Λένε πως σοφός δεν είναι αυτός που δεν κάνει λάθη, αλλά αυτός που μαθαίνει από τα λάθη του. Και δεν τα επαναλαμβάνει…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά την εντυπωσιακή προετοιμασία της και την άμεση έναρξη υλοποίησης του προγράμματός της, και γκάφες διέπραξε και σε λάθη υπέπεσε στο σχετικά μικρό διάστημα που βρίσκεται στη εξουσία. Λογικά αναμενόμενο, από μιαν άποψη, ίσως και αποτέλεσμα της σπουδής της ν’ αλλάξει το κλίμα διακυβέρνησης.

Οι εντυπώσεις, όμως, μένουν (τις… ποτίζει και η αντιπολίτευση) και σωρεύονται. Το καλό είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις παίρνει πίσω λανθασμένες αποφάσεις της, με όποιο κόστος, όπως στην περίπτωση του διορισμού 80χρονου πολιτευτή ως διοικητή νοσοκομείου, ή άμεση ανάκληση της «διαρροής» περί διακοπής των συνομιλιών μια τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης με την Τουρκία λίγες ώρες πριν συναντηθεί ο πρωθυπουργός με τον Ερντογάν, και κάμποσες άλλες.
Προφανώς υπάρχει κάποιο έλλειμμα… ενδοσυνεννόησης. Ίσως να χρειάζεται ανασχεδιασμός του συστήματος άμεσης και κεντρικής κατεύθυνσης των υπουργών από το Μέγαρο Μαξίμου. Δεν αποκλείεται, επίσης, κάποιοι υπουργοί να δυσκολεύονται να λειτουργήσουν σ’ αυτό το «πρωθυπουργοκεντρικό» σύστημα, ή να παρερμηνεύουν τα μηνύματα που παίρνουν. Και ο χρόνος τρέχει…

Τελευταίο συμβάν, η εσπευσμένη ανάκληση κοινής υπουργικής απόφασης για την ενίσχυση επιχειρήσεων Τύπου από τον υφυπουργό κ. Στέλιο Πέτσα, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωσή της, εξ αιτίας της έντονης αντίδρασης της αντιπολίτευσης και πολλών εφημερίδων. Η συγκεκριμένη υπόθεση, έχει πολυεπίπεδο ενδιαφέρον. Την σχετική νομοθετική διάταξη για ενίσχυση των εντύπων, την είχε φέρει και εγκρίνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, λίγο καιρό πριν από τις εκλογές. Ήταν το «άνοιγμά» της, σε κρίσιμο για την ίδια χρονική συγκυρία, προς την έντυπη ενημέρωση, ως αντιστάθμισμα στην σωρεία διευκολύνσεων που είχε εγκρίνει για τα τηλεοπτικά κανάλια… Το μικροπολιτικό στοιχείο του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι προέβλεπε οριζόντια ενίσχυση, ανεξαρτήτως αριθμού εργαζομένων του κάθε εντύπου και χωρίς καθορισμό άλλων κριτηρίων, π.χ. της κυκλοφορίας, που να διαφοροποιεί τις εκδοτικές επιχειρήσεις.

Ο κ. Πέτσας, αποφάσισε να ανακαλέσει την απόφασή του (με ένα «εξυπναδίστικο» επιχείρημα του τύπου «αφού ο ΣΥΡΙΖΑ αντιδρά στην εφαρμογή νόμου που ο ίδιος ψήφισε, την παίρνουμε πίσω…». Κανονικά, η νέα κυβέρνηση θα έπρεπε ν’ αναθεωρήσει πλήρως την προηγούμενη νομοθετική διάταξη, και να φέρει καινούργια, διορθώνοντας λάθη και ενδεχομένως σκοπιμότητες εκείνης του ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι μόνο δεν έκανε αυτό το αυτονόητο, αλλά ο κ. Πέτσας στην τροποποίηση της απόφασης κατήργησε τον αποκλεισμό ενίσχυσης για τις επιχειρήσεις εκείνες που δεν διέθεταν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα ή είχαν χρέη προς τους εργαζόμενους. Όρισε ότι τα δικαιούμενα ποσά θα πηγαίνουν στις οφειλές, αλλά διατήρησε την καταβολή ίσων ποσών είτε μια επιχείρηση είχε έναν εργαζόμενο(υπάρχει και τέτοια!) είτε εκατοντάδες, είτε μια εφημερίδα πουλούσε 40.000 φύλλα είτε…40, προκαλώντας πολλές απορίες για τη συντήρηση της ισοπεδωτικής αυτής τακτικής.

Το αλαλούμ συνεχίστηκε, καθώς ο κ. Πέτσας μαζί με την ανάκληση της αποφάσεως( την οποία απέδωσε απλώς σε ανακολουθία του ΣΥΡΙΖΑ…) ανακοίνωσε και την σύγκληση… διακομματικής επιτροπής για να συμφωνήσουν σε νέα απόφαση! Μόνο που λίγες ώρες αργότερα, το Μέγαρο Μαξίμου (ο πρωθυπουργός, δηλαδή…) κάλεσε τον υφυπουργό και του είπε ότι η απόφαση ακυρώνεται εντελώς για φέτος…

Μια προσυνεννόηση ( ο κ. Πέτσας είναι καθημερινός συνομιλητή του Κυριάκου Μητσοτάκη) θα είχε προλάβει το αλαλούμ και δεν θα δημιουργούσε ερωτηματικά ως προς πιθανές μικροπολιτικές σκοπιμότητες, που επέτρεψαν την οικονομική ενίσχυση ακόμη και περιθωριακών υβριστικών φυλλάδων, με χυδαία και ρατσιστικά δημοσιεύματα…

Και τι νοιάζει τον κόσμο, θα αναρωτηθείτε, αν και με ποια κριτήρια ενισχύονται οικονομικά εκδοτικές επιχειρήσεις. Και αρκετοί θα πουν «να μην ενισχύονται καθόλου!» Λάθος και με χαρακτηριστικά κοινωνικού αυτοματισμού, αυτή η αντίδραση…

Η ενημέρωση (έντυπη, τηλεοπτική, ηλεκτρονική) μια κοινωνίας, είναι προϋπόθεση της δημοκρατίας. Δεν είναι τυχαίο που τα ΜΜΕ έχουν αναγνωρισθεί ως θεσμική «4η εξουσία» σ’ ολόκληρο τον πολιτισμένο και δημοκρατικό κόσμο. Σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (με πρώτη την Γαλλία) από το 2010 και μετά, με την αρχή της οικονομικής κρίσης δηλαδή, έχουν θεσπισθεί πλήθος μέτρων για την οικονομική ενίσχυση των επιχειρήσεων ενημέρωσης: μείωση του ΦΠΑ, ειδικό φορολογικό καθεστώς για το εκδοτικό χαρτί αλλά και τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό τηλεόρασης και διαδικτυακών ενημερωτικών ιστότοπων, διευκόλυνση άτοκης εξόφλησης παλαιών δανείων, ειδικά κουπόνια (π.χ. για φοιτητές) για αγορά σε εφημερίδων. Η κρίση, περιόρισε δραματικά την διαφημιστική δαπάνη που εξασφαλίζει βιωσιμότητα στα ΜΜΕ (στην Ελλάδα, από το 2010 μέχρι σήμερα έχει μειωθεί κατά 45%) ενώ παράλληλα έχει μειωθεί και ο αριθμός αναγνωστών, σ’ αντίθεση με το κόστος παραγωγής, που τραβάει την ανηφόρα…

Δεν θα κάνει καμιά «χάρη» η ελληνική κυβέρνηση αν κάνει ό,τι και οι άλλες ευρωπαϊκές για την προάσπιση και ενίσχυση του ύψιστου δικαιώματος στην πληροφόρηση και την ενημέρωση του πολίτη. Το αυτονόητο δημοκρατικό καθήκον της θα κάνει. Πέρα από τυχόν λαϊκισμούς μερίδας της κοινωνίας και κομματικούς τακτικισμούς μικροπολιτικής σκόπευσης, η κυβέρνηση ελπίζουμε να επαναφέρει το ταχύτερο δυνατόν το θέμα της ενίσχυσης όλων των ΜΜΕ, όχι μόνο των εφημερίδων, με λεπτομερές και συγκεκριμένο σχέδιο που θα βασίζεται σε συγκεκριμένα μετρήσιμα κριτήρια και θα επικεντρώνεται στην μείωση του ΦΠΑ (σήμερα είναι 24% του ισχνού τζίρου…), ώστε η δημοκρατία μας να θωρακισθεί με πολυφωνικά, ανεξάρτητα, ανεπηρέαστα ΜΜΕ.

Ελπίζουμε το συντομότερο δυνατόν, η κυβέρνηση να φέρει το νέο αξιοκρατικά και αντικειμενικά δομημένο σχετικό νομοθέτημά της…