχήσει η θέση και η άποψή μας για την Ευρώπη και στη συνέχεια ο,τι θεωρούμε καλύτερο για την εκλογή περιφερειακών και τοπικών αρχόντων. Μπορεί ο πρωθυπουργός να εκτιμά πως οι αυριανές εκλογές θα εκληφθούν ως ψήφος εμπιστοσύνης στον ίδιο και την κυβέρνησή του, οι ψηφοφόροι όμως οφείλουμε να ψηφίσουμε για την Ευρώπη που θέλουμε, ασχέτως των όποιων προτροπών και προκλήσεων που αφορούν την ελληνική και μόνο πραγματικότητα.

Μόνον αν ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές για την ανάδειξη των μελών του νέου ευρωκοινοβουλίου θα έχουμε αργότερα τη δυνατότητα να εκφέρουμε λόγο για τις εξελίξεις, να κρίνουμε, να επικρίνουμε ή να κατακρίνουμε τους ευρωπαίους ταγούς. Γιατί θα τους έχουμε ψηφίσει ή καταψηφίσει.

Αν μονίμως επιτρέπουμε στους άλλους να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, τη δύσκολη ώρα – που σίγουρα είναι μπροστά μας – δεν θα πρέπει να εκφράσουμε άποψη ούτε καν στην κρεβατοκάμαρά μας, γιατί απλούστατα δεν ήμασταν εκεί, στην κάλπη. Είχαμε επιλέξει να πάμε για ούζα στο κοντινό ταβερνάκι. Πάμε για ούζα αργότερα, φίλοι μου, μετά την άσκηση του εκλογικού, αναφαίρετου δικαιώματός μας. Για σκεφθείτε τους λαούς που είτε δεν ψηφίζουν είτε ψηφίζουν τον άλφα και εκλέγεται ο …βήτα. Ας μην υποτιμάμε το υπέρτατο αυτό δικαίωμά μας που κληρονομήσαμε από του αρχαίους προγόνους.

Παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τις παρουσιάσεις – προβολές υποψηφίων ευρωβουλευτών στις τηλεοράσεις, ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα από τους νέους ανθρώπους με τα φρέσκα πρόσωπα, τα βαριά βιογραφικά τους, άτομα με μεταπτυχιακά, με διδακτορικά, με εμπειρίες σε χώρες της εξωτερικού, προσωπικότητες ολοκληρωμένες. Κι αναρωτιόμουν, τι τύχη θα έχουν αυτοί οι νέοι, αφού όλοι ψηφίζουμε τους προβεβλημένους; Είτε αυτοί είναι αυστηρά κομματικές επιλογές, είτε ανήκουν στην κατηγορία των…επωνύμων (που μεταξύ μας δεν σημαίνει κάτι αυτό!!!).

Οπότε έστω και στο παρά πέντε θα ήταν καλή ιδέα να ψάξουμε να βρούμε αυτούς τους νέους υποψήφιους, αν πραγματικά θέλουμε να αλλάξει κάτι σε βάθος χρόνου. Γιατί, φίλοι μου, τα πράγματα αλλάζουν με απίστευτα αργούς ρυθμούς στα ευρωπαϊκά γρανάζια, όπου η συναπόφαση είναι μια ολόκληρη ιστορία από μόνη της.

Η ΕΕ υποφέρει όχι τόσο από την εκάστοτε ηγεσία της. Προφανώς γίνονται και θα γίνονται παρασπονδίες που αφορούν την επικυριαρχία του κεφαλαίου επί παντός επιστητού. Η ΕΕ υποφέρει κυρίως από την ελλειπή πληροφόρηση που όφειλε να έχει δώσει άπλετη προς τους λαούς. Η ΕΕ δεν κατάφερε ως σήμερα να βγάλει από πάνω της τη ρετσινιά που ξεκίνησε με το δημοκρατικό έλλειμμα, τότε που ήταν ακόμη ΕΟΚ. Και πλέον έχει φτάσει η ώρα, νέοι άνθρωποι με φρέσκα μυαλά να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους και να εκμεταλλευτούν τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του ευρωκοινοβουλίου, παλεύοντας ταυτοχρόνως για τη νέα διεύρυνση του, αυτή που ενδεχομένως να καλύψει τα εγγενή δημοκρατικά κενά. Μην ξεχνάμε ότι ότι από τη νέα σύνθεση του ευρωκοινοβουλίου θα εκλεγούν Επίτροποι, πρόεδροι κλπ.. `Αρα, έχει σημασία να είμαστε εκεί, παρόντες και αποφασισμένοι.

Το “Ημουν κι εγώ εκεί” ας γίνει το σύνθημα της αυριανής ημέρας – Κυριακή 26 Μαίου 2019.

Καλή ψήφο

 Ρ.Μ